Google Play Store Apple Store
World News Media Themasports Socialista lifenewscy

Σε… αναμμένα κάρβουνα οι Υπ. Πρόεδροι- Τεράστιο το Διακύβευμα τόσο για ΑΚΕΛ, ΔΗΣΥ αλλά και για ενδιάμεσο χώρο (ΔΗΠΑ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ)

19.05.2022
14:45
THEMAtalk

Όπως έχουν εξελιχθεί τα γεγονότα, μετά την πρόσφατη εξαγγελία υποψηφιότητας του κ. Νίκου Χριστοδουλίδη, την ήδη εξαγγελθείσα αναγγελία υποψηφιότητας εκ μέρους του κ. Αβέρωφ Νεοφύτου αλλά και την σχεδόν δεδομένη υπό τις περιστάσεις, όπως διαφαίνεται, υποψηφιότητα του κ. Μαυρογιάννη, στηριζόμενη από το ΑΚΕΛ, όλα είναι ρευστά.

Και εξηγώ:

-Εάν το ΑΚΕΛ με την υποψηφιότητα Μαυρογιάννη δεν κατοχυρώσει μια θέση στον δεύτερο γύρο, τότε θα έρθει αντιμέτωπο με σοβαρά υπαρξιακά προβλήματα, αλλά και προβλήματα επιβίωσης σαν κόμμα, όπου ενδεχομένως μια τέτοια αποτυχία να σημαίνει και τεράστια συρρίκνωση των ποσοστών του στο άμεσο μέλλον.

-Εάν ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αβέρωφ Νεοφύτου δεν περάσει στον δεύτερο γύρο, τότε είναι βέβαιο ότι οι… Δελφίνοι, όπως πολλοί άλλοι και διάφοροι, οι οποίοι ορέγονται την προεδρία του κόμματος, θα προσπαθήσουν και πολύ πιθανόν να επιτύχουν με συνοπτικές διαδικασίες, την αντικατάστασή του Προέδρου του Συναγερμού.

-Τώρα, όσον αφορά τον ενδιάμεσο χώρο- που μέχρι σήμερα δεν έχει αποφασίσει- αναμένοντας ενδεχομένως έξυπνα αλλά και «πονηρά», τις κυλιόμενες δημοσκοπήσεις σε σχέση με την δημοφιλία του κ. Χριστοδουλίδη, για να καταλήξουν κατά πόσο θα υποστηρίξουν κ. Χριστοδουλίδη.

Κακά τα ψέματα, ότι και αν ειπώθηκε εκ μέρους των αντιπροσώπων και των εκπροσώπων τους, δηλαδή του ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ, το τεράστιο πρόβλημα που θα έχουν να αντιμετωπίσουν είναι ότι σύμφωνα με τα ποσοστά τους, θα πρέπει τουλάχιστον να έχουν ως δεδομένο, να εξασφαλίσουν ένα ποσοστό 24%, (12%, 6%, 6% αντιστοίχως) από τον πρώτο γύρο, αλλά και βασιζόμενοι στην δυναμική του κ. Χριστοδουλίδη, τουλάχιστον ένα 30%. Εάν ο κ. Χριστοδουλίδης, δεν καταφέρει να περάσει στον δεύτερο γύρο και τα ποσοστά που θα εξασφαλίσουν όλοι μαζί ενωμένοι για να τον στηρίξουν, είναι χαμηλότερα και από τα ποσοστά τα οποία είχαν εξασφαλίσει στις προηγούμενες Βουλευτικές Εκλογές, τότε και ο ενδιάμεσος χώρος θα αντιμετωπίσει τεράστιο πρόβλημα για την ίδια την ύπαρξή ή και την υπόστασή του.

-Το κριτήριο του Κύπριου ψηφοφόρου είναι απρόβλεπτο παρά το ότι μέχρι τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον, θα μπορούσε να είναι προβλεπτό. Χαρακτηρίζεται απρόβλεπτο, εφόσον ουσιαστικά δεν στηρίζεται ούτε στην αξία, ούτε στην ικανότητα, αλλά αντιθέτως σε μια γενική και επιφανειακή αντίληψη των πραγμάτων, χωρίς η πλειοψηφία, τουλάχιστον των πολιτών, να ασχολείτο σοβαρά κατά πόσο θα μπορέσει κάποιος να ανταπεξέλθει στις ανάγκες μας και ακολούθως των παιδιών μας και παράλληλα να διοικήσει ένα κράτος.

Παρά τα πιο πάνω, θα κάνω μερικά σύντομα σχόλια για όλους τους υποψηφίους.

