Το Κυπριακό βρίσκεται πλέον στο κέντρο της πολιτικής του τοποθέτησης, με τον ίδιο να συνδέει ευθέως την τελική του απόφαση για το 2028 με τις εξελίξεις στο εθνικό θέμα και να φτάνει μέχρι του σημείου να δηλώνει έτοιμος να σταθεί δίπλα στον Νίκο Χριστοδουλίδη, εάν υπάρξει πραγματική προοπτική λύσης.
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν κινείται ως ένας πρώην αρχηγός που έχει συμβιβαστεί με έναν δευτερεύοντα πολιτικό ρόλο, αλλά ως ένας πολιτικός που εξακολουθεί να παρεμβαίνει στα μεγάλα ζητήματα, να συνομιλεί με διαφορετικά ακροατήρια και να διατηρεί ενεργό το δίκτυο επαφών που έχτισε σε δεκαετίες παρουσίας στην πρώτη γραμμή.
Το τελευταίο διάστημα φροντίζει ο ίδιος να δίνει σαφή πολιτικά στίγματα για το πώς αντιλαμβάνεται την επόμενη μέρα, με το Κυπριακό να λειτουργεί πλέον ως ο βασικός άξονας πάνω στον οποίο επιχειρεί να τοποθετήσει τόσο τη δική του παρουσία όσο και τη συζήτηση για το 2028.
Σε πρόσφατη δημόσια παρέμβασή του ξεκαθάρισε ότι η οριστική του απόφαση για τις Προεδρικές θα εξαρτηθεί από το αν το Κυπριακό παραμείνει στο αδιέξοδο ή αν ανοίξει πραγματικός δρόμος προς τη λύση, στέλνοντας ταυτόχρονα ένα μήνυμα που ξεπερνά κατά πολύ την προσωπική του υποψηφιότητα.
Η τοποθέτηση αυτή μόνο τυχαία δεν είναι. Πολιτικά του επιτρέπει να διαφοροποιήσει τη συζήτηση από το στενό ερώτημα του «ποιος θα είναι υποψήφιος το 2028» και να επιχειρήσει να παρουσιάσει τη δική του στάση ως υπερκομματική, τοποθετώντας την επίλυση του Κυπριακού πάνω από τις προσωπικές και κομματικές επιδιώξεις.
Παράλληλα, επανέφερε έντονα και την πολιτική παρακαταθήκη του ΔΗΣΥ στο εθνικό θέμα, σημειώνοντας ότι ο Συναγερμός δημιουργήθηκε για να υπηρετεί τον τόπο και όχι για να τοποθετεί την παράταξη πάνω από την πατρίδα, ενώ προειδοποίησε και για τον κίνδυνο μονιμοποίησης του σημερινού στάτους κβο.
Αυτή ακριβώς η γραμμή μπορεί να αποδειχθεί και ένα από τα βασικά πολιτικά εργαλεία του εάν τελικά αποφασίσει να διεκδικήσει ξανά την Προεδρία, καθώς του επιτρέπει να απευθυνθεί όχι μόνο στον παραδοσιακό κόσμο του ΔΗΣΥ, αλλά και σε πολίτες από άλλους χώρους που θεωρούν ότι το Κυπριακό πρέπει να επιστρέψει στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας.
Χτίζει πέρα από τα στενά όρια του ΔΗΣΥ
Το στοίχημα για τον Αβέρωφ δεν είναι να αποδείξει ότι εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή βάση στον Δημοκρατικό Συναγερμό, αλλά να δείξει ότι μπορεί να οικοδομήσει μια πολύ ευρύτερη πολιτική συμμαχία.
Οι επαφές που διατηρεί εδώ και χρόνια με πρόσωπα από τον κεντρώο χώρο με στελέχη άλλων κομμάτων, αλλά και με ανθρώπους της οικονομίας και της επιχειρηματικής ζωής ,δημιουργούν ένα πλέγμα σχέσεων που αποκτά διαφορετική σημασία σε μια προεδρική εκλογή.
Δεν υπάρχει σήμερα κάποια επίσημη ή συμφωνημένη στήριξη άλλων κομμάτων προς το πρόσωπό του και θα ήταν πρόωρο να υποστηριχθεί κάτι τέτοιο. Υπάρχει όμως ένα εμφανές πολιτικό άνοιγμα, καθώς ο Αβέρωφ επιχειρεί να κρατήσει ανοιχτές γέφυρες τόσο προς το κέντρο όσο και προς ψηφοφόρους που το 2023 κινήθηκαν προς άλλες επιλογές.
Οι αριθμοί τον κρατούν μέσα στο παιχνίδι
Μια πρόσφατη πολιτική έρευνα για τις Προεδρικές του 2028 ενισχύει την εικόνα ότι ο Αβέρωφ δεν είναι απλώς ένα όνομα που επανέρχεται λόγω παρελθόντος, αλλά ένας πολιτικός που εξακολουθεί να διαθέτει πραγματικό εκλογικό βάρος.
