Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους, στο πλαίσιο της Ενημέρωσης του προς τα ΜΜΕ, στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Εκπρόσωπος είπε ότι «κατά την Άτυπη Σύνοδο που φιλοξένησε η Κυπριακή Δημοκρατία, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έθεσε ενώπιον των Ευρωπαίων ηγετών ένα ζήτημα που αφορά τον πυρήνα της ευρωπαϊκής αξιοπιστίας: πώς η αμοιβαία συνδρομή γίνεται πράξη την ώρα που ένα κράτος μέλος τη χρειάζεται.
Έθεσε, με άλλα λόγια, το ερώτημα που η Ένωση οφείλει να απαντήσει πριν από την κρίση και όχι μετά από αυτήν: πώς η ασφάλεια παύει να είναι υπόσχεση σε χαρτί και γίνεται ετοιμότητα στην πράξη.
Η πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας για την αποσαφήνιση του Άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αφορά μια θεωρητική συζήτηση. Αφορά την ανάγκη η Ευρώπη να γνωρίζει, πριν από την κρίση, πώς ενεργεί μέσα στην κρίση.
Ποιος κινητοποιείται, ποιος συντονίζει, ποια μέσα τίθενται στη διάθεση ενός κράτους μέλους, ποια είναι τα σημεία επαφής, ποια είναι η διαδικασία, ποιος είναι ο χρόνος ανταπόκρισης.
Γιατί η ισχυρή Ευρώπη δεν φαίνεται μόνο σε αυτά που αποφασίζει, αλλά σε αυτά που μπορεί να εφαρμόσει.
Αυτή ακριβώς είναι η σημασία της κυπριακής πρωτοβουλίας.
Η Κύπρος εντόπισε ένα κενό, το τεκμηρίωσε με θεσμική σοβαρότητα, το έθεσε στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο και πέτυχε την έναρξη μιας ευρωπαϊκής διαδικασίας για τη διαμόρφωση πλαισίου δράσης.
Από μια πρόνοια της Συνθήκης που για χρόνια παρέμενε χωρίς επαρκή επιχειρησιακή αποσαφήνιση, η συζήτηση περνά πλέον στο επίπεδο της εφαρμογής.
Το πλαίσιο δράσης πρέπει να είναι η γέφυρα ανάμεσα στη νομική υποχρέωση και την πραγματική συνδρομή. Ο τρόπος με τον οποίο η ευρωπαϊκή αμοιβαία συνδρομή αποκτά διαδικασία, μέσα, χρόνο και αποτελεσματικότητα.
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι η πρωτοβουλία αυτή έχει ήδη συνέχεια. Δεν έμεινε στην αίθουσα της Άτυπης Συνόδου. Δεν περιορίστηκε σε μια κυπριακή επισήμανση. Παρήγαγε πολιτική κίνηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και αυτή η συνέχεια είναι η πιο καθαρή απόδειξη της επίδρασης της Κυπριακής Δημοκρατίας στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ατζέντας.
Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κ. Μάνφρεντ Βέμπερ, μιλώντας χθες, στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, στήριξε την ανάγκη για σαφείς κανόνες εφαρμογής του Άρθρου 42.7. Και, το σημαντικότερο, αναφέρθηκε συγκεκριμένα στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, υπογραμμίζοντας το ότι έθεσε το Άρθρο 42.7 στο τραπέζι, χαρακτηρίζοντάς το ως την επιχειρησιακή διάσταση της ευρωπαϊκής ρήτρας.
Αντίστοιχα, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κα Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έδωσε συνέχεια σε συζήτηση στη γερμανική Βουλή, θέτοντας ακριβώς το ζήτημα που ανέδειξε η Κύπρος: το Άρθρο 42.7 υπάρχει στις Συνθήκες, όμως χρειάζεται αποσαφήνιση ως προς το πώς και με ποια μέσα εφαρμόζεται.
Αυτή είναι η διαδρομή μιας πρωτοβουλίας που ξεκίνησε από την Κύπρο και αποκτά ευρωπαϊκό αποτύπωμα.
Ειδικά για την Κυπριακή Δημοκρατία, η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία. Ως κράτος μέλος στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης, σε μια περιοχή γεωπολιτικών προκλήσεων, με συνεχιζόμενη κατοχή μέρους του εδάφους της, η Κύπρος γνωρίζει ότι η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν είναι αφηρημένη έννοια. Είναι ζήτημα πολιτικής ευθύνης, θεσμικής συνέπειας και πρακτικής ετοιμότητας.
Η πρωτοβουλία του Προέδρου Χριστοδουλίδη υπηρετεί ακριβώς αυτή την ανάγκη. Να γίνει η ευρωπαϊκή Ρήτρα πιο σαφής, πιο οργανωμένη, πιο αξιόπιστη.
Να μπορεί η Ένωση να ανταποκρίνεται όταν ένα κράτος μέλος χρειάζεται συνδρομή. Να αποκτήσει η στρατηγική αυτονομία περιεχόμενο, διαδικασία και δυνατότητα εφαρμογής. Και ακριβώς γι’ αυτό, η συζήτηση για το Άρθρο 42.7 μπορεί να αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μια παρακαταθήκη που δεν θα μετριέται μόνο σε κείμενα Συμπερασμάτων, αλλά σε μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ετοιμότητα.
Αυτή είναι η Κύπρος για την οποία εργαζόμαστε. Μια Κύπρος που δεν παρακολουθεί απλώς τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, αλλά τις συνδιαμορφώνει.
Μια Κύπρος που εντοπίζει, τεκμηριώνει, προτείνει και επιδρά.
Μια Κύπρος που αξιοποιεί τη γεωγραφία της, την εμπειρία της και την αξιοπιστία της για να θέτει ζητήματα που αφορούν ολόκληρη την Ευρώπη.
Μια Κύπρος που συνθέτει, που αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, που δείχνει τον δρόμο.
Μια χώρα που παίρνει θέση, αναλαμβάνει ευθύνη και συμβάλλει σε μια Ευρώπη πιο έτοιμη, πιο ασφαλή, πιο αξιόπιστη.
Γιατί τελικά, η Ευρώπη δεν θα κριθεί από τις ρήτρες που έχει στις Συνθήκες της, αλλά από την ετοιμότητα να τις εφαρμόσει όταν η ιστορία το απαιτήσει».