Google Play Store Apple Store
World News Media Themasports Socialista lifenewscy

Διαφορετικές απόψεις στα κατεχόμενα για το ΕΒΚΑΦ και το Βαρώσι

07.02.2022
18:53
Πολιτική

Ο διευθυντής της «διοίκησης ιδρυμάτων» (ΕΒΚΑΦ), Ιμπραχίμ Μπεντέρ επανέλαβε τον ισχυρισμό ότι ολόκληρο το Βαρώσι είναι περιουσία των Οθωμανών, όμως ο Τουρκοκύπριος ερευνητής, συγγραφέας και αρχαιολόγος, Τουντζέρ Μπαγισκάν τον διέψευσε με έγγραφα.

Σύμφωνα με το ΓΤΠ, σε συνέντευξή του στην τουρκική Χουριέτ, ο κ. Μπεντέρ σχολίασε την απόφαση της «επιτροπής ακίνητης περιουσίας» να καταστήσει το ΕΒΚΑΦ εμπλεκόμενο μέρος σε υπόθεση που καταχώρησε Ελληνοκύπριος για την περιουσία του στο Βαρώσι, αφού, σύμφωνα με το δημοσίευμα, το ΕΒΚΑΦ απέδειξε με «αυθεντικούς τίτλους ιδιοκτησίας» ότι το εν λόγω ακίνητο ανήκε στο Ίδρυμα Αμπντουλλάχ Πασά.

Επισημαίνοντας ότι μέχρι την εν λόγω απόφαση η «επιτροπή» θεωρούσε έγκυρους μόνο τους τίτλους του 1974 που κατέχουν οι Ελληνοκύπριοι, την περασμένη βδομάδα αξιολόγησε την αίτηση του ΕΒΚΑΦ να καταστεί εμπλεκόμενο μέρος στην εν λόγω υπόθεση. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο δικηγόρος της ελληνοκυπριακής πλευράς υποστήριξε ότι σύμφωνα με τον «περί ιδρυμάτων νόμο» (ΕΒΚΑΦ), η προθεσμία υποβολής ένστασης για το εν λόγω ακίνητο, το οποίο έγινε ιδιωτική περιουσία την δεκαετία του 1940, είναι 36 χρόνια και έχει παρέλθει, όμως οι δικηγόροι του ΕΒΚΑΦ αντέταξαν το επιχείρημα ότι οι αυθεντικοί τίτλοι ιδιοκτησίας βρέθηκαν στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας το 1990 και το χρονικό διάστημα για τις εντάσεις έπρεπε να ισχύει από εκείνη την ημερομηνία.

Ο κ. Μπεντέρ ανέφερε στην Χουριέτ ότι η περιφραγμένη περιοχή αποτελείται από 4637 στρέμματα και το σύνολό της είναι ιδιοκτησία 3 ιδρυμάτων από την οθωμανική περίοδο. Το 1944 οι Ελληνοκύπριοι, εκμεταλλευόμενοι και τους νόμους των Άγγλων για μεταμόρφωση περιουσίας, όπως ισχυρίστηκε, «με δόλιες μεθόδους μετέτρεψαν σε ιδιωτική περιουσία τις περιουσίες των ιδρυμάτων που νομικά δεν ήταν δυνατόν να μεταβιβαστούν. Το σύνολο του Βαρωσιού είναι οθωμανική περιουσία. Από την ημέρα που ανέλαβα καθήκοντα αγωνίζομαι. Δεν θα αφήσουμε να φάει κανείς την κληρονομιά των παππούδων μας, τις ορφανές περιουσίες. Όποιος προκαλέσει βλάβη σε περιουσία του ΕΒΚΑΦ, να είναι πάνω του η κατάρα του Σουλτάνου Σουλεϊμάν».

Αναφερόμενος στις Βρετανικές Βάσεις, ο κ. Μπεντέρ είπε ότι σημαντικό μέρος της Αεροπορικής Βάσης Ακρωτηρίου έχει αποχαρακτηριστεί από στρατιωτική ζώνη και βάσει των συμφωνιών του 1960, «υποχρεούνται (οι Βρετανοί) να μεταβιβάσουν σε εμάς τις περιουσίες του ΕΒΚΑΦ. Ο διοικητής των Βρετανικών Βάσεων Υποστράτηγος Robert John Thomson δεσμεύτηκε γραπτώς ότι δεν θα μεταβιβάσει σε Ελληνοκύπριους περιουσία 2400 στρεμμάτων που ανήκει ΕΒΚΑΦ. Όμως, στο θέμα της πολεοδομίας, την μεταβίβασε στους ελληνοκυπριακούς δήμους. Τώρα θα κινήσουμε αγωγή κατά των Άγγλων».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Χουριέτ, όταν ήταν κυβερνήτης της Κύπρου ο Σατραζάμ Αμπντουλλάχ Πασά αγόρασε περιουσίες 2743 στρεμμάτων πληρώνοντας 30.000 γρόσια στους ιδιοκτήτες και τις χάρισε στα βακούφια.

