To στέλεχος της ΕΔΕΚ, απορρίπτει τη λογική των αποδιοπομπαίων τράγων, ωστόσο υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να αγνοηθεί η πολιτική ευθύνη για τη συνεχή εκλογική συρρίκνωση της ΕΔΕΚ. Εστιάζει ιδιαίτερα στην εσωστρέφεια, τις εσωκομματικές συγκρούσεις και τις διαγραφές στελεχών, εκτιμώντας ότι αυτές οι πληγές κόστισαν περισσότερο από τη συμμετοχή του κόμματος στην κυβέρνηση.
Παράλληλα, καταθέτει συγκεκριμένες εισηγήσεις για την επόμενη ημέρα: Επανίδρυση της ΕΔΕΚ χωρίς διάλυση του ιστορικού κόμματος, ανοιχτό συνέδριο, εκσυγχρονισμό του καταστατικού, επιστροφή στελεχών και μελών, πλήρη οικονομική διαφάνεια και εκλογή νέας ηγεσίας από τη βάση.
Την ίδια ώρα, ανοίγει τη συζήτηση για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού σχηματισμού στον ενδιάμεσο χώρο, με κοινές πολιτικές και ιδεολογικές αναφορές στο Κυπριακό και στη σοσιαλδημοκρατία.
ΕΡ: Ξεκινώντας από την ιστορική ήττα της ΕΔΕΚ, η οποία για πρώτη φορά δεν κατάφερε να εισέλθει στη Βουλή- ένα τραγικό αποτέλεσμα για το κόμμα- τι πιστεύετε ότι έφταιξε;
ΑΠ: Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το αποτέλεσμα είναι τραγικό και, σίγουρα, σε έναν βαθμό, όμως, αναμενόμενο. Και λέω αναμενόμενο, γιατί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η ΕΔΕΚ, ένα από τα ιστορικότερα κόμματα της χώρας μας- ιδρύθηκε το 1969- με μια πατριωτική, αγωνιστική, λαϊκή παρουσία στα πολιτικά δρώμενα του τόπου, όπου η πολιτική της και στο Κυπριακό, αλλά και στα κοινωνικά-οικονομικά ζητήματα, έγινε αποδεκτή όχι μόνο από αυτούς που ψήφιζαν το κόμμα, αλλά και από δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας, με τη γνωστή έκφραση του γιατρού «πολλοί μας ερωτεύονται, αλλά δεν μας παντρεύτηκαν».
Και αν κάνω μια ιστορική αναδρομή, είναι για να επιμείνω, ότι η ΕΔΕΚ έχει μακρά ιστορία και δυστυχώς, έχουμε ένα τραγικό αποτέλεσμα. Και επειδή έχω πει ότι το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο, υπό την έννοια ότι όλες οι μετρήσεις τους τελευταίους μήνες έστελναν ένα ισχυρό μήνυμα, ότι η ΕΔΕΚ μπαίνει στη Βουλή ή δεν μπαίνει στη Βουλή, δηλαδή ήταν ένα οριακό αποτέλεσμα και δυστυχώς, είχαμε το χειρότερο αποτέλεσμα, δηλαδή να μην μπούμε στη Βουλή. Δεν με εκπλήσσει, όμως, αλλά με λυπεί.
ΕΡ: Σε μια συνέντευξή σας στο Themaonline τον Σεπτέμβρη του 2024, είχατε πει ότι «το κόμμα δεν μπορεί να πάει στις εκλογές, με αυτή την ηγεσία». Τι έφταιξε τελικά; Η ηγεσία ή και όλα όσα προβλήματα συσσωρεύτηκαν στο κόμμα;
ΑΠ: Είναι πολλά μαζί, τα οποία όλα αθροίζονται σε μια ουσιαστικά, εκλογική αποτυχία. Θα ήμουν άδικος, πραγματικά, να επέρριπτα ευθύνη μόνο στον Πρόεδρο ή στην ηγεσία.
Όμως, η τοποθέτησή μου, θα έλεγα σε έναν βαθμό και προφητική και προληπτική τότε, ουσιαστικά, αν προσέξετε στη συνέντευξη που έδωσα και σε εσάς, είχε την εξής αξία, η οποία δυστυχώς επιβεβαιώθηκε σήμερα. Έλαβα υπόψη μου πολιτικά και μόνο, όχι συναισθηματικά, ότι δεν είχαμε πετύχει τότε, το 2024, δύο σημαντικούς πολιτικούς στόχους. Ο πρώτος ήταν να εκλέξουμε Ευρωβουλευτή και ο δεύτερος ότι είχαμε μειωμένα εκλογικά αποτελέσματα.
