Ερευνητές από την Κίνα, όμως, διαπίστωσαν ότι η σωματική δραστηριότητα θα μπορούσε να αντισταθμίσει μερικές από αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις. Η σχετική μελέτη δημοσιεύτηκε στο European Journal of Preventive Cardiology.
Τόσο η επαρκής σωματική άσκηση όσο και ο υγιής ύπνος συμβάλλουν στην μακροζωία, χωρίς όμως να είναι γνωστή μέχρι σήμερα εάν η άσκηση θα μπορούσε να λειτουργήσει προστατευτικά στις επιπτώσεις των διαταραχών του ύπνου. Επιπλέον, δεν υπήρχαν μετρήσιμα και ακριβή στοιχεία από προηγούμενες μελέτες, καθώς αυτές βασίστηκαν σε αναφορές των συμμετεχόντων.
Γι’ αυτό, οι ερευνητές μελέτησαν για πρώτη φορά τις κοινές επιδράσεις της σωματικής δραστηριότητας και της διάρκειας του ύπνου στον κίνδυνο θνησιμότητας, χρησιμοποιώντας στοιχεία που βασίστηκαν σε μια φορητή συσκευή – βραχιόλι. Περίπου 90 χιλιάδες ενήλικες, ηλικίας 40 έως 73 ετών, έλαβαν μέρος στη μελέτη (μέση ηλικία τα 62 έτη), μέρος της βάσης δεδομένων UK Biobank, οι οποίοι φορούσαν το βραχιόλι για μία εβδομάδα την περίοδο μεταξύ 2013 και 2015.
Η διάρκεια του βραδινού ύπνου ταξινομήθηκε ως μικρή (λιγότερο από έξι ώρες), κανονική (έξι έως οκτώ ώρες) ή μεγάλη (περισσότερες από οκτώ ώρες). Αντίστοιχα και ο όγκος της άσκησης χωρίστηκε ανάλογα με το αν ήταν χαμηλή, ενδιάμεση ή υψηλή και η έντασή της (μέτριας έντασης ή έντονης) με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), δηλαδή 150-300 λεπτά αερόβιας σωματικής δραστηριότητας μέτριας έντασης- ή τουλάχιστον 75-150 λεπτά αερόβιας σωματικής δραστηριότητας έντονης έντασης- ή έναν ισοδύναμο συνδυασμό δραστηριότητας μέτριας και έντονης έντασης καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας.
Εξετάζοντας τη συσχέτιση του ύπνου με τη σωματική δραστηριότητα και τον πρώιμο θάνατο, διαπιστώθηκε ότι:
για όσους ακολουθούσαν μια χαμηλή ποσότητα της άσκησης, ο σύντομος και ο μακρύς ύπνος σχετίζονταν με 16% και 37% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από κάθε αιτία, αντίστοιχα.
για τους συμμετέχοντες με μέτρια συχνότητα της άσκησης μόνο ο σύντομος ύπνος θεωρήθηκε επιβλαβής, με 41% αυξημένη πιθανότητα θανάτου από κάθε αιτία.
για όσους διατηρούσαν μια υψηλή ποσότητα άσκησης, η διάρκεια του ύπνου δεν σχετιζόταν με τον κίνδυνο θανάτου.
για τον καρδιαγγειακό θάνατο, οι συμμετέχοντες με σύντομο ύπνο και χαμηλό όγκο άσκησης είχαν 69% αυξημένο κίνδυνο, ο οποίος όμως εξαλείφθηκε όταν η άσκηση αυξήθηκε σε μέτριους ή υψηλούς όγκους.
Για το θάνατο από καρκίνο, στα άτομα με μακρύτερης διάρκειας ύπνο και χαμηλότερο όγκο άσκησης παρατηρήθηκε 21% αυξημένος κίνδυνος, ο οποίος εξαλείφθηκε αντίστοιχα με μέτριο ή υψηλό όγκο άσκησης.
Αναφορικά με την ένταση της άσκησης:
όσοι δεν πληρούσαν τις συστάσεις του ΠΟΥ, ο βραχύς και ο μακρύς ύπνος σχετίζονταν με 31% και 20% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από κάθε αιτία, αντίστοιχα. Οι κίνδυνοι αυτοί, όμως, εξαλείφτηκαν σε όσους πληρούσαν τις συστάσεις του ΠΟΥ.
Όσον αφορά τον καρδιαγγειακό θάνατο, οι συμμετέχοντες με λιγότερες ώρες ύπνου που δεν ανταποκρίνονταν στις συμβουλές για την ένταση της άσκησης, είχαν αυξημένο κίνδυνο κατά 52%, ο οποίος μηδενίστηκε σε όσους ακολουθούσαν τις συστάσεις.
Για το θάνατο από καρκίνο, όσοι κοιμόντουσαν πολλές ώρες και δεν ανταποκρίνονταν στις συμβουλές είχαν 21% αυξημένο κίνδυνο, ο οποίος εξαλείφθηκε σε εκείνους που ακολουθούσαν τις οδηγίες του ΠΟΥ.
«Σε ένα ιδανικό σενάριο, οι άνθρωποι θα γυμνάζονταν και θα κοιμούνταν επαρκώς. Ωστόσο, η μελέτη μας δείχνει ότι η επαρκής σωματική άσκηση μπορεί να αντισταθμίσει εν μέρει τις επιζήμιες επιπτώσεις της έλλειψης ενός καλού νυχτερινού ύπνου» καταλήγει ο συγγραφέας της μελέτης δρ. Jihui Zhang από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Guangzhou στην Κίνα.
ΠΗΓΗ: Ygeiamou.gr