Τ/κ ερευνητής διαψεύδει με έγγραφα τον Πεντέρ

Ωστόσο η διαδικτυακή Gazedda Kıbrıs γράφει ότι ο Τουρκοκύπριος ερευνητής, συγγραφέας και αρχαιολόγος, Τουντζέρ Μπαγισκάν διέψευσε με έγγραφα τον ισχυρισμό του Ιμπραχίμ Μπεντέρ για το Βαρώσι και προτάσσει έγγραφα του 1975 που προέρχονται από το αρχείο του ΕΒΚΑΦ και περιλαμβάνουν αλληλογραφία ανάμεσα στον τότε διευθυντή του ΕΒΚΑΦ Ναϊλ Ασάφ και τον τότε «υπουργό άμυνας» και «αντιπρόεδρο» του τ/κ «ομοσπονδιακού κράτους» (KTFD), Οσμάν Ορέκ σε σχέση με «τις περιουσίες του Ιδρύματος Αμπντουλλάχ Πασά στο Βαρώσι».

Στην επίσημη αυτή αλληλογραφία, ο Ναϊλ Ασάφ αναφέρει ότι το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του Αμπντουλλάχ Πασά στο Βαρώσι ρευστοποιήθηκε με αμοιβαία συμφωνία, αυτά τα χρήματα εστάλησαν στον Μεχμέτ Ρεμζί Μπέι, τελευταίο επιστάτη του βακουφιού, που διέμενε στην Κωνσταντινούπολη και επειδή έκλεισε το 1935 αυτό το βακούφι στο Βαρώσι, δεν υπάρχει οποιαδήποτε περιουσία που να ανήκει σε αυτό το βακούφι στο Βαρώσι από εκείνη την ημερομηνία και μετά.

«Το Ίδρυμα Αμπντουλλάχ Πασά ήταν βακούφι που εγκαταστάθηκε πάνω σε δεκάτη και ρευστοποιούμενο το 1933 δεν υπάρχει ένα τέτοιο βακούφι στην Κύπρο, επειδή έκλεισε το Βακούφι που βρισκόταν στην Κύπρο με καταβολή αποζημίωσης 18.467, 16, 8 ΚΛ (δεκαοκτώ χιλιάδες τετρακόσια εξήντα εφτά λίρες, δεκαέξι σελίνια, οκτώ γρόσια) επανειλημμένως στον Μεχμέτ Ρεμζί Μπέι στην Κωνσταντινούπολη που ήταν τότε επιστάτης του», αναφέρεται στην επιστολή που υπογράφεται από τον Ναϊλ Ασάφ με ημερομηνία 22 Μαΐου 1975 και δημοσιεύεται από την διαδικτυακή τ/κ εφημερίδα.

«Δηλαδή γίνεται αντιληπτό ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα οι ισχυρισμοί του Ιμπραχίμ Μπεντέρ, ο οποίος ισχυριζόταν μέχρι πριν από μερικά χρόνια ότι το 80% περίπου του Βαρωσιού ανήκει στο ίδρυμα Αμπντουλλάχ Πασά», σημειώνει ο Μπαγισκάν.

Ο πρώην διευθυντής του ΕΒΚΑΦ

Στο μεταξύ, με ανοικτή επιστολή του προς του Τατάρ και Σουτζούογλου o Τανέρ Ντερβίς, πρώην διευθυντής του ΕΒΚΑΦ θεωρεί ότι η εν λόγω απόφαση της «επιτροπής ακίνητης περιουσίας» δημιουργεί εσφαλμένη πεποίθηση και αντίληψη ότι τα περιουσιακά δικαιώματά τους θα προστατεύονται κατά τη διαδικασία ενώπιον του ΕΔΑΔ. Σημειώνει ότι όταν δει κάποιος την απόφαση του ΕΔΑΔ, βάση της οποίας δημιουργήθηκε η «επιτροπή», καταλαβαίνει ότι δεν είναι αυτή το τελικό όργανο λήψης απόφασης, αλλά το ίδιο το ΕΔΑΔ.

Ένα άλλο σημαντικό σημείο που δεν πρέπει να αγνοηθεί, προσθέτει, είναι ότι το ΕΔΔΑ αποφάσισε εκ των προτέρων υπέρ των Ελληνοκυπρίων, ανεξάρτητα από τη βάση της ακίνητης περιουσίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το πιο στρατηγικό – όπως αναφέρει – λάθος, είναι η συναίνεση του ψευδοκράτους να τεθούν υπό του ΕΔΑΔ τα βακούφικα.

