Η απώλεια της μητέρας του 1868 από φυματίωση ενίσχυσε τις μοιρολατρικές, καλβινιστικές τάσεις του πατέρα του, Κρίστιαν, που τις πέρασε και στα παιδιά του.
Ο Έντβαρντ φοβόταν τόσο πολύ τον θάνατο που ξυπνούσε τη νύχτα με το φόβο πως πέθανε. Κάθε χειμώνα υπέφερε από πυρετούς και βρογχίτιδα. Στα 13 του χρόνια άρχισε να φτύνει αίμα. Ο ίδιος τα κατάφερε, αλλά η αδελφή του η Σόφι δεν ήταν τόσο τυχερή. Στα 15 της χρόνια πέθανε από φυματίωση.
Όταν η ζωή δεν σου βγαίνει, κάνε τέχνη Ο Μουνχ δεν είχε πολλά περιθώρια διαφυγής από την αθλιότητα του σπιτιού του. Μία από τις απολαύσεις του ήταν να σχεδιάζει με κομμάτια κάρβουνο καθισμένος στο τζάκι. Έντβαρντ Μουνχ.
Όμως ο Κρίστιαν θεωρούσε τους καλλιτέχνες άθεους μποέμ και φρόντισε να μαθητεύσει ο γιος του ως μηχανικός. Ένα χρόνο αργότερα, και παρά τη λυσσαλέα αντίθεση του πατέρα του, ο Μουνχ γράφτηκε στο Νορβηγικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών.
Εκεί συναναστράφηκε τα πλέον ριζοσπαστικά στοιχεία στην τέχνη. Αναμείχθηκε επίσης με μία ομάδα μποέμ που διάβαζαν Νίτσε και συνηγορούσαν υπέρ της αυτοκτονίας. Eίχε σχέση με μια παντρεμένη κι άρχιζε το ποτό μόλις ξυπνούσε για να φύγει το μεθύσι της προηγούμενης μέρας.
Διαβάστε περισσότερα στη mixanitouxronou.com.cy
