Του Ανδρέα Κόκκινου
Η ‘αναποδιά’ -light έκφραση για την κατάσταση που δημιουργεί η πανδημία σε παγκόσμια κλίμακα- και η συνεχιζόμενη έξαρση του ιού έχουν ‘στριμώξει’ για τα καλά τον κλάδο του τουρισμού που βιώνει μία από τις χειρότερες του χρονιές. Εν μέρει φυσιολογικό όμως το συναισθηματικό roller coaster που βιώνουν άτομα εξαρτώμενα από τον τομέα αυτό είναι ίσως χειρότερο και από το ίδιο το οικονομικό χτύπημα.
Με την έναρξη της πανδημίας άπαντες έκαναν λόγο για νεκρή περίοδο και χαμένη σεζόν όμως στη συνέχεια -και δια στόματος κυβερνητικών στελεχών- επικράτησε μια υπεραισιοδοξία δημιουργώντας το αίσθημα της ‘αντεπίθεσης‘ και της ελαχιστοποίησης των τεράστιων ζημιών. Για να μην αοριστολογώ, τόσο η καλή επιδημιολογική εικόνα όσο και η κάθοδος της Wizz Air με βάση την Κύπρο δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για μια επανεκκίνηση που όμως εκ των προτέρων έμοιαζε περιορισμένη, αφού η απαγορευτική επιδημιολογική εικόνα σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ρωσία -που αποτελούν τη μερίδα του λέοντος των τουριστών της Κύπρου- προδίκαζε μεγάλες απώλειες.
Οι προβλέψεις για μερική αναπλήρωση αυτού του αριθμού από άλλες χώρες (τύπου Γερμανίας, Ισραήλ) μοιάζουν να πέφτουν στο κενό με τους απασχολούμενους αλλά και ιθύνοντες της τουριστικής βιομηχανίας να ‘πιέζουν’ για αναβάθμιση της Αγγλίας στην κατηγορία Β’ ακόμη και νωρίτερα από την 1η Αυγούστου όπως έχει εξαγγελθεί. Το ζήτημα που εγείρεται είναι αφενός ‘πόση απόσβεση μπορεί να γίνει με την κάθοδο των Άγγλων έστω και για Αύγουστο και Σεπτέμβριο;’ και αφετέρου ‘Αξίζει τον κόπο να περιέλθει σε κίνδυνο η εξαιρετική επιδημιολογική μας εικόνα υποδεχόμενοι τους Βρετανούς;’.
Αν μπορεί να συνδοιαστεί το τερπνόν μετά του ωφελίμου τότε θα ήταν το ιδανικό σενάριο. Όμως από τη μία η ‘ανάγκη’ για μαζική κάθοδο θα έπρεπε να επιφέρει νέες χαλαρώσεις και περιορισμούς με σκοπό να μας κάνει ένα προορισμό που μπορεί ο Βρετανός να ταξιδέψει χωρίς τεστ, καραντίνα και λοιπά μέτρα ενώ από την άλλη κάτι τέτοιο θα έθετε σε κίνδυνο την επιδημιολογική μας εικόνα με ενδεχόμενη έξαρση κρουσμάτων και διασπορά του ιού.
Για να είμαι απόλυτα δίκαιος ο ΠτΔ με τις αποφάσεις του απέδειξε από την πρώτη στιγμή πως δε διαπραγματεύεται τη δημόσια υγεία ούτε κάνει σκόντο και εκπτώσεις. Η οικονομία όμως είναι αμείλικτη και αναπόφευκτα αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα στο μυαλό των πολιτών. Αυτό είναι ίσως και ένα από τα μεγαλύτερα διλήμματα που είχε, έχει και ενδεχομένως -μακάρι να διαψευστώ- θα έχει να διαχειριστεί ξανά πολύ σύντομα ο Νίκος Αναστασιάδης.