Δηλαδή, βλέπουμε σε σειρά διαδοχικών εκλογικών αναμετρήσεων, με απόλυτους αριθμούς-και τα μαθηματικά δεν αμφισβητούνται- ότι το κόμμα, με μία σταθερότητα προς τα κάτω, έχανε ψηφοφόρους. Δηλαδή, από 30-35.000 ψηφοφόρους που είχαμε, καταλήξαμε στους 12.000 σήμερα.
Θέλω να πω με αυτό, ότι το αποτέλεσμα από μόνο του, με οδήγησε να τοποθετηθώ προς αυτή την κατεύθυνση. Και βεβαίως, έστειλα το μήνυμα ότι θα έπρεπε η πολιτική ηγεσία, με το αποτέλεσμα το οποίο είχαμε, να αναλάβει πολιτική ευθύνη, συλλογική ευθύνη. Δεν ζητούσα αποδιοπομπαίους τράγους. Και μάλιστα, σε μια τηλεοπτική εκπομπή στο ΣΙΓΜΑ με τον Ανδρέα Δημητρόπουλο, είχα πει, ότι στο μερίδιο της ευθύνης που αφορά και εμένα, θα πρέπει να την αναλάβω.
Δηλαδή, ήταν μια παραίτηση που ζήτησα, που είχε στόχο να υπάρξει ένα «κομματικό σοκ», να υπάρξει ανανέωση του κόμματος και με ένα πρόσθετο στοιχείο, να υπάρξει χρόνος στη νέα ηγεσία, να οδηγήσει το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές.
ΕΡ: Όλα αυτά που είπατε τότε δεν εισακούστηκαν.
ΑΠ: Άρα λοιπόν, θεωρώ- και πιστέψτε με -ότι η θέση μου τότε, που δεν με ικανοποιεί σήμερα για τη δικαίωση, είχε έναν στόχο: Το κόμμα, δηλαδή η ΕΔΕΚ, να πάει συντεταγμένα στις βουλευτικές εκλογές, να έχει χρόνο η νέα ηγεσία να αλλάξει πολλά, να δημιουργηθεί μια δυναμική και με νέους ανθρώπους, οι οποίοι, με όραμα, με καλό σχεδιασμό, λαμβάνοντας υπόψη και τον χρόνο που θα είχαμε έως τις βουλευτικές εκλογές, να είναι προετοιμασμένοι πραγματικά για αυτή την απαιτητική αναμέτρηση.
Δυστυχώς, δεν εισακούστηκα την ώρα που έπρεπε, όταν έπρεπε, και βεβαίως είχαμε αυτό το αποτέλεσμα.
ΕΡ: Την Κυριακή, 7 Ιουνίου, συνέρχεται η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος. Ποιες θα είναι οι δικές σας εισηγήσεις;
ΑΠ: Καταρχάς, δεν μπορούμε να σφυρίζουμε αδιάφορα σε ένα τέτοιο εκλογικό αποτέλεσμα και δεν νομιμοποιείται κανένας από εμάς, ούτε από την ηγεσία, ούτε ως απλό μέλος.
Σε αυτήν την Κεντρική Επιτροπή, θα πρέπει να γίνει ένας καθαρός απολογισμός, που να κινείται προς δύο κατευθύνσεις:
Πρώτο, μια σωστή, καθαρή αυτοκριτική. Θεωρώ ότι φταίξαμε πολλοί, προς αυτή την κατεύθυνση, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο. Για αυτό, θεωρώ ότι θα πρέπει να υπάρξει ένας καλός συντονισμός των τοποθετήσεών μας, όχι με τη λογική του να τιμωρήσουμε και να στείλουμε στα τάρταρα, στο πυρ το εξώτερο, τους όποιους συναγωνιστές, αλλά ταυτόχρονα- και αυτό είναι το δεύτερο, το σημαντικό για μένα- σε αυτή την Κεντρική Επιτροπή, λαμβάνοντας ευθύνη με συγκεκριμένο τρόπο, δεν είναι αόριστη έννοια, να προτείνουμε συγκεκριμένες λύσεις, όχι κραυγές, συγκεκριμένες λύσεις, με στόχο τρεις σταθμούς: Πρώτον, τις προεδρικές εκλογές, δεύτερον, τις ευρωεκλογές και τις δημοτικές εκλογές και τρίτο, σε πέντε χρόνια, τις βουλευτικές εκλογές.
