Μία μέρα αφιερωμένη στη γυναίκα; Λίγη... Πολύ λίγη

Είναι η αρχή, αυτή που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί. Το κυοφορεί στα σπλάχνα της, το ταΐζει από το σώμα της -ακόμη και μετά τη γέννα-, χαρίζει ζωή. Μια γυναίκα μπορεί ν’αντέξει τα πάντα, τον πόνο, τη θλίψη, την απογοήτευση. Μπορεί να γίνει και πατέρας. Το ανάποδο δε γίνεται, είναι αναντικατάστατη.

Του Ανδρέα Κόκκινου

Δεν είναι μόνο οι ιδιότητες της σαν μητέρα που την κάνουν τόσο ξεχωριστή. Μπορεί μ’ένα βλέμμα της να σε κάνει να ξεχάσεις τα πάντα, στην αγκαλιά της να νιώσεις σαν να βρίσκεσαι στο ασφαλέστερο κρησφύγετο του κόσμου. Δυο λέξεις της μπορεί να σου δώσουν φτερά, τόσο μεγάλα που να τρυπήσεις τα σύννεφα. Και με άλλες δυο της λέξεις, να γκρεμοτσακιστείς χάνοντας τη γη κάτω απ’τα πόδια σου.

Μια γυναίκα μπορεί να σημαίνει χιλιάδες πράγματα. Να’ναι μάνα, κόρη, αδελφή, φιλενάδα, ερωμένη, σύζυγος, η καλύτερη φίλη. Να’ναι δασκάλα, γιατρός, να’ναι φως και σκοτάδι μαζί. Αλήθεια... Τι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τις γυναίκες;

Γι’αυτό σας λέω. 8η Μαρτίου, η ημέρα της γυναίκας. Ναι, συμβολικό. Αλλά λίγο... Πολύ λίγο. Η γυναίκα θα έπρεπε να γιορτάζει ολόχρονα, καθημερινά.

Και την απαρχή αυτής της γιορτής θα πρέπει να την κάνουμε εμείς οι άντρες με τη συμπεριφορά μας...

Χρόνια πολλά στο σπουδαιότερο, πιο παράξενο και εντυπωσιακά φτιαγμένο μωσαϊκό-πλάσμα του κόσμου.