Στην απόφασή του το Ανώτατο Δικαστήριο, σε τριμελή σύνθεσή του, απέρριψε τους λόγους έφεσης που προέβαλαν η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας και η Σ. Μιχαηλίδου ως ενδιαφερόμενο μέρος (ΕΜ), συμφωνώντας με την πρωτόδικη απόφαση.
«Από τη νομολογία προκύπτει ότι το πλεονέκτημα θα πρέπει να συσχετιστεί με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία και για να παρακαμφθεί απαιτείται ειδική αιτιολογία», αναφέρεται στην απόφαση του Ανωτάτου.
Στην παρούσα περίπτωση, προστίθεται, η ΕΔΥ «θεώρησε ως ειδική αιτιολογία για παράκαμψη του πλεονεκτήματος την απόδοση του ΕΜ στην προφορική εξέταση και ότι επρόκειτο για διευθυντική θέση».
Παραθέτει νομολογία σύμφωνα με την οποία «η καλύτερη απόδοση ενός υποψηφίου στην προφορική συνέντευξη, όπως εδώ, όπου το ΕΜ κρίθηκε ως “εξαίρετη” και η εφεσίβλητη ως “πολύ καλή”, δεν μπορεί να αποτελέσει ειδική αιτιολογία για την παραγνώριση του πλεονεκτήματος».
«Συμφωνώντας με το πρωτόδικo Δικαστήριο, κρίνουμε ότι ουσιαστικά, η ΕΔΥ αυτοπεριορίστηκε στην απόδοση του ΕΜ στην προφορική συνέντευξη και ότι δεν δόθηκε ειδική και νόμιμη αιτιολογία για την παραγνώριση του πλεονεκτήματος», σημειώνεται.
«Αναφορικά με την πείρα της εφεσίβλητης, η οποία είναι διπλάσια από αυτή της εφεσείουσας, ήταν μεν εν γνώσει της ΕΔΥ, χωρίς όμως να συσχετιστεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τα υπόλοιπα στοιχεία», αναφέρεται.
«Σε μια υπόθεση, όπως την παρούσα, όπου ένας υποψήφιος διαθέτει πλεονέκτημα, επιπρόσθετο προσόν που συνάδει με τα καθήκοντα της θέσης, και διπλάσια πείρα από τον έτερο υποψήφιο», επισημαίνεται, «η παράκαμψη του πλεονεκτήματος, καθώς και ο συσχετισμός των υπολοίπων στοιχείων, θα έπρεπε να αξιολογηθούν από την ΕΔΥ, έτσι ώστε να υπάρχει ειδική αιτιολογία και να μπορεί να αξιολογηθεί κατά πόσο η απόφασή της κινείται εντός των ορίων της διακριτικής της ευχέρειας».
«Όπως έχει νομολογηθεί, δεν είναι επιτρεπτό, η απήχηση μιας συνέντευξης να εξουδετερώνει ή να ανατρέπει την αντικειμενική εικόνα που σχηματίζουν για τον υποψήφιο τα στοιχεία των διοικητικών φακέλων», αποφαίνεται το Ανώτατο.
Πηγή: ΚΥΠΕ