Σας αναφέρω αυτούς τους σταθμούς, γιατί χρειάζεται συγκεκριμένος σχεδιασμός, που να περιλαμβάνει την οικονομική κατάσταση του κόμματος, τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο καταστατικό, που πρέπει να συζητήσουμε, την πολιτική-ιδεολογική πορεία του κόμματος και, βεβαίως, ένα ξεκαθάρισμα ενός καθαρού κεντρώου, αλλά και καθαρού κοινωνικού κόμματος.
Άρα, λοιπόν, εισηγούμαι έναν καλό διάλογο, που θα έχει ως αποτέλεσμα μια σχεδιασμένη δράση.
Οκτώ προτάσεις, οι οποίες βεβαίως, μέσα από τον διάλογο, πιθανόν να συνδιαμορφωθούν. Ποτέ δεν ήμουν απόλυτος στην πολιτική, αλλά ποτέ δεν μου ταίριαζε η πολιτική της σιωπής των αμνών.
Προτείνω, λοιπόν, ανάληψη πολιτικών ευθυνών από την ηγεσία του κόμματος, την επανίδρυση της ΕΔΕΚ, αλλά όχι διάλυση του κόμματος. Η ιστορία της ΕΔΕΚ δεν μπορεί να παραγραφεί. Η ιστορία του Βάσου Λυσαρίδη θα είναι η πολιτική μας προίκα. Και βεβαίως η στάση μας στο Κυπριακό και στη Σοσιαλδημοκρατία.
Προτείνω ένα ανοιχτό συνέδριο, το οποίο σημαίνει ότι θα έχει δύο προεκτάσεις. Δηλαδή, να προηγηθεί καταστατικό συνέδριο. Πρέπει το καταστατικό να εκσυγχρονιστεί και να υπηρετεί τις ανάγκες ενός σύγχρονου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, με συγκεκριμένες προτάσεις επί τούτου.
Και ταυτόχρονα, στο συνέδριο, τα μέλη του κόμματος, να πάρουν τις αποφάσεις τους με μια δημοκρατική διαδικασία, δηλαδή από τα κάτω προς τα πάνω, όπου οι σύνεδροι θα αποφασίσουν τη νέα τους ηγεσία.
ΕΡ: Ποια χαρακτηριστικά θα πρέπει να έχει η νέα ηγεσία του κόμματος, κατά την άποψή σας;
ΑΠ: Αυτή η νέα ηγεσία, θα πρέπει να είναι ένα πάντρεμα στελεχών που δεν θα πειραματιστούν, που έχουν τη γνώση, που έχουν την εμπειρία, που έχουν δοκιμαστεί, αλλά την ίδια ώρα αυτό το πάντρεμα, να γίνει με νέους ανθρώπους, που απέδειξαν σε αυτή την εκλογική διαδικασία ότι έχουν και τις δυνατότητες και τα φόντα για να ανανεωθεί το κόμμα.
Ταυτόχρονα, σε αυτή την πρόταση περιλαμβάνεται η δική μου άποψη, την οποία τοποθέτησα και στο Παγκύπρια Συνέδριο, όπου το ονόμασα «ένα ανοιχτό συνέδριο», με μια έκφραση η οποία ελπίζω να μην παρερμηνευτεί.
Οι σύνεδροι θα πρέπει να στείλουν το μήνυμα της κομματικής αμνηστίας. Σημαίνει ότι ένα συνέδριο ξεκινά από μηδενική βάση. Τα στελέχη, όσα επιθυμούν και ασπάζονται αρχές, απόψεις και την ιστορία του κόμματος, μπορούν να συμμετέχουν, να επανεγγραφούν ως μέλη- δεν μπαίνω στη διαδικασία των μητρώων του κόμματος, που ταλαιπωρεί και ταλαιπώρησε τόσο πολύ.
Και ταυτόχρονα, σε αυτό το συνέδριο, δημιουργείται και κατατίθεται μια καθαρή εικόνα των οικονομικών του κόμματος, με ανεξάρτητο ελεγκτή και ταυτόχρονα ο σχεδιασμός των οικονομικών αναγκών της συνέχειας της ΕΔΕΚ.
Διότι δεν μπορούμε να καταθέτουμε μόνο απόψεις ή ιδέες που δεν είναι τεκμηριωμένες ή που κυρίως, δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Είμαστε έξω από τη Βουλή. Αυτό σημαίνει ότι η οικονομική χρηματοδότηση από το κράτος, δεν θα υπάρχει.
