Οι «χάκερ» χρησιμοποίησαν το μόριο της ζωής για να διεισδύσουν στον υπολογιστή. Το DNA χρησιμοποιήθηκε για να μεταφέρει ένα ιό υπολογιστή από το βιολογικό στο ψηφιακό βασίλειο.
«Σχεδιάσαμε και δημιουργήσαμε μια συνθετική έλικα DNA, που περιείχε κακόβουλο υπολογιστικό κώδικα στις βάσεις της. Όταν αυτό το γενετικό υλικό αλληλουχήθηκε και υπέστη επεξεργασία από ένα πρόγραμμα υπολογιστή, ο ιός εισέδυσε και πήρε τον έλεγχο του υπολογιστή.
Έτσι καταφέραμε να αποκτήσουμε τον πλήρη έλεγχο του μηχανήματος εξ αποστάσεως, χρησιμοποιώντας κακόβουλο συνθετικό DNA», δήλωσαν οι καθηγητές Τανταγιόσι Κόνο και Λουίς Κέζε της Σχολής Επιστήμης Υπολογιστών και Μηχανικών Η/Υ του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον, οι οποίοι θα κάνουν σχετική επίσημη παρουσίαση σε συνέδριο κυβερνοασφάλειας στο Βανκούβερ του Καναδά στις 17 Αυγούστου.
Οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν τις τέσσερις βάσεις του DNA (αδενίνη, κυτοσίνη, γουανίνη, θυμίνη ή A, C, G, T) για να δημιουργήσουν τον κώδικα του ιού, που ενσωματώθηκε στο συνθετικό DNA. Όταν ο υπολογιστής επιχείρησε να «διαβάσει» αυτό το μολυσμένο DNA, μετατρέποντας τον μοριακό κώδικα σε ψηφιακό, ο ιός ενεργοποιήθηκε και μόλυνε τον υπολογιστή.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι το χακάρισμα κατέστη εφικτό λόγω του κενού ασφαλείας στην ανάγνωσης του DNA, αλλά καθησύχασαν ότι προς το παρόν τουλάχιστον δεν συντρέχει λόγος ευρύτερης ανησυχίας.
Υπενθυμίζεται ότι η ανάγνωση του γονιδιώματος γίνεται όλο και πιο διαδεδομένη, μεταξύ άλλων για ιατρικά και γενετικά τεστ, που μπορούν να αποκαλύψουν πληθώρα πληροφοριών για το γενετικό υπόβαθρο ενός ανθρώπου, την καταγωγή του, τους μικροοργανισμούς που φιλοξενεί. Ένας χάκερ θα μπορούσε όχι μόνο να αποκτήσει πρόσβαση σε αυτά τα γενετικά δεδομένα, αλλά και να τα αλλοιώσει.
