Συγκεκριμένα όπως εξήγησε, αν οι πιστοί αποφεύγουν κάποια φαγητά και δεν υπάρχει πνευματικό βάθος τότε γίνεται απλώς μια «δίαιτα».
Η νηστεία όπως εξήγησε μπορεί να βοηθήσει τον κάθε άνθρωπο να περιορίσει τις αδυναμίες και τα πάθη του.
Κάποτε ρώτησε ένα γέροντα για το τι δεν πρέπει να τρώμε κατά την διάρκεια της νηστείας και αυτός απάντησε: «Δεν πρέπει να τρώμε ο ένας τον άλλο».
Όπως εξηγεί ο κ. Κυριάκου, μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, όπως η «γλώσσα μας» και τις ενέργειες μας.
Επιπρόσθετα σημείωσε ότι, «η Εκκλησία στοχεύει ώστε η νηστεία να γίνει τρόπος ζωής».
Ούτε η νηστεία αλλά ούτε και η εξομολόγηση, όπως δήλωσε, δεν αποτελούν προϋποθέσεις για την Θεία Κοινωνία.
Όποιος πιστός, συνέχισε, έχει την μεγάλη ανάγκη να κοινωνήσει πρέπει να το κάνει ανεξάρτητα αν έχει νηστέψει ή έχει εξομολογηθεί.
Αν μελετήσει κάποιος, όπως ανέφερε, την ζωή της πρώτης Εκκλησίας θα συνειδητοποιήσει ότι μετά τις «Αγάτες», τα κοινά δείπνα, γινόταν η κοινωνία του σώματος και του αίματος του Χριστού.
Αυτή η τακτική με την πάροδο των αιώνων έχει ουσιαστικά καταργηθεί, όπως εξήγησε, και έχει τροποποιηθεί κάτω από την επίδραση του ευσεβισμού με αποτέλεσμα να τεθούν σαν οι πλέον αυστηρές προϋποθέσεις, η νηστεία και η εξομολόγηση.
«Η νηστεία και η εξομολόγηση είναι ανεξάρτητοι τρόποι άσκησης από την Θεία Κοινωνία οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν πνευματικά τον κάθε άνθρωπο».
Σε καμιά περίπτωση, σημείωσε τέλος, δεν πρέπει αποκλειστική σύνδεση με την Θεία Κοινωνία.