Για τον κ. Αβέρωφ, μπορεί να λεχθεί, παρά τις οποιεσδήποτε αντιπάθειες που αντιμετωπίζει, ότι είναι τουλάχιστον ο «διάβολος» που γνωρίζουμε. Για τον κ. Χριστοδουλίδη, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν έχει επιδείξει κάτι, παρά ταύτα ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι ένας καλός άνθρωπος, καλός Χριστιανός και καλός οικογενειάρχης. Από την άλλη, το να εξαγγέλλεις υποψηφιότητα… λογοκλέπτοντας ένα μεγάλο μέρος ομιλίας άλλου υποψηφίου, και δη του κ. Κασουλίδη πριν δέκα χρόνια, είναι ένα λάθος, που σε άλλες πολιτισμένες χώρες, θα θεωρείτο ασυγχώρητο από τον ψηφοφόρο. Παρά ταύτα, η εν λόγω παρατήρησή μου δεν φαίνεται να παίζει κανένα ουσιαστικό ρόλο στη Κύπρο. Δεν γνωρίζουμε αυτή την δεδομένη στιγμή τις πραγματικές θέσεις του κ. Χριστοδουλίδη, παραμένει όμως ένας δημοφιλής πολιτικός, ο οποίος δεν παύει να έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας για τον δεύτερο γύρο. Όσο αφορά τον κ. Μαυρογιάννη, ο ίδιος αποτελεί ένα διπλωμάτη ο οποίος στην ουσία, παρέμενε περισσότερο χρονικό διάστημα εξωτερικό, και για τον οποίο επίσης δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι η αποτελεσματικότητα του ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το μέγα ερώτημα που τίθεται, και εγώ ως απλός πολίτης, αποκομμένος από οποιεσδήποτε κομματικές παρωτίδες και χωρίς την αποζήτηση της παραμικρής διευκόλυνσης από οποιοδήποτε κόμμα, το θέτω μέσω του παρόντος κειμένου. Αυτή την δεδομένη στιγμή, οι συγκυρίες που προκύπτουν, όπως όσες κριτικές και αν έχει δεχθεί ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, θα έπρεπε να παραδειγματιζόμαστε από την πρόσφατη επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Με περίτεχνο και πανέξυπνο τρόπο, κατάφερε να παρουσιάσει το Κυπριακό πρόβλημα, αλλά και τα Ελληνοτουρκικά προβλήματα ενώπιον του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του Κογκρέσου, γυρνώντας την πλάστιγγα σε μεγάλο βαθμό υπέρ της Ελλάδας.

Και ρωτώ: Ποιος θα μπορούσε να διαχειριστεί τις κοσμογονικές συγκυρίες που επικρατούν πλέον ανά τον κόσμο, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία;  

Ποιος θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τα τρομακτικά προβλήματα και ειδικότερα τις οικονομικές δυσκολίες, τις οποίες αντιμετωπίζουμε και αναπόφευκτα επηρεάζουν τον καθένα από εμάς;

Ποιος θα δώσει πραγματικές και θαρραλέες λύσεις, κάνοντας αλλαγές σε μεγάλες δομές του τόπου, για την προσπάθεια επιβίωσης;

Αναλογιζόμενος τα πιο πάνω, σκέφτομαι επιπρόσθετα και το Εθνικό πρόβλημα, το οποίο είναι συνυφασμένο πάντα με τις συγκυρίες τις οποίες υπέδειξα προηγουμένως.

Το μέγα -υποθετικό- ερώτημα που τίθεται:

Εάν κάποιος από τους προαναφερόμενους υποψηφίους, βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του πολέμου δίπλα μου και έπρεπε να πολεμήσει μαζί μου και να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας στην πρώτη γραμμή….ποιος θα το έκανε;

Ιδού η απορία

Ποιον θα ήθελα μπροστά ως αξιωματικό μου -και εγώ στο διάβα του-  να τον ακολουθήσω μέσα σε ναρκοπέδιο με ασφάλεια;

Ο Πρόεδρος που θέλω εγώ, δεν θα κριθεί από το αν είναι αριστερός, δεξιός, συμπαθητικός, εξωτερικά εμφανίσιμος, άοσμος, ή άχρωμος.

Ο Πρόεδρος που θέλω εγώ, δεν θέλω να «βολέψει» τη κόρη μου ή τον γιο μου σε μία δουλειά και να περιμένω να μου κάνει ένα ρουσφέτι.

Εγώ θέλω ο επόμενος Πρόεδρος που θα εκλεγεί, να είναι έτοιμος την δεδομένη στιγμή και κάτω από δύσκολες συνθήκες ή συγκυρίες εν ώρα «μάχης», να ανταπεξέλθει με θάρρος και εθνική υπερηφάνεια.

Και ναι,  βρισκόμαστε σε μια διαρκή «μάχη» για το Κυπριακό, την επιβίωση του τόπου μας, αλλά την οικονομική μας επιβίωση.

Και επαναλαμβάνω. Όχι γιατί τον συμπαθώ ή τον αντιπαθώ, είτε είναι αριστερός, είτε δεξιός, είτε κεντρώος, ΑΛΛΑ γιατί νιώθω ότι είναι ικανός. Είτε μου αρέσει, είτε όχι.

Την απάντηση στο ερώτημα, την αφήνω στον καθένα μας ξεχωριστά.

Να μην αγνοούμε ότι τα χειροτέρα έπονται για την οικονομία. Να προβληματιστούμε καλά αυτή τη φορά,  γιατί έχουμε ΟΛΟΙ μερίδιο ευθύνης. Και ας έχουμε συνηθίσει να ρίχνουμε πάντα το φταίξιμο στους πολιτικούς.

Πξ.Λ.