«Ένα συρματόπλεγμα μήκους 11 χλμ. διατρέχει τα δυτικά της διαιρεμένης πρωτεύουσας της Κύπρου, της Λευκωσίας. Όμως κατά μήκος της ‘πράσινης γραμμής΄ των 170 χλμ. που χωρίζει τον ελληνικό νότο από τον τουρκοκυπριακό βορρά, υπάρχουν λιγότεροι από 900 στρατιώτες του ΟΗΕ.»
» Καθήκον τους να διασφαλίζουν ότι δεν θα επαναληφθούν ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων, όπως πριν από σχεδόν πέντε δεκαετίες. Οι κυονόκρανοι όμως δεν σταματούν τους μετανάστες που κινούνται προς το νότο. Τα προηγούμενα χρόνια έφτασαν εδώ κάποιες χιλιάδες μετανάστες. Μετά την πτώση της Καμπούλ στους Ταλιμπάν, υπάρχει φόβος για ακόμη μεγαλύτερο αριθμό Αφγανών προσφύγων που εισέρχονται από το βόρειο τμήμα του νησιού» παρατηρεί η Kurier.
Το νέο δίλημμα της κυπριακής κυβέρνησης σύμφωνα με την αυστριακή εφημερίδα: «Μια προστασία της ‘πράσινης γραμμής’ με δικούς της στρατιώτες δεν τίθεται ως θέμα από τη κυβέρνηση της Λευκωσίας -αυτό θα σήμαινε αναγνώριση της διχοτόμησης του νησιού και συνεπώς αναγνώριση του τουρκοκυπριακού βορρά ως ανεξάρτητου κράτους.
Έτσι όμως δημιουργείται ένα ‘παραθυράκι΄για τους μετανάστες, το οποίο οδηγεί απευθείας στην ΕΕ -πουθενά αλλού δεν είναι ευκολότερο. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν χρησιμοποιεί την κατάσταση αυτή επανειλημμένα ώστε να στείλει μετανάστες στην Κύπρο ασκώντας έτσι πίεση στην κυπριακή κυβέρνηση».
H Κurier παρατηρεί κλείνοντας: «Η Κύπρος δεν μπορεί να επαναπροωθήσει στον βορράμετανάστες που φτάνουν κυρίως από την Αφρική. Αυτό θα σήμαινε ότι αναγνωρίζει το βόρειο τμήμα του νησιού ως ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο όσο εύκολο είναι κανείς να φτάσει στην Κυπριακή Δημοκρατία άλλον τόσο δύσκολο είναι μεταβεί από εκεί στην ηπειρωτική Ευρώπη. Κι έτσι αυξάνεται περαιτέρω ο αριθμός των μεταναστών στο νησί».
Πηγή: in.gr
