Μόνο που για ένα άτομο που βρίσκεται μέσα σε μία κακοποιητική σχέση, τα πράγματα μπορεί να είναι πολύ πιο περίπλοκα και η φυγή να μη σημαίνει απαραίτητα και το τέλος του κινδύνου.
Αυτό επισημαίνει η Kaytee (Kaytlyn) Gillis, LCSW, ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέας βιβλίων για την ενδοοικογενειακή βία, εξηγώντας ότι η ερώτηση «γιατί δεν έφυγες νωρίτερα;» συχνά παραβλέπει μία κρίσιμη πραγματικότητα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο κίνδυνος μπορεί να αυξηθεί όταν το θύμα αποφασίσει να φύγει.
Η Gillis παραπέμπει σε στοιχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, σύμφωνα με τα οποία, η περίοδος που ακολουθεί τον χωρισμό μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Παλαιότερα δεδομένα που επικαλείται αναφέρουν ότι έως και το 75% των περιστατικών ενδοοικογενειακής επίθεσης που καταγγέλλονταν στις αρχές μπορεί να συνέβαιναν μετά τον χωρισμό.
Πρόκειται, ωστόσο, για στοιχεία του 1983, επομένως δεν μπορούν να περιγράψουν από μόνα τους τη σημερινή έκταση του φαινομένου. Αναδεικνύουν όμως το βασικό σημείο στο οποίο εστιάζει η ψυχοθεραπεύτρια: H αποχώρηση από τη σχέση δεν συνεπάγεται αυτομάτως και το τέλος της προσπάθειας ελέγχου.
Όπως εξηγεί η ειδικός σε άρθρο της στο Psychology Today, η κακοποίηση μπορεί μετά τον χωρισμό να αλλάξει μορφή. Η σωματική βία ή ο διαρκής έλεγχος μπορεί να δώσουν τη θέση τους στην παρακολούθηση, την παρενόχληση, τις απειλές, την ανεπιθύμητη επικοινωνία, τον οικονομικό έλεγχο ή ακόμη και την άσκηση πίεσης μέσω των παιδιών.
Έτσι, συμπεριφορές που από τρίτους μπορεί να εκλαμβάνονται ως ένας πρώην σύντροφος που «δεν μπορεί να ξεπεράσει τον χωρισμό» ενδέχεται, σύμφωνα με την Gillis, να αποτελούν συνέχιση ενός ήδη υπάρχοντος μοτίβου καταναγκαστικού ελέγχου.
Αυτό είναι και ένα από τα λιγότερο ορατά κομμάτια της κακοποίησης. Για τους ανθρώπους του περιβάλλοντος, η αποχώρηση από τη σχέση μπορεί να μοιάζει με το τέλος μιας δύσκολης ιστορίας. Για το θύμα, όμως, μπορεί να σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας και εξαιρετικά απαιτητικής περιόδου.
Γι’ αυτό, σύμφωνα με την Gillis, η υποστήριξη από φίλους και συγγενείς μετά την αποχώρηση έχει ιδιαίτερη σημασία. Η έλλειψη οικονομικών πόρων, στέγης ή ενός ασφαλούς υποστηρικτικού δικτύου μπορεί να δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την απόφαση και την προσπάθεια απομάκρυνσης.
Η ίδια κάνει ιδιαίτερη αναφορά και στα ΛΟΑΤΚΙ+ θύματα, σημειώνοντας ότι η δυσπιστία απέναντι στις αρχές ή ο φόβος ότι δεν θα βρουν την κατάλληλη υποστήριξη μπορεί να δημιουργήσει επιπλέον εμπόδια στην αναζήτηση βοήθειας.
Και κάπως έτσι αλλάζει και η ερώτηση.
Αντί για το «Γιατί δεν έφυγες νωρίτερα;», η Gillis προτείνει να αναρωτηθούμε τι θα μπορούσε να κάνει την αποχώρηση ασφαλέστερη και, κυρίως, ποια υποστήριξη θα χρειαστεί ο άνθρωπος αφού φύγει.
Γιατί η απόφαση να φύγει κανείς είναι σημαντική, αλλά εξίσου σημαντικό είναι να μπορεί να παραμείνει ασφαλής και μετά. Μπορεί να είναι μια διαδικασία που απαιτεί ασφάλεια, σχέδιο και ανθρώπους που θα παραμείνουν δίπλα στο θύμα και την επόμενη ημέρα.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Στις εξελίξεις στο Κυπριακό, στη συνάντηση του Προέδρου με το Δημοτικό Συμβούλιο Μόρφου, στη συνεδρίαση του Προέδρου της Δημοκρατίας με νέους υπό τη μορφή Υπουργικού Συμβουλίου, καθώς και σε άλλα θέματα της επικαιρότητας, αναφέρθηκε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ. Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης σε δηλώσεις του σήμερα στους δημοσιογράφους.
