Διαταραχές στην ψυχική τους ευημερία μπορούν να βιώσουν τα μοναχικά παιδιά στην ενήλικη πια ζωή τους, σύμφωνα με νεότερα ερευνητικά ευρήματα.
Διαφορετικές μελέτες έχουν πλέον συμπεράνει σε πόσο μεγάλο βαθμό είναι βλαβερή η μοναξιά, κυρίως για τους ηλικιωμένους. Τι αντίκτυπο έχει, όμως, στην ενήλικη ζωή το να νιώθει ένα άτομο μόνο του ήδη από την παιδική ηλικία ; Μια νεότερη μελέτη της Ευρωπαϊκής Ψυχιατρικής Εταιρείας, που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ψυχιατρικής, το διερεύνησε καταλήγοντας ότι πρόκειται για μια σημαντική διαταραχή στην ψυχική υγεία.
Πιο συγκεκριμένα, τα νεότερα ερευνητικά στοιχεία επισημαίνουν ότι όσα παιδιά ένιωθαν μοναξιά για περισσότερο από 6 μήνες πριν από την ηλικία των 12 ετών είναι πιο πιθανό να βιώσουν ένα επεισόδιο ψύχωσης, σε σύγκριση με τα παιδιά που δεν ένιωθαν μοναξιά, με τις γυναίκες να επηρεάζονται περισσότερο από τους άνδρες.
Η ψύχωση αναφέρεται σε ένα σύνολο συμπτωμάτων, όπως ψευδαισθήσεις, παραληρητικές ιδέες και συγκεχυμένες σκέψεις, που επηρεάζουν την ορθή σκέψη ενός ατόμου, όπου έχει υπάρξει κάποια απώλεια επαφής με την πραγματικότητα. Κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου ψύχωσης, ένα άτομο μπορεί να δυσκολεύεται να αναγνωρίσει τι είναι πραγματικό και τι όχι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ψύχωση μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα άλλων παθήσεων ψυχικής υγείας, όπως η σχιζοφρένεια, η διπολική διαταραχή ή η σοβαρή κατάθλιψη. Τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας συχνά κατηγοριοποιούνται ως θετικά (οποιαδήποτε αλλαγή στη συμπεριφορά ή τις σκέψεις, όπως ψευδαισθήσεις ή παραληρητικές ιδέες), αρνητικά (όπου οι άνθρωποι φαίνεται να αποσύρονται από τον κόσμο γύρω τους).
Για να μην υπάρχει σύγχυση σχετικά με την έννοια της μοναξιάς στην υλοποίηση της μελέτης, αυτή ορίστηκε ως το υποκειμενικό αίσθημα δυσφορίας που σχετίζεται με την έλλειψη ουσιαστικών σχέσεων, ανεξάρτητα από την ποσότητα της κοινωνικής επαφής, ενώ η κοινωνική απομόνωση ως αντικειμενική έλλειψη κοινωνικής επαφής ή υποστήριξης.
