Η πάθηση εκδηλώνεται συνήθως στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης και χαρακτηρίζεται από υπέρταση, αν και μπορεί να είναι τελείως ασυμπτωματική στην αρχική της φάση.
Προειδοποιητικά σημεία για την επερχόμενη επιπλοκή μπορούν να αναγνωριστούν μέσω του τακτικού ελέγχου παρακολούθησης της εγκύου.
Στα προχωρημένα στάδια της νόσου, οι μέλλουσες μητέρες μπορεί να παρουσιάσουν έντονους πονοκεφάλους, εμετούς και προβλήματα όρασης. Πρόκειται για πάθηση που αντιμετωπίζεται συνήθως με συνδυασμό φαρμάκων, αλλά, αν δεν ελεγχθεί ικανοποιητικά, μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό. Τέλος, αν παραμείνει αθεράπευτη, μπορεί να εξελιχθεί στην πλήρη εικόνα εκλαμψίας, στην οποία εμφανίζονται έντονοι σπασμοί που θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή της μητέρας και του νεογνού.
Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας του Όσλο στη Νορβηγία, οι έγκυοι που αναμένεται να γεννήσουν το χειμώνα, έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν δυνητικά επικίνδυνες επιπλοκές στα τελευταία στάδια της κύησης.
Οι Νορβηγοί ερευνητές μελέτησαν τη συχνότητα προεκλαμψίας σε περισσότερες από 1,8 εκατομμύρια εγκύους σε μια περίοδο 30 ετών και διαπίστωσαν ότι οι μητέρες παιδιών που γεννήθηκαν τον Αύγουστο είχαν μικρότερο κίνδυνο επιπλοκής της εγκυμοσύνης τους με προεκλαμψία. Αντίθετα, όταν η εγκυμοσύνη ολοκληρωνόταν κατά τους χειμερινούς μήνες, ιδίως το Δεκέμβριο, ο κίνδυνος προεκλαμψίας ήταν αυξημένος κατά 20-30%.
Παράγοντες που ενδεχομένως σχετίζονται άμεσα με την εμφάνιση προεκλαμψίας, είναι σύμφωνα με τους ερευνητές η διατροφή, οι λοιμώξεις, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος και ο δείκτης ηλιοφάνειας, ιδιαίτερα στις χώρες του Βορρά.
Κάποιοι επιστήμονες πιθανολογούν την ύπαρξη γενετικού υπόβαθρου της νόσου, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι οφείλεται σε βλάβες που προκαλούνται στον οργανισμό από χημικές ουσίες που είναι ευρέως γνωστές ως ελεύθερες ρίζες.