Άρα, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει ένα νέο οικονομικό μοντέλο εντός του κόμματος, έτσι ώστε να μπορέσει το κόμμα να προχωρήσει σε μια ανασυγκρότηση. Και επιτρέψτε μου να πω ότι ανασυγκρότηση δεν μπορεί να γίνεται χωρίς χρήματα.
Κόμμα το οποίο δεν έχει οικονομική αυτοδυναμία δεν μπορεί να είναι κόμμα, αλλά μπορεί να είναι μια παρέα ή μια ακαδημία ιδεών.
ΕΡ: Η ΕΔΕΚ σήμερα αντέχει οικονομικά να τραβήξει έναν δρόμο μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, χωρίς την κρατική χορηγία;
ΑΠ: Δεν παραγνωρίζω αυτή τη διάσταση. Αν έχετε προσέξει, στις προτάσεις που θέτω, κάνω λόγο για έναν οικονομικό απολογισμό, έναν καλό οικονομικό σχεδιασμό.
Ξέρετε, η ακινησία δεν ταιριάζει, ούτε η φοβία. Από την άλλη, όμως, θα πρέπει το κόμμα να σχεδιάσει οικονομική αυτοδυναμία, μέσα στις δυνατότητες που έχει. Να ζητήσει στήριξη από μέρη και από παράγοντες του τόπου που πιστεύουν, αλλά με μία προϋπόθεση: οποιαδήποτε εισφορά να είναι υπό διαρκή, διαφανή διαδικασία.
Δηλαδή, οποιοσδήποτε στηρίξει οικονομικά το κόμμα, οι εισφορές του να αναρτώνται και να δημοσιοποιούνται. Για όλες τις εισφορές πέραν των μελών, θα πρέπει να δίνεται η ευκαιρία για ένα κομματικό «πόθεν έσχες».
Αν συμπυκνώσετε αυτή την πρόταση, θα δείτε ότι περιλαμβάνει:
Οικονομική και διαφανή διαδικασία.
Καινούργιο καταστατικό.
Επιβεβαίωση της πολιτικής και ιδεολογικής πρότασης του κόμματος.
Κομματική αμνηστία.
Επιστροφή όλων των στελεχών.
Εγγραφή όλων των μελών με πιο εύκολες διαδικασίες.
Εκλογή όλων των αξιωματούχων από το συνέδριο και τη βάση.
ΕΡ: Πώς θα βλέπατε το ενδεχόμενο συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων που έμειναν εκτός Βουλής και την πρόταση-κάλεσμα του Νικόλα Παπαδόπουλου;
ΑΠ: Ακούστε. Έχω την εντύπωση ότι η πρότασή μου περιλαμβάνει δύο σκέλη. Αυτή που σας έχω πει ήδη και ταυτόχρονα, παράλληλα, τη διερεύνηση της πιθανότητας δημιουργίας ενός τρίτου πόλου.
Τρίτος πόλος δεν είναι το Κέντρο. Τρίτος πόλος είναι ένας νέος πολιτικός χώρος, όπου να μετεξελίσσονται τα κόμματα που εν δυνάμει το επιδιώκουν. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα από το ΔΗΚΟ μέχρι τα κόμματα που έμειναν έξω από τη Βουλή, που έχουν δύο σημαντικά κοινά στοιχεία: Την πορεία και τη διαχείριση της θέσης στο Κυπριακό και, ταυτόχρονα, μία ιδεολογική πολιτική.
Η μετεξέλιξη αυτής της διεργασίας σε ένα καινούργιο κόμμα πάνω σε αυτή τη βάση, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι αποτελεί πρόταση την οποία θέτω ως προτεραιότητα της μελλοντικής μου πολιτικής πρότασης.
Και το λέω αυτό, γιατί πρέπει να κινηθούμε παράλληλα, επεξηγώντας πολιτικούς λόγους και προς εσάς. Αν πάμε σε μία από τα ίδια, με τακτικισμούς, με επικοινωνιακές λογικές, με στόχο να εντυπωσιάσουμε, όπως γινόταν εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όπου αυτή η συζήτηση επανέρχεται σαν ξαναζεσταμένο φαγητό, η δική μου αίσθηση είναι ότι θα χαθεί πολύτιμος χρόνος και δεν θα μπορέσει η ΕΔΕΚ να προχωρήσει στη μετεξέλιξή της.
