Τα συμπτώματα εμφανίζονται κυρίως τη νύχτα ή κατά την ανάπαυση, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα του ύπνου και, κατά συνέπεια, την καθημερινή ζωή. Η ασθένεια συχνά οδηγεί σε έντονη κόπωση, μειωμένη απόδοση στην εργασία ή στο σχολείο και κοινωνική απομόνωση, καθώς οι πάσχοντες αποφεύγουν δραστηριότητες που απαιτούν καθιστική στάση.
Ο νευροφυσιολόγος Óscar Larrosa, ειδικός στην ιατρική του ύπνου, εξηγεί ότι το σύνδρομο έχει σαφή γενετική προδιάθεση και συνδέεται με διαταραχές στον μεταβολισμό του σιδήρου στον εγκέφαλο. Η πάθηση εμφανίζεται πιο συχνά στις γυναίκες και συνήθως αρχίζει μεταξύ 27 και 35 ετών, αν και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία.
Η διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται κυρίως με βάση τα συμπτώματα και την κλινική εκτίμηση του ειδικού, ενώ συμπληρωματικές εξετάσεις, όπως πολυυπνογραφία ή ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ), μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε σύνθετες περιπτώσεις. Παρά την υψηλή συχνότητα εμφάνισης, η ασθένεια συχνά υποδιαγιγνώσκεται ή συγχέεται με άλλες διαταραχές.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση, δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, αλλά οι πάσχοντες μπορούν να βρουν ανακούφιση με φάρμακα, συμπληρώματα σιδήρου και μη φαρμακευτικές τεχνικές όπως ήπια άσκηση, μασάζ ή ειδικές νευροδιαμορφωτικές θεραπείες. Η σωστή ενημέρωση των ασθενών κρίνεται απαραίτητη για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
Ο Δρ Larrosa υπογραμμίζει ότι η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και της ιατρικής κοινότητας είναι καίρια, καθώς η έλλειψη γνώσης γύρω από την ασθένεια προκαλεί συχνά παρεξηγήσεις και ψυχολογική πίεση στους ασθενείς. Η κατανόηση και η έγκαιρη διάγνωση μπορούν να κάνουν τη διαφορά, μειώνοντας την επίδραση της νόσου στην καθημερινότητα.
Πηγή: gazzetta.gr
