Τραγωδία στην Αγία Νάπα: Νεκρός δύτης - Επιχείρησε κατάδυση στην περιοχή Περνέρα
Σε τραγωδία κατέληξε κατάδυση 63χρονου στην Αγία Νάπα, το Σάββατο (28/09).
Νέο δημοσίευμα της Washington Post αναφέρει ότι οι περισσότεροι έχουμε νιώσει κάποια στιγμή την ανακούφιση που μπορεί να προσφέρει μια αγκαλιά. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντοτε εφικτό, ιδιαίτερα όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση που μας προκαλεί άγχος.
Το δημοσίευμα αναφέρεται σε μελέτες που έχουν δείξει ότι η τοποθέτηση του χεριού για μερικά δευτερόλεπτα πάνω στην καρδιά ή την κοιλιά «μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της κορτιζόλης, της ορμόνης που συνδέεται με το στρες».
«Το βασικό εύρημα ήταν ότι, πριν από μια στρεσογόνο κατάσταση, 20 δευτερόλεπτα αυτής της κίνησης μπορούν να μειώσουν τη φυσιολογική αντίδραση στο στρες», εξηγεί ο Αλόισα Ντράισερνερ, λέκτορας στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Γκρατς στην Αυστρία και επικεφαλής μελέτης του 2021 που εξέτασε το συγκεκριμένο φαινόμενο.
Η απλή κίνηση με το χέρι και η κορτιζόλη
Στη μελέτη του συμμετείχαν 159 άτομα, στα οποία ανακοινώθηκε ότι είχαν μόλις λίγα λεπτά για να προετοιμαστούν για μια παρουσίαση μπροστά σε μια ομάδα αγνώστων. Παράλληλα, θα έπρεπε να μετρούν αντίστροφα από το 2.043, αφαιρώντας κάθε φορά 17.
Πριν από τη δοκιμασία, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και ακολούθησαν διαφορετικές μεθόδους αντιμετώπισης του στρες. Η πρώτη ομάδα εφάρμοσε για 20 δευτερόλεπτα το «αυτοκαθησυχαστικό άγγιγμα», όπως το περιγράφουν οι ειδικοί, τοποθετώντας το ένα χέρι πάνω στην καρδιά και το άλλο στην κοιλιά. Η δεύτερη ομάδα δέχθηκε μια αγκαλιά διάρκειας 20 δευτερολέπτων, ενώ η τρίτη έκανε χάρτινες κατασκευές.
Όσοι εφάρμοσαν το αυτοκαθησυχαστικό άγγιγμα ή δέχθηκαν μια αγκαλιά παρουσίασαν χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης σε σύγκριση με όσους έφτιαξαν χάρτινες κατασκευές.
Οι ερευνητές, ωστόσο, δεν διαπίστωσαν διαφορές ούτε στους καρδιακούς παλμούς ούτε στο πόσο στρεσαρισμένοι δήλωναν ότι αισθάνονταν οι συμμετέχοντες.
«Στην κορτιζόλη βοήθησε να περιοριστεί η αντίδραση», ανέφερε ο Ντράισέρνερ, επισημαίνοντας ότι η μέθοδος με το χέρι πάνω στην καρδιά οδήγησε σε χαμηλότερη απόκριση κορτιζόλης στις εξετάσεις σε σύγκριση με την ομάδα που δέχθηκε την αγκαλιά. Η διαφορά, όμως, δεν ήταν στατιστικά σημαντική.
Γιατί μπορεί να λειτουργεί το «αυτοκαθησυχαστικό άγγιγμα»
Οι επιστήμονες εξακολουθούν να εξετάζουν γιατί το άγγιγμα του χεριού στην περιοχή της καρδιάς φαίνεται να επηρεάζει την κορτιζόλη. Μία από τις υποθέσεις αφορά την ωκυτοκίνη, μια ορμόνη που συνδέεται με την ηρεμία και τη μείωση του στρες.
Ορισμένες προκαταρκτικές ενδείξεις δείχνουν ότι το άγγιγμα του ίδιου μας του σώματος μπορεί να προκαλέσει απόκριση ωκυτοκίνης, εξήγησε ο Ντράισέρνερ, υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι είναι δύσκολο να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα, καθώς η σχετική έρευνα βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο.
Το «αυτοκαθησυχαστικό άγγιγμα» αποκαλείται επίσης «άγγιγμα αυτοσυμπόνιας» και συνήθως συνοδεύεται από βαθιές αναπνοές.
«Το βλέπω ως μια ολοκληρωμένη παρέμβαση που λειτουργεί και από τις δύο πλευρές. Έχει μια σωματική και μια ψυχολογική διάσταση», ανέφερε. «Το αυτοκαθησυχαστικό άγγιγμα είναι ένας σωματικός τρόπος έκφρασης της αυτοσυμπόνιας».
