Βουλεύτρια, κατά τη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος, ζητούσε με επιτακτικό τρόπο εξηγήσεις από την Υπουργό Γεωργίας σχετικά με την ύπαρξη σκυβαλότοπων.
Ευτυχώς, που στη συνεδρία ήταν παρών ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Χαράλαμπος Θεοπέμπτου, ο οποίος την σταμάτησε και υπενθύμισε στην εν λόγω βουλεύτρια πως ο νόμος που ψήφισαν, δηλαδή τον νόμο που ψήφισαν οι ίδιοι οι βουλευτές και έπρεπε να γνωρίζουν απ’ έξω, καθορίζει ως υπεύθυνες για τους σκυβαλότοπους αλλά και την καθαριότητα τις τοπικές αρχές.
Θα είχε ενδιαφέρον πάντως αν η εν λόγω βουλεύτρια ενέγραφε θέμα στην επιτροπή και ζητούσε με τον ίδιο επιτακτικό τρόπο εξηγήσεις από δημάρχους και κοινοτάρχες – εκ των οποίων αρκετοί έτυχαν και τυγχάνουν υποστήριξη από το κόμμα της – θέτοντας τους ενώπιον των ευθυνών τους, αφού τόσα χρόνια ούτε έπραξαν, αλλά ούτε ενδιαφέρθηκαν για αυτό το ζήτημα.
Δεν έφτανε αυτό, η ίδια βουλεύτρια, διερωτήθηκε τι τεχνογνωσία έχει η Διεύθυνση Δημοσίων Συμβάσεων του Γενικού Λογιστηρίου σε θέματα προσφορών. Για καλή της τύχη και για να αποτρέψει περεταίρω ρεζίλεμα της Επιτροπής, παρενέβη άμεσα και πάλι ο κ. Θεοπέμπτου, υπενθυμίζοντας της πως η Διεύθυνση Δημοσίων Συμβάσεων είναι η πλέον καταρτισμένη υπηρεσία για θέματα προσφορών, όπως εξάλλου λέει και το ίδιο το όνομα της Διεύθυνσης.
Οι βουλευτές καλό θα ήταν να γνωρίζουν πρώτα τους νόμους που οι ίδιοι ψηφίζουν αλλά και το τι ισχύει με τις διάφορες υπηρεσίες του κράτους εάν θέλουν να ασκούν σωστό κοινοβουλευτικό έλεγχο. Πώς γίνεται στο τέλος της ημέρας να ελέγχεις κάποιον που δεν έχει την αρμοδιότητα για το πρόβλημα που υπάρχει; Σκεφτείτε τι εντύπωση δίνουν όταν υποτίθεται ασκούν έλεγχο αλλά δεν γνωρίζουν ούτε καν τα βασικά…
