Το ζήτημα έχει πλέον ξεφύγει από τα όρια μιας λεκτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο Προεδρικό και τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης. ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ θεωρούν ότι η αναφορά περί «ΔΗΣΑΚΕΛ», επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από την ουσία των κυβερνητικών αποφάσεων, ενώ την ίδια ώρα κόμματα που στηρίζουν ή συμμετέχουν στην κυβέρνηση εμφανίζονται να ζητούν περισσότερη ενημέρωση, διαβούλευση και πολιτικό χώρο.
Από πλευράς ΔΗΣΥ, η αναπληρώτρια Εκπρόσωπος Τύπου Ξένια Κωνσταντίνου χαρακτήρισε «ιδιαίτερα ατυχέστατη» την αναφορά στο «ΔΗΣΑΚΕΛ», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για σύνθημα που έχει τις ρίζες του, όπως είπε, σε «ΕΛΑΜίτικο slang». Η ίδια, μιλώντας στον ALPHA, έθεσε στο επίκεντρο το ζήτημα της ομοσπονδιακής λύσης στο Κυπριακό, διερωτώμενη ουσιαστικά πώς ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης μπορεί σήμερα να χρησιμοποιεί έναν τέτοιο όρο, όταν ο ίδιος υπήρξε κορυφαίο στέλεχος της διακυβέρνησης Αναστασιάδη και υπουργός Εξωτερικών.
Η κριτική της κ. Κωνσταντίνου, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στη συγκεκριμένη φράση. Ο ΔΗΣΥ επιχειρεί να επαναφέρει τη συζήτηση στους διορισμούς στους ημικρατικούς, αμφισβητώντας τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησε το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο. Όπως υποστήριξε, σημαντικός αριθμός προσώπων που διορίστηκαν δεν είχαν υποβάλει καν αίτηση στο Συμβούλιο, ενώ κάλεσε τον Πρόεδρο να αναγνωρίσει και τον ρόλο της στήριξης του ΔΗΣΥ, στη λειτουργία της κυβέρνησης, από την ψήφιση προϋπολογισμών μέχρι τις μεταρρυθμίσεις και τα νομοσχέδια.
Στο ίδιο μήκος κύματος, κινήθηκε και ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Ανδρέας Πασιουρτίδης. Μιλώντας στον ALPHA, υποστήριξε ότι η αναφορά στο «ΔΗΣΑΚΕΛ» αποτελεί προσπάθεια αποπροσανατολισμού από την ουσία. Για το ΑΚΕΛ, το πραγματικό ζήτημα είναι η απόσταση ανάμεσα στις προεκλογικές δεσμεύσεις του Προέδρου και στις πρακτικές που ακολουθεί η κυβέρνηση.
Ο κ. Πασιουρτίδης έφερε ως παραδείγματα τη δέσμευση για ισόρροπη συμμετοχή ανδρών και γυναικών, την υπόσχεση για διορισμούς τεχνοκρατών και μακριά από κομματικές λίστες, αλλά και τον τρόπο λειτουργίας του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου. Ειδική αναφορά έκανε στους 21 διορισμούς, από τους 95, που, σύμφωνα με την τοποθέτησή του, έγιναν εκτός των εισηγήσεων του Συμβουλίου, με κάποιες περιπτώσεις να αφορούν πρόσωπα που δεν είχαν υποβάλει αίτηση.
Η αντιπαράθεση, όμως, δεν σταματά στους δύο μεγάλους πόλους της αντιπολίτευσης. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αντιδράσεις από τα κόμματα που βρίσκονται πιο κοντά στην κυβέρνηση.
Η ΔΗΠΑ, εμφανίζεται ενοχλημένη από τον τρόπο με τον οποίο έγινε η διαχείριση του ανασχηματισμού και των διορισμών. Ο Αλέκος Τρυφωνίδης ανέφερε στον ALPHA ότι το κόμμα δεν είχε ενημερωθεί για τον ανασχηματισμό, σημειώνοντας πως ο Πρόεδρος αναγνώρισε την παράλειψη, να μην ενημερώσει τον πρόεδρο της ΔΗΠΑ.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτησή του για τους ημικρατικούς. Η ΔΗΠΑ, όπως ανέφερε, ζητούσε έναν εκπρόσωπο σε κάθε ημικρατικό οργανισμό, ιδιαίτερα στους μεγαλύτερους. Το αίτημα, σύμφωνα με τον ίδιο, ικανοποιήθηκε περίπου κατά 50%, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικοί οργανισμοί, στους οποίους το κόμμα δεν έχει παρουσία. Παρά τη δυσαρέσκεια, ο κ. Τρυφωνίδης ξεκαθάρισε ότι η ΔΗΠΑ παραμένει στην κυβέρνηση και ότι το ζήτημα των σχέσεων, θα αξιολογηθεί τον Σεπτέμβριο.