Με βάση αυτή την διαπίστωση, συνεχίζει, στη διαδικασία του ΕΔΑΔ η τ/κ πολιτική υπόκειται σε συνοπτική αξιολόγηση κάτω από τα κύρια κεφάλαια.

Ο κύριος σκοπός της «επιτροπής», αναφέρει, είναι να παράσχει ως εσωτερικό ένδικο μέσο, τη δυνατότητα στους Ε/κ να ανοίξουν υπόθεση στο ΕΔΑΔ και να την κερδίσουν, καθιστώντας την Τουρκία διάδικο.

Ο κ. Ντερβίς υποστηρίζει ότι έχουν παραβιαστεί τα περιουσιακά δικαιώματα και δικαιώματα αποζημίωσης των Τ/κ, αναφέροντας ότι με την απόφαση του ΕΔΑΔ (για τη δημιουργία της «επιτροπής ακίνητης περιουσίας») δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός αποζημίωσης των Ε/κ, όμως από την άλλη δεν υπάρχει αντίστοιχος μηχανισμός αποζημίωσης για τα οικονομικά-κοινωνικά-πολιτικά δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, που έτυχαν σφετερισμού, όπως υποστήριξε, της περιόδου 1958 – 1974 και των δικαιωμάτων που έτυχαν σφετερισμού των βακουφίω της περιόδου 1878 – 1974.

Αναφέρει επίσης ότι το γεγονός ότι η διοίκηση των ΕΒΚΑΦ είναι συμβαλλόμενο μέρος στη διαδικασία στο ΕΔΑΔ σημαίνει, καταρχήν, την απώλεια της περιφραγμένης περιοχής του Βαρωσίου με αποζημιώσεις. Σε δεύτερο στάδιο, προσθέτει, τα βακούφικα που δημιουργήθηκαν την περίοδο 1878 – 1974 θα χαθούν επειδή θα δημιουργηθεί προηγούμενο.

Πιστεύει δε ότι αυτή η διαδικασία θα προκαλέσει τη μείωση/απώλεια του στάτους του ψευδοκράτους και των εδαφών του, λέγοντας ότι η διαδικασία στο ΕΔΑΔ θα είναι γα τους Τ/κ σημαντική απώλεια σε ποσοστό εδάφους, αποζημιώσεις και μετανάστευση.

Θεωρεί δε ότι τα βακούφικα δεν μπορούν να ενταχθούν στην διαδικασία ενώπιον του ΕΔΔΑ λόγω του αναγνωρισμένου καθεστώτος τους βάσει διεθνών συνθηκών, νομικών και συνταγματικών διατάξεων. Το νομικό καθεστώς των βακούφικων, εξηγεί, αναγνωρίζεται από τους «Νόμους της Οθωμανικής Περιόδου», τους «Νόμους της Αποικιακής Περιόδου», τους «Κυπριακούς Νόμους», το «Κυπριακό Σύνταγμα του 1960», τη «Συνθήκη για την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας» και τη «Συνθήκη της Λωζάνης».

Οι υποχρεωτικοί κανόνες συνταγματικών και νομικών ρυθμίσεων στο νομικό σύστημα της Κύπρου από την ημερομηνία ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνέχισε, προβλέπουν ότι τα κληροδοτήματα είναι αμετάκλητα και δεν μπορούν να ακυρωθούν ή να τροποποιηθούν, τα βακούφικα δεν μπορούν να διατεθούν ή να μεταβιβαστούν σε καμία περίπτωση, δεν μπορούν να δημευθούν. Προβλέπουν, πρόσθεσε, την επιβίωση των ιδρυμάτων για πάντα και την επιστροφή των κατειλημμένων βακούφικων με αποζημιώσεις.

Ο κ. Ντεβρίς επικαλείται μελέτες του 1997 που έδειξαν ότι ολόκληρο το Βαρώσι ανήκει σε τρία βακούφικα, του Αμπτουλλάχ Πασιά, του Λαλά Μουσταφά Πασιά και του Μπιλάλ αγά.

Θεωρεί επίσης ότι το άνοιγμα του Βαρωσιού πρέπει να τερματισθεί γιατί παραβιάζει το «σύνταγμα» και παρεμβαίνει στη διοίκηση του «τμήματος βακουφιών» και να κρατηθεί εκτός διαδικασιών ΕΔΑΔ.

Υποστηρίζει δε ότι το καθεστώς της στρατιωτικής ζώνης πρέπει να διατηρηθεί στο Βαρώσι.

Πηγή: ΚΥΠΕ