Ο εν λόγω δορυφόρος παλαιότερα βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και συνέβαλλε στην ανακάλυψη αυτού του σπηλαίου που, σύμφωνα με την ιαπωνική διαστημική υπηρεσία (JAXA) θα ήταν ιδανικό για να αξιοποιηθεί ως προστατευμένη διαστημική βάση, σε μια μελλοντική εποίκηση του δορυφόρου της Γης.
Το στρογγυλό άνοιγμα του σπηλαίου με πλάτος 50 μέτρων και βάθος επίσης 50 μέτρων είναι ορατό από ψηλά, στην περιοχή των λόφων Μάριους, στην επιφάνεια της Σελήνης.
Σύμφωνα με τις Βρετανικές Guardian και Independent η περαιτέρω μελέτη με ραντάρ που μπορεί να «δει» κάτω από την επιφάνεια έκανε φανερό ένα πολύ μεγαλύτερο σπήλαιο.
Εντός της υπόγειας κοιλότητας είναι πιθανό να υπάρχει νερό σε μορφή πάγου, το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ακόμα και για τη μετατροπή του σε καύσιμα.
Όπως εκτιμούν οι Ιάπωνες επιστήμονες, το τεράστιο φυσικό τούνελ σχηματίσθηκε από λάβα που χύθηκε, όταν στη Σελήνη υπήρχε έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα πριν από περίπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Σπήλαια σαν αυτό που ανακαλύφθηκε είναι υποψήφια για σεληνιακές βάσεις, δεδομένου η Σελήνη δεν διαθέτει προστατευτική ατμόσφαιρα. Ο λόγος είναι ότι διαθέτουν σταθερή θερμοκρασία (ενώ στην επιφάνεια η μέση θερμοκρασία κινείται από 107 βαθμούς Κελσίου τη μέρα έως μείον 153 βαθμούς τη νύχτα) και μπορούν να προστατεύσουν τόσο τους ανθρώπους όσο και τον εξοπλισμό τους από τους αστεροειδείς, τους μικρομετεωρίτες και την ακτινοβολία, την κοσμική και την υπεριώδη του Ήλιου.
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η Ιαπωνία σχεδιάζει να στείλει αστροναύτη στο φεγγάρι για πρώτη φορά γύρω στο 2030, πιθανότατα μαζί με τη NASA (και άλλες χώρες).
Από ΕΡΤ /ΑΠΕ-ΜΠΕ