Τι λένε άλλοι ερευνητές για το άγχος
«Υπάρχουν πολλές έρευνες που δείχνουν ότι ένας από τους πιο βασικούς τρόπους για την αυτοσυμπόνια είναι μέσω του σώματος», δήλωσε η Κρίστιν Νεφ, ερευνήτρια στον τομέα αυτό, καθώς και ιδρύτρια και πρόεδρος του Self-Compassion Institute, μιας εταιρείας με έδρα το Ώστιν που προσφέρει εργαστήρια και καθοδήγηση.
«Το άγγιγμα είναι μια έκφραση φροντίδας», ανέφερε. «Ξεκινάς από το σώμα και είναι ευκολότερο για το μυαλό να πει: “Είμαι εδώ για σένα. Νοιάζομαι για σένα”».
Σύμφωνα με τη Νεφ, η τοποθέτηση του χεριού πάνω στην καρδιά έχει εξελιχθεί στην «πιο συνηθισμένη μορφή αγγίγματος αυτοσυμπόνιας».
Ωστόσο, η επιστημονική βιβλιογραφία γύρω από το συγκεκριμένο άγγιγμα παραμένει πολύ πιο περιορισμένη σε σχέση με τη γενικότερη έρευνα για την αυτοσυμπόνια.
Η Άσλεϊ Μπατς Άλεν, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Πέμπροουκ, θεωρεί ότι η μελέτη του 2021 είναι επιστημονικά αξιόπιστη, σημειώνει, ωστόσο, ότι δεν είναι σαφές εάν η σωματική επαφή από μόνη της ήταν υπεύθυνη για τη μείωση της κορτιζόλης.
Οι συμμετέχοντες έπαιρναν επίσης βαθιές αναπνοές και είχαν λάβει οδηγίες να επικεντρώνονται στη ζεστασιά και την πίεση των χεριών τους. Επομένως, η χαμηλότερη κορτιζόλη θα μπορούσε να οφείλεται στο άγγιγμα, στην αναπνοή, στη θερμότητα, στην πίεση ή σε έναν συνδυασμό αυτών των παραγόντων.
Τι έδειξαν νεότερες μελέτες
Άλλες έρευνες εξέτασαν εάν το άγγιγμα αυτοσυμπόνιας μπορεί να βελτιώσει την ευεξία όταν εφαρμόζεται συστηματικά.
Ο ψυχολόγος Έλι Σάσμαν ηγήθηκε μελέτης του 2024 στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, στην οποία συμμετείχαν 135 φοιτητές στις ΗΠΑ. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν είτε να εφαρμόζουν άγγιγμα αυτοσυμπόνιας είτε να κάνουν μια άσκηση κατά την οποία ακουμπούσαν διαδοχικά κάθε δάχτυλο στον αντίχειρα του ίδιου χεριού.
Η άσκηση διαρκούσε 20 δευτερόλεπτα και οι συμμετέχοντες έπρεπε να την επαναλαμβάνουν τουλάχιστον μία φορά την ημέρα για έναν μήνα.
Από τους 45 που ακολούθησαν την άσκηση σχεδόν καθημερινά, «όσοι ανήκαν στην ομάδα του αγγίγματος ανέφεραν μεγαλύτερη βελτίωση σε σχέση με εκείνους που έκαναν την άσκηση με τα δάχτυλα».
Σε ακόμη μία μελέτη, που δημοσιεύθηκε αυτόν τον μήνα στο Scientific Reports, ο Σάσμαν και οι συνεργάτες του ζήτησαν από σχεδόν 500 ανθρώπους να τοποθετήσουν το ένα χέρι πάνω στην καρδιά και το άλλο στην κοιλιά. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να επαναλαμβάνουν καθημερινά αυτή ή κάποια παρόμοια άσκηση για έξι μήνες.
Όσοι έλαβαν επιπλέον οδηγίες για τη δημιουργία και τη διατήρηση της συνήθειας έκαναν την άσκηση περίπου δύο φορές περισσότερο την εβδομάδα από τους υπόλοιπους.
«Διαπιστώσαμε ότι όσο πιο ισχυρή γινόταν η συνήθεια, τόσο μεγαλύτερη ήταν η μείωση του στρες που παρουσίαζαν», είπε ο Susman.
Ο μεγαλύτερος περιορισμός των μέχρι σήμερα μελετών σχετικά με το «άγγιγμα αυτοσυμπόνιας» είναι ότι δεν υπάρχουν ακόμη αρκετά ερευνητικά δεδομένα για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητά του.
«Χρειαζόμαστε περισσότερες μελέτες επάνω σε αυτό… για να δούμε αν το αποτέλεσμα είναι σταθερό», είπε ο Ντράισερνερ, προσθέτοντας ότι οι μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να περιλαμβάνουν μεγαλύτερες και πιο ποικιλόμορφες ομάδες.
Πηγή: lifo.gr
