Ακολουθεί αυτούσια η ανάρτηση του Δρ. Τσιούτη
Ξανά συζήτηση για το αν μπαίνουμε σε κύμα κ ανούσιες προβλέψεις. Αυτό που δεν έγινε ποτέ κατανοητό, είναι πως στην καθημερινή μας ζωή, δεν έχει σημασία αν είναι πανδημία, PHEIC, κύμα, έξαρση ή οτιδήποτε άλλο.
Αντίθετα είναι φανερή η προσπάθεια (επικοινωνιακά και λειτουργικά) όλο αυτό τον καιρό, να ορισθεί ένα τέλος στην πανδημία & να πάμε παρακάτω, εφαρμόζοντας μη-επιστημονικούς όρους.
Κι αντί να ευλογάμε τα γένια μας ότι τα πήγαμε καλά, θα έπρεπε ήδη να βλέπαμε τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει καλύτερα & τι πρέπει να κάνουμε από δω και πέρα.
2.5 χρόνια κ ακόμα αρνούμαστε ότι ο #SARSCOV2 είναι *μέρος* της καθημερινότητάς μας και οι κοινωνικές αξίες που θα *έπρεπε* να είχαμε αναδείξει – αλληλεγγύη, αυτο- & αλληλο- προστασία, σεβασμός του συνόλου, προετοιμασία, όπως και αλλαγή υποδομών, (ενίσχυση και συνεχής επιτήρηση, βελτίωση αερισμού, αλλαγή εργασιακών συνθηκών, βελτίωση εκπαιδευτικών δομών, ενίσχυση συστήματος υγείας) έμειναν μόνο σε ωραιοποιημένες δημόσιες τοποθετήσεις.
Δεν υπήρχε ποτέ μεσοπρόθεσμο & μακροπρόθεσμο πλάνο διαχείρισης, κρύψαμε το διεθνές ρεζίλεμα της ελλιπούς πανδημικής ετοιμότητας, κι όλοι βιάζονται να επανέλθουν στην προ-πανδημική κατάσταση επιβεβαιώνοντας ότι, όχι μόνο δεν μάθαμε τίποτα, όχι μόνο δεν θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα, αλλά στην επόμενη κρίση πάλι μαντάρα θα τα κάνουμε.
Η κατακλείδα: αγνοούμε βασικές αρχές βιολογίας – μικροβιολογίας – παθογένειας λοιμωδών νοσημάτων, η επιστημονική κοινότητα σχεδόν στο σύνολό της ακολουθεί αυτό τα πολιτικά προστάγματα, η κοινωνία έχει ξεχάσει τι πέρασε όλο αυτό τον καιρό κ όλοι μαζί προτιμούμε να γυρίσουμε την πλάτη στις ομάδες του πληθυσμού που χρειάζονται κατανόηση, βοήθεια & αλληλεγγύη.
Προτιμάμε (και δεχόμαστε) να τα αποδώσουμε σε νέες παραλλαγές, σε χαλάρωση λόγω κόπωσης, στον καιρό, σε άλλες κρίσεις, και δεν παραδεχόμαστε ότι αν θέλεις να κάνεις ουσιαστικές αλλαγές, θα πρέπει να κουραστείς.
