Είναι μεγάλη λύπη και απογοήτευση που καλούμαστε να αναφερθούμε στο ατυχές περιστατικό που έλαβε χώρα το Σάββατο 20 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης μνήμης για τα 50 χρόνια της Κυπριακής τραγωδίας.
Με το πέρας της εκδήλωσης, μέλη της ομάδας (δέκα στον αριθμό), πλησίασαν τον ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου και του ζήτησαν την στήριξή του για το θέμα των αγνοουμένων μας.
Του ζητήθηκε, εάν ήθελε, να οργανώσει μια εκδήλωση στο ευρωκοινοβούλιο στην οποία να καλεστούμε και να μιλήσουμε για το θέμα των αγνοουμένων και επίσης του ζητήθηκε να βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί και τον παρακαλέσαμε να γράψει ένα δικό του σχόλιο για των αγώνα που κάνουμε για εξεύρεση των υπόλοιπων αγνοουμένων.
Εκτός από την άρνησή του, την οποία ως ένα βαθμό κατανοούμε, εισπράξαμε την ειρωνεία, τον χλευασμό και την απαξίωση, με εκφράσεις όπως, «μεγάλη ιδέα έχεις για τον εαυτό σου», «ποια νομίζεις ότι είσαι», «εν τζι εν έτσι που δουλεύκει το ευρωκοινοβούλιο», «τζι εγώ έχω θείο αγνοούμενο αλλά εν κάμνω έτσι» και το καταληκτικό, «εν τζι εν μόνο εσύ κόρη μου που είσαι ορφανή».
Σας παραθέτουμε τα πιο πάνω και τα οποία λέχθηκαν στην παρουσία «Ομάδας Πρωτοβουλίας» αλλά και ατόμων που έτυχε να βρίσκονται στην εκδήλωση και ήταν εκεί κατά τη διάρκεια της συζήτησης και των οποίων τα ονόματα επίσης κατέχουμε.
Είναι καλό να γνωρίζει ο κύριος Παναγιώτου, ότι η υπέρτατη θυσία κάποιου για την πατρίδα του, είναι να δώσει την ίδια του τη ζωή.
Πριν 50 χρόνια κάποιοι έδωσαν την ζωή τους, για να απολαμβάνετε κύριε Παναγιώτου την ελευθερία και τις παροχές από αυτό το κράτος, που τώρα έχετε και την τιμή να το εκπροσωπείτε στην ευρωβουλή.
Περιμένουμε την απολογία σας στην κάθε μάνα, σύζυγο, αδερφό και παιδί αγνοουμένου.
Εσείς που ψηφίσατε Φειδία Παναγιώτου στις Ευρωεκλογές, να τον χαίρεστε.
