Στο Παρίσι, η πορεία ξεκίνησε στις 14:15 (15:15 ώρα Ελλάδας) με τους επικεφαλής του διασωματειακού (CFDT, CGT, FO, CFE-CGC, CFTC, Unsa, Solidaires, FSU) να συγκεντρώνονται πίσω από το πανό "Μεταρρύθμιση των συντάξεων: περισσότερες ώρες εργασίας, η απάντηση είναι όχι" που κρατούσαν και στις 19 Ιανουαρίου.
Στη Μασσαλία, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Γαλλίας, περίπου 40.000 άνθρωποι πραγματοποίησαν πορεία έναντι 26.000 στις 19 Ιανουαρίου, ανακοίνωσε η αστυνομία.
Στη Νάντη, η διαδήλωση συγκέντρωσε περίπου 28.000 ανθρώπους σύμφωνα με την αστυνομία και 65.000 σύμφωνα με τα συνδικάτα, περισσότερους από όσους είχαν λάβει μέρος στην κινητοποίηση της 19ης Ιανουαρίου στην περιοχή Ducs de Bretagne της πόλης.
Όλοι οι συνδικαλιστές ηγέτες εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τη συμμετοχή που είναι μεγαλύτερη σε σχέση με εκείνην της πρώτης ημέρας κινητοποιήσεων, στις οποίες είχαν λάβει μέρος 1,12 εκατ. άνθρωποι σύμφωνα με τις αρχές, τουλάχιστον δύο εκατομμύρια σύμφωνα με τους διοργανωτές (80.000 έως 400.000 στην πρωτεύουσα).
"Υπάρχει ακόμη περισσότερος κόσμος από την τελευταία φορά", δήλωσε ο Λοράν Μπερζέ (CFDT), με τον Φιλίπ Μαρτινέζ (CGT) να λέει ότι "είναι περισσότεροι από ό,τι στις 19, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες που έχουμε".
"Είναι ένα σφυροκόπημα" κατά της αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη, εξήγησε ο Φρεντερίκ Σουιγιό (FO), προβλέποντας "πως ο ρυθμός των κινητοποιήσεων θα επιταχυνθεί".
Μια αποφασιστικότητα πρόδηλη στα πανό -- "Δεν θα υποχωρήσουμε"-- όπου επανέρχονταν επίσης οι επικρίσεις για ένα μέτρο που είναι εις βάρος των γυναικών -- "22% μικρότερος μισθός και φαίνεται ότι κλαίμε για το τίποτα".
"Είναι ενθαρρυντικό, αυτό σημαίνει πως το κίνημα ριζώνει", εκτίμησε ο Φρανσουά Ομερίλ (CFE-CGC), ενώ ο Πασκάλ Κοτόν (CFTC) υποστήριξε "πως οι εξηγήσεις που δώσαμε για αυτή την άδικη μεταρρύθμιση ακούστηκαν".
Στις διαδηλώσεις συμμετείχαν επίσης πολλοί αριστεροί πολιτικοί, μεταξύ των οποίων ο κομμουνιστής Φαμπιέν Ρουσέλ, τα μέλη της Ανυπόταχτης Γαλλίας (ριζοσπαστική αριστερά -- αξιωματική αντιπολίτευση), Φρανσουά Ρουφάν και Κλεμεντίν Οτέν, οι σοσιαλιστές Ολιβιέ Φορ και Αν Ινταλγκό ή οι οικολόγοι Γιανίκ Ζαντό, Μαρίν Τοντελιέ και Σαντρίν Ρουσό.
Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ
