Την μπέμπα πότε θα τη βαφτίσετε;
«Λέμε το επόμενο καλοκαίρι. Ή πριν ή μετά την Επίδαυρο, θα τη βαφτίσει ο παιδικός φίλος του Χρήστου από το σχολείο με τη γυναίκα του. Και θα την πούμε Σμαράγδα, από τη μαμά του Χρήστου. Ο Αλέξανδρος έχει πάρει το όνομα του μπαμπά μου».
Τώρα είσαι καλά;
«Ναι, τώρα μπορώ να πω ότι είμαι καλά. Νόμιζα ότι ήμουν προετοιμασμένη από την πρώτη φορά, αλλά το σώμα ξεχνάει, επίτηδες φυσικά. Ξεχνάς τα ξενύχτια, την ψυχολογία. Στην ουσία κανείς δεν μπορεί να σε προετοιμάσει για ένα παιδί. Αλλάζει όλη σου η ζωή, η σχέση με τον άνθρωπο σου. Χρειάζεται ωριμότητα και από τις δύο πλευρές. Επίσης, έχεις συνηθίσει σε μια ζωή χωρίς ρουτίνα, τουλάχιστον εμείς οι ηθοποιοί, και ξαφνικά μπαίνεις σε πρόγραμμα. Δεν ήμασταν του προγράμματος, ο Χρήστος ακόμα δεν είναι. Εγώ πια έχω ένα πρόγραμμα που σέβομαι και ακολουθώ πιστά».
Είσαι το είδος της μητέρας που φανταζόσουν ότι θα γίνεις;
«Δεν είχα ιδιαίτερο όραμα. Προσπάθησα να τα κάνω όλα σωστά, διάβαζα βιβλία. Θυμάμαι, όταν ήμουν έγκυος στον Αλέξανδρο, διαβάζαμε μαζί με τον Χρήστο τη λεγόμενη «Βίβλο της Εγκυμοσύνης». Κάθε Πέμπτη κι ένα κεφάλαιο.
Στη μικρή δεν άνοιξα σελίδα. Μετά μπήκα στη διαδικασία να τον βάλω σε δραστηριότητες, να κάνει κι αυτό κι εκείνο. Τώρα, πηγαίνει στο σχολείο και μετά παίζει με τους φίλους του. Νομίζω ότι και ο ίδιος θέλει απλά να είναι με τους γονείς του.
Σ' αυτή την ηλικία που είναι ο Αλέξανδρος, στα 4, το πιο σημαντικό είναι το παιχνίδι και να παίρνει πράγματα από το περιβάλλον του. Χρειάζεται μέτρο. Το πιο απλό και το πιο δύσκολο. Κάνω και λάθη. Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου στο τέλος της ημέρας να έχω κάνει περισσότερα λάθη παρά σωστά στην προσπάθεια μου να είμαι η σούπερ μαμά. Χάνω την υπομονή μου, αλλά και το δίκιο μου εξαιτίας αυτού».