Άρα, εισηγούμαι να ξεκαθαρίσει, με χρονοδιαγράμματα, η θέση ότι δημιουργείται ένας τρίτος πόλος, που περιλαμβάνει αυτές τις δυνάμεις, οι οποίες μετεξελίσσονται σε ένα νέο κόμμα, με βάση μία κοινή ιδεολογία και μία κοινή στάση στο Κυπριακό.
Η δήλωση, μάλιστα, του φίλου Νικόλα Παπαδόπουλου, που προσπάθησα να ερμηνεύσω, εάν ουσιαστικά είναι σε συνέχεια της προσπάθειας του ΔΗΚΟ- ΕΔΕΚ και άλλων δυνάμεων τότε, να μετεξελιχθούν σε ενιαίο κόμμα- αυτή ήταν η προσπάθεια- είναι καλοδεχούμενη.
Εάν όμως, η δήλωση του Νικόλα Παπαδόπουλου έχει στοιχεία που θα έλεγα ενθουσιασμού με τη λεγόμενη επιτυχία του ΔΗΚΟ-που δεν είναι επιτυχία- εάν το ΔΗΚΟ θεωρεί την κηδεμόνευση του κεντρώου χώρου και θεωρεί την απορρόφηση οποιουδήποτε κόμματος ή στελέχους, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Γιατί, πολύ απλά, οποιοδήποτε στέλεχος μπορεί να πάει στο ΔΗΚΟ και να απορροφηθεί.
Εισηγούμαι σε αυτά τα πολιτικά κόμματα, ότι μπορούν να έχουν ισχυρή πολιτική προοπτική στη δημιουργία ενός δυναμικού ενδιάμεσου χώρου, που έχει σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά, ώστε η ΕΔΕΚ ή το νέο κόμμα να αγγίξουν θέματα που αφορούν την κοινωνία. Χρειάζεται χρόνος και, κυρίως, αλήθεια και αποτελεσματικότητα.
ΕΡ: Η συμμετοχή της ΕΔΕΚ στην κυβέρνηση στοίχισε αυτό το αποτέλεσμα;
ΑΠ: Κοιτάξτε. Με προβληματίζει πραγματικά. Όμως, βλέποντας την εσωστρέφεια που επικράτησε στην ΕΔΕΚ τα τελευταία τρία έως πέντε χρόνια, τις αντεγκλήσεις μεταξύ συναγωνιστών, τις συγκρούσεις που, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είχαν πολιτικό περιεχόμενο αλλά οτιδήποτε άλλο πέρα από πολιτικό περιεχόμενο, νομίζω ότι το κόστος που υπέστη η ΕΔΕΚ- μιλώ για τα εκλογικά αποτελέσματα- προήλθε κυρίως από αυτές τις συγκρούσεις.
Αν μπορούσα να αναλύσω τα πολιτικά γεγονότα, θα έλεγα ότι δεν ήταν η συμμετοχή μας στην κυβέρνηση που κόστισε, αλλά αυτές οι επαναλαμβανόμενες συζητήσεις, όπου πολίτες και στελέχη μας, αφενός μεν έχουν διαγραφεί, δικαίως ή αδίκως, αφετέρου δε, με την επιμονή και την αλαζονεία τους, δημιούργησαν εσωστρέφεια στο κόμμα. Και βεβαίως, αυτό είναι που κυριάρχησε και όχι η συμμετοχή μας στην κυβέρνηση.
Εάν, νομίζω, υπήρχε μία πολιτική ομαλότητα στο κόμμα και σοβαρότητα, τότε η αξιολόγησή μου και η τοποθέτησή μου θα ήταν με άλλα κριτήρια.
Δηλαδή, ο ρόλος μας στην κυβέρνηση πρέπει να είναι διακριτός, να υπάρχει αλληλοσεβασμός μεταξύ Προέδρου και κόμματος που συνεργάζεται, να υπάρχει ισχυρότερη παρουσία του κόμματος στη διακυβέρνηση του τόπου.
Όμως, αυτό το στοιχείο εκτιμώ, ότι δεν είναι εκείνο που κυριάρχησε, ή επηρέασε το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Σε διπλό κύκλο επαφών προχωρεί η Κυβέρνηση για τη διαχείριση της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί λόγω του αφθώδους πυρετού, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να ανακοινώνει συνάντηση με τις αγροτικές οργανώσεις την ερχόμενη Τρίτη στις 11:00 το πρωί.
