Στη συνέχεια συνέκρινε αυτή την ομάδα με 300.390 συμμετέχοντες χωρίς ΔΕΠΥ, φέρνοντας στη δημοσιότητα, κάτι ενδιαφέρον: την εμφανή μείωση του προσδόκιμου ζωής των πασχόντων με ΔΕΠΥ. Ειδικότερα, φάνηκε ότι οι άντρες ζουν από 4,5 έως 9 χρόνια λιγότερο και οι γυναίκες 6,5 με 11 έτη, αντίστοιχα.
Ο επικεφαλής καθηγητής Josh Stott (UCL Psychology & Language Sciences), δήλωσε «τα άτομα με ΔΕΠΥ έχουν πολλά πλεονεκτήματα και μπορεί να ευδοκιμήσει η ζωή τους με τη σωστή υποστήριξη και θεραπεία. Ωστόσο, συχνά στερούνται υποστήριξης και είναι πιο πιθανό να βιώσουν στρεσογόνα γεγονότα ζωής και κοινωνικό αποκλεισμό, επηρεάζοντας αρνητικά την υγεία και την αυτοεκτίμησή τους».
Οι ανεκπλήρωτες ανάγκες των πασχόντων
Τα άτομα με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να εστιάσουν σε καθημερινές ασχολίες, κάτι που είναι πιθανό να οδηγήσει σε αυξημένη παρορμητικότητα, ανησυχία και σε πρόβλημα διαχείρισης χρόνου, τα οποία εκ περιδρομής δυσχεραίνουν την επιτυχία στο σχολείο και την εργασία, οδηγώντας σε μακροπρόθεσμες προκλήσεις.
Βάσει στοιχείων, στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει έλλειψη εξειδικευμένων υπηρεσιών για την υποστήριξη ενηλίκων με ΔΕΠΥ, οι οποίοι μπορεί να αντιμετωπίζουν και ψυχικές προκλήσεις. Λόγου χάρη, μια προηγούμενη εθνική έρευνα σε ενήλικες ηλικίας 16-64 ετών διαπίστωσε ότι το ένα τρίτο των ατόμων με χαρακτηριστικά ΔΕΠΥ λάμβαναν φαρμακευτική αγωγή ή συμβουλευτική για κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας, σε σύγκριση με το 11% των ατόμων που δεν είχαν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ. Βέβαια όπως πρόσθεσε, το δείγμα της έρευνας ήταν μεν αντιπροσωπευτικό αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό, γεγονός που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.
Ο Δρ. O’Nions επισήμανε ότι αν και πολλά άτομα με ΔΕΠΥ επιτυγχάνουν τη μακροζωία, η ανεπαρκής φροντίδα σε ένα ποσοστό από τους πάσχοντες, συντομεύει το χρόνο ζωής τους.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