Σε διαφορετικά σενάρια πρώτου γύρου κινείται μέχρι και στην περιοχή του 20%, ποσοστό που, σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό, μπορεί να τον κρατήσει απολύτως μέσα στη μάχη για τον δεύτερο γύρο.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι ότι, όταν οι πολίτες καλούνται αυθόρμητα να πουν ποιοι πιστεύουν ότι θα είναι υποψήφιοι το 2028, το 44% αναφέρει από μόνο του τον Αβέρωφ Νεοφύτου, κάτι που δείχνει ότι εξακολουθεί να είναι καταγεγραμμένος στη συνείδηση σημαντικού τμήματος της κοινωνίας ως ένας από τους βασικούς παίκτες της επόμενης προεδρικής αναμέτρησης.
Η σημασία της έρευνας βρίσκεται περισσότερο στα ποιοτικά χαρακτηριστικά παρά στην απλή πρόθεση ψήφου, καθώς ο Αβέρωφ εμφανίζεται ιδιαίτερα ισχυρός στα ζητήματα που συνδέονται άμεσα με την ικανότητα διακυβέρνησης.
Οικονομία, κρίσεις και εμπειρία τα ισχυρά του χαρτιά
Στην οικονομία εξακολουθεί να διατηρεί ένα από τα σαφέστερα πλεονεκτήματά του, καθώς καταγράφεται πρώτος στην εμπειρία και γνώση των προβλημάτων της κυπριακής οικονομίας, ενώ αντίστοιχα ισχυρή είναι η εικόνα του στην αποτελεσματική οικονομική διαχείριση.
Πρώτος εμφανίζεται επίσης στην ικανότητα διαχείρισης εθνικών ή οικονομικών κρίσεων, ενώ πολύ ψηλά βρίσκεται και σε χαρακτηριστικά όπως η μαχητικότητα και τα ηγετικά προσόντα που συνδέονται με το προεδρικό αξίωμα.
Αυτά είναι στοιχεία που αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα όταν μια προεκλογική εκστρατεία περάσει από τη δημοφιλία στο πραγματικό ερώτημα της διακυβέρνησης, δηλαδή ποιος μπορεί να αναλάβει ευθύνη, να διαχειριστεί κρίσεις και να πάρει δύσκολες αποφάσεις.
Εκεί ο Αβέρωφ εξακολουθεί να έχει ένα πολιτικό κεφάλαιο το οποίο δεν εξαφανίστηκε μετά το 2023 και το οποίο μπορεί να αποτελέσει τον πυρήνα μιας δεύτερης προεδρικής προσπάθειας.
Μια διαφορετική υποψηφιότητα από το 2023
Εάν τελικά αποφασίσει να ξαναμπεί στη μάχη, δύσκολα θα το κάνει με τον ίδιο τρόπο που το έκανε το 2023, καθώς γνωρίζει πλέον ότι μια αμιγώς κομματική υποψηφιότητα δεν αρκεί για να κερδίσει την Προεδρία.
Η δεύτερη προσπάθεια θα πρέπει να στηριχθεί σε μια σαφώς ευρύτερη πολιτική πλατφόρμα, σε ανοίγματα προς διαφορετικούς χώρους, σε προσωπικές συμμαχίες και σε μια προσπάθεια να παρουσιαστεί ως υποψήφιος που μπορεί να υπερβεί τα παραδοσιακά κομματικά σύνορα.
Ο Αβέρωφ δεν θέλει να εμφανιστεί ως ο άνθρωπος που επιστρέφει απλώς για μια δεύτερη προσωπική μάχη, αλλά ως ο πολιτικός που δηλώνει ότι αν υπάρξει ιστορική ευκαιρία στο Κυπριακό, είναι έτοιμος ακόμη και να αφήσει στην άκρη τις προσωπικές του φιλοδοξίες.
Αυτό του επιτρέπει ταυτόχρονα να διατηρεί την προεδρική του προοπτική ανοιχτή και να χτίζει ένα αφήγημα που μπορεί να απευθυνθεί σε μεγαλύτερο πολιτικό ακροατήριο.
Το 2028 παραμένει ακόμη μακριά και πολλές από τις σημερινές ισορροπίες μπορεί να αλλάξουν, όμως ένα πράγμα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να αμφισβητηθεί: ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν παρέδωσε τα όπλα, δεν θεωρεί τον πολιτικό του κύκλο κλειστό και προετοιμάζει το έδαφος για να είναι παρών όταν ανοίξει πραγματικά η μάχη για το Προεδρικό.
Και αυτή τη φορά εφόσον τελικά προχωρήσει, όλα δείχνουν ότι θα επιχειρήσει να το κάνει έχοντας πίσω του όχι μόνο ένα σημαντικό κομμάτι του Συναγερμού, αλλά ένα πολύ ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό ακροατήριο.