Στο ίδιο σκηνικό εντάσσεται και η ΕΔΕΚ. Ο Εκπρόσωπος τύπου του κόμματος, Γιώργος Γεωργίου, περιέγραψε τη σχέση της ΕΔΕΚ με την κυβέρνηση, ως μια σχέση με «πολλά σκαμπανεβάσματα», υπογραμμίζοντας ότι η ΕΔΕΚ, προσπαθεί να τη διατηρήσει, ακόμη και με κόστος. Ο ανασχηματισμός, όπως είπε, δεν ικανοποιεί το κόμμα και οι σχέσεις με την κυβέρνηση θα αξιολογηθούν, με καθοριστικό σταθμό την εκλογή νέου προέδρου της ΕΔΕΚ και στη συνέχεια τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων.
Και στους διορισμούς, η εικόνα που μεταφέρει η ΕΔΕΚ είναι ανάλογη. Ο κ. Γεωργίου ανέφερε ότι πρόσωπα που το κόμμα θεωρούσε ικανά, υπέβαλαν κανονικά αίτηση στο Γνωμοδοτικό, ωστόσο κάποια από αυτά δεν διορίστηκαν.
Το πολιτικό σκηνικό, συνεπώς, αποκτά μεγαλύτερο βάθος, από μια απλή σύγκρουση για μια λέξη. Το «ΔΗΣΑΚΕΛ» έχει γίνει το σύμβολο μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης γύρω από την ταυτότητα, τις πολιτικές συμμαχίες και κυρίως τον τρόπο, με τον οποίο ο Πρόεδρος διαχειρίζεται τις σχέσεις του, με τα κόμματα.
Από τη μια, ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ απορρίπτουν τον χαρακτηρισμό και επιμένουν ότι η συζήτηση πρέπει να επιστρέψει στους διορισμούς, στη διαφάνεια και στις κυβερνητικές δεσμεύσεις. Από την άλλη, ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ, παρά τη διαφορετική τους πολιτική αφετηρία, καταγράφουν τη δική τους δυσαρέσκεια, για τον τρόπο με τον οποίο έγινε η διαβούλευση και για την παρουσία τους στο κυβερνητικό σχήμα και στους ημικρατικούς οργανισμούς.
Και κάπου εδώ βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό στοίχημα για τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο αν θα σβήσει η φωτιά που άναψε η λέξη «ΔΗΣΑΚΕΛ». Είναι αν οι αντιδράσεις που συσσωρεύονται γύρω από τον ανασχηματισμό, τους διορισμούς και τις σχέσεις με τα κόμματα θα περιοριστούν σε μια ακόμη πολιτική αντιπαράθεση, ή αν θα εξελιχθούν σε ευρύτερη δοκιμασία για τις κυβερνητικές συμμαχίες.
Οι επόμενες εβδομάδες, και ιδιαίτερα ο Σεπτέμβριος, αναμένεται να δείξουν, αν πρόκειται απλώς για μια έντονη πολιτική περίοδο, ή για την απαρχή μιας νέας φάσης στις σχέσεις Προεδρικού και κομμάτων.
Πίσω από τη σύγκρουση για τη λέξη «ΔΗΣΑΚΕΛ» διαμορφώνεται ένα σαφώς πιο σύνθετο πολιτικό σκηνικό. Η συζήτηση για τους διορισμούς στους ημικρατικούς φαίνεται να λειτουργεί ως αφορμή για να επανέλθουν στην επιφάνεια οι ισορροπίες πάνω στις οποίες στηρίζεται η διακυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Ο Πρόεδρος, βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με την κριτική της αντιπολίτευσης, αλλά και με αυξημένες απαιτήσεις από κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνησή του, την ώρα που ο ΔΗΣΥ διεκδικεί εκ νέου πολιτικό ρόλο και το ΑΚΕΛ επιχειρεί να αποδομήσει την εικόνα της κυβέρνησης, σε επίπεδο αξιοκρατίας και διαφάνειας. Το ενδιαφέρον είναι ότι, οι διαφορετικές αυτές εστίες δυσαρέσκειας συγκλίνουν, σε ένα κοινό σημείο: στον τρόπο με τον οποίο το Προεδρικό διαχειρίζεται τις κομματικές ισορροπίες.
