Πεταμένα πλαστικά μπουκάλια, σακούλες, συσκευασίες, αντικείμενα, αποφάγια, ότι δηλαδή αποφάσισαν κάποιοι ότι ήθελαν να ξεφορτωθούν. Τη μυρωδιά που αναδινόταν από το χώρο δύσκολα θα τη ξεχάσω. Αυτό που αντίκρισα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ως «αμέλεια», αυτό είναι ασυνειδησία.
Κάποιοι αποφάσισαν ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να πετάξουν τα σκουπίδια τους σε έναν δημόσιο χώρο και να συνεχίσουν κανονικά την πορεία τους. Τα σκουπίδια που ήταν πεταμένα εκεί δεν βρέθηκαν προφανώς μόνα τους. Κάποιοι, συνειδητά τα πέταξαν και έφυγαν, μετατρέποντας έτσι ένα δημόσιο χώρο σε απέραντο σκουπιδότοπο. Δεν είναι μόνο θέμα «καθαριότητας», αλλά είναι θέμα σεβασμού. Σεβασμού προς τον τόπο που ζούμε, προς τους ανθρώπους που θα περάσουν από εκεί, προς το περιβάλλον, αλλά και προς εκείνους που πληρώνουν το κόστος για να μαζευτούν τα σκουπίδια κάποιων ασυνείδητων.
Και η τραγική ειρωνεία; Όλο αυτό συμβαίνει, την ώρα που η Κύπρος προσπαθεί να προστατεύσει το περιβάλλον της, να προωθήσει την ανακύκλωση και να βελτιώσει τη διαχείριση των αποβλήτων. Υπάρχουν Πράσινα Σημεία και θεσμοθετημένες διαδικασίες για υλικά που δεν πρέπει να καταλήγουν στους κοινούς κάδους. Και όμως, λίγα μέτρα από έναν δρόμο κάποιοι αποφάσισαν όχι μόνο να μην τα πετάξουν σε κοινό κάδο, αλλά να φτιάξουν ένα αυτοσχέδιο σκουπιδότοπο. Ντράπηκα. Πιθανότητα να υπάρχουν και άλλα σημεία στο νησί που να βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση, δεν ξέρω…απλά ελπίζω πως όχι! Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει περισσότερο, δεν είναι μόνο ότι κάποιος πέταξε ένα μπουκάλι, αλλά το ότι έχουμε φτάσει να βλέπουμε τέτοιες εικόνες και να συνεχίζουμε τη διαδρομή μας σαν να είναι κάτι φυσιολογικό.
Είναι εύκολο να πούμε «ας τα καθαρίσει ο δήμος». Είναι όμως πράγματι η λύση; Ναι, οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν ευθύνη για την καθαριότητα και την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων. Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε. Όσοι πέταξαν τα σκουπίδια τους εκεί έχουν την πρώτη και μεγαλύτερη ευθύνη.
Αν καθαρίσουμε σήμερα το σημείο και αύριο κάποιος ξαναρίξει τα σκουπίδια του εκεί, λύσαμε το πρόβλημα; Πρέπει να αναρωτηθούμε και να προβληματιστούμε πώς επιτρέψαμε να φτάσει ένας χώρος σε αυτή τη ντροπιαστική και θλιβερή κατάσταση. Χρειάζεται έλεγχος. Χρειάζεται επιτήρηση αλλά και παιδεία.
Η λύση δεν είναι μόνο να μαζεύουμε τα σκουπίδια. Η λύση είναι να κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν επιτρέπεται να τα πετάμε όπου να’ ναι εξαρχής και ίσως ναι να έπρεπε να υπάρχουν και συνέπειες.
Ας μην συμπεριφερόμαστε στον τόπο μας σαν να μην είναι δικός μας. Γιατί είναι δικός μας. Και τα σκουπίδια που κάποιοι πέταξαν εκεί είναι, δυστυχώς, μια απόδειξη πόσο εύκολα ο ατομικός εγωισμός μετατρέπεται σε συλλογική ντροπή.
Και αν θέλουμε πραγματικά μια καθαρότερη Κύπρο, η αλλαγή δεν μπορεί να αρχίζει κάθε φορά από ένα συνεργείο καθαρισμού, αλλά από εμάς τους ίδιους!
Δείτε τις φωτογραφίες:
