Κι όλα αυτά με αιτία ή/και αφορμή την τροπολογία που κατέθεσε το ΕΛΑΜ κι εγκρίθηκε, προκειμένου να εορτάζεται στα σχολεία το Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950, με την συμπερίληψή του στις επετείους για τις οποίες γίνεται ανάγνωση μηνυμάτων ή φυλλαδίων και ολιγόλεπτη συζήτηση στην τάξη.
Να σημειωθεί ότι η τροπολογία καταψηφίστηκε από το ΑΚΕΛ, ενώ ο ΔΗΣΥ τήρησε αποχή.
Το ΑΚΕΛ, λοιπόν, θεωρώντας πως τήρησε ασύμβατη στάση το κυβερνών κόμμα σε σχέση με το Κυπριακό, σχολίασε το όλο θέμα. Ο διαχειριστής του λογαριασμό του ΑΚΕΛ στο twitter, έγραψε χαρακτηριστικά: «Κατά τ΄ άλλα θέλουν λύση... Με την στάση αποχής, ο ΔΗΣΥ επέτρεψε να τιμάται το ενωτικό δημοψήφισμα του ’50 στα σχολεία».
Πιο… ακραίο ήταν το σχόλιο του βουλευτή και εκπροσώπου Τύπου του ΑΚΕΛ, Στέφανου Στεφάνου: «Ο ΔΗΣΥ βρίσκεται μεταξύ ένωσης και λύσης. Η σχιζοφρένεια στην πολιτική».
Το ΕΛΑΜ, όπως αναμενόταν, τα έβαλε και με τα δυο κόμματα, εστιάζοντας τα πυρά του στον ΔΗΣΥ: «Η στάση του ΑΚΕΛ, δεν μπορούμε να πούμε ότι μας εξέπληξε, αφού ήταν αναμενόμενο ότι θα καταψήφιζε την πρόταση μας. Άλλωστε είναι γνωστό το μένος το οποίο το διακατέχει κατά του Ενωτικού αγώνα, το οποίο να θυμίσουμε αρχικά ότι στήριζε.
Αυτό όμως που είναι άξιο αναφοράς, είναι το πάλαι ποτέ πατριωτικό κόμμα του Δημοκρατικού Συναγερμού, που έβγαλε για ακόμα μια φορά το προσωπείο δείχνοντας ξεκάθαρα τι εκπροσωπεί σήμερα. Το ΔΗΣΥ ήταν ένα κόμμα που επένδυσε πάνω στον πατριωτισμό και τον Ενωτικό αγώνα, επί δεκαετίες, για να δημιουργήσει κομματικό στρατό και να αντλήσει ψηφοφόρους. Σήμερα όμως το συγκεκριμένο κόμμα δεν τόλμησε να υπερψηφίσει την πρόταση του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.) και με διάφορες φθηνές δικαιολογίες προσπαθούσε να αιτιολογήσει την στάση του.
Αυτό ας το κρατήσουν καλά οι Εθνικόφρονες, που αρέσκονται να ζουν με ψευδαισθήσεις για το τι εστί σήμερα Δημοκρατικός Συναγερμός, του οποίου οι εκπρόσωποι αρέσκονται σε καφεδάκια στις κατεχόμενες πόλεις και χωριά μας, σε χειραψίες με εγκληματίες πολέμου, όπως ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, επαναπροσεγγιστικές εκδηλώσεις και άλλα πολλά».
