Google Play Store Apple Store
World News Media Themasports lifenewscy Socialista
ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Α. Νεοφύτου: Στο Εθνικό Μνημόσυνο του Ήρωα Δημήτρη Αρμινιώτη – «Ακόμη ένας νέος, με τα όνειρα και τις ελπίδες...βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης»

Α. Νεοφύτου: Στο Εθνικό Μνημόσυνο του Ήρωα Δημήτρη Αρμινιώτη – «Ακόμη ένας νέος, με τα όνειρα και τις ελπίδες...βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης»

Σε ομιλία προέβη ο υποψήφιος για την Προεδρία και Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου την Κυριακή 7 Αυγούστου στο Εθνικό Μνημόσυνο του Ήρωα Δημήτρη Αρμινιώτη στον Ιερό Ναό Παναγία Ελεούσας στη Τριμίκλινη.

Δείτε αυτούσια την ομιλία του:

Σεβαστό ιερατείο,

Κυρίες και κύριοι,

Επιβεβλημένο και ιερό και σήμερα το καθήκον μας. Είμαστε εδώ με την απαιτούμενη ευλάβεια αλλά και με εθνική υπερηφάνεια, για να αποδώσουμε τις δέουσες τιμές σε μια εξέχουσα μορφή του αγώνα μας για ελευθερία. Να τιμήσουμε ακόμη έναν νέο που θέλησε να αναπνεύσει τον αέρα της λευτεριάς.  Τον Δημήτρη Αρμινιώτη. Που πέρασε κι αυτός όπως και τόσα άλλα στρατευμένα νιάτα της πατρίδας μας στο πάνθεο των ηρώων δίνοντας χωρίς δεύτερη σκέψη το ύψιστο αγαθό: Τη ζωή τους.

Ο Δημήτρης Αρμινιώτης γεννήθηκε στη Τριμίκλινη και τελειώνοντας την Τεχνική Σχολή στρατεύτηκε τον Ιούλιο του 1972 στο ΚΕΝ Πάφου όπου τελειώνοντας την εκπαίδευση του ως υποδεκανέας κατετάγη στο 231 τάγμα πεζικού που έδρευε εις τον Άγιο Βασίλειο. Δραστήριος από παιδί, άοκνος και πανέξυπνος όπως τον περιγράφουν και οι συμμαθητές του, έδειξε τα ίδια ποιοτικά χαρακτηριστικά και στη θητεία του.

Στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας εκπαιδεύτηκε νοσοκόμος και όταν ξέσπασε ο πόλεμος και η τουρκική εισβολή, μεταφέρθηκε στην Κερύνεια μαζί με τη μονάδα του.

Ακόμη ένας νέος, με τα όνειρα και τις ελπίδες για το μέλλον βαθιά μέσα στην καρδιά του, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης, αφήνοντας πίσω την οικογένειά του. Τη μάνα του που ήθελε να τον παντρέψει μετά το στρατό, την αρραβωνιαστικιά του και όλους όσους τον αγαπούσαν και τον περίμεναν να γυρίσει και πάλι κοντά τους. Όμως η βαρβαρότητα του πολέμου επέβαλλε τη δική της στρεβλή λογική. Η μονάδα του Δημήτρη Αρμινιώτη δέχθηκε πολλαπλές επιθέσεις με αποτέλεσμα και ο ίδιος να τραυματιστεί στην πρώτη γραμμή. Στην αετοφωλιά αλλά και σε όποια τοποθεσία βρέθηκε με τη μονάδα του, ο Δημήτρης αγωνίστηκε με γενναιότητα και παρρησία.

Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του στο χωριό Αγριδάκι, με τα τουρκικά πυρά να έχουν πυκνώσει πάνω από την περιοχή, χτυπήθηκε στο κεφάλι από όλμο και άφησε την τελευταία του πνοή. Αετός κι αυτός του Πενταδάχτυλο μαζί με τους άλλους αετούς, άνοιξε τα φτερά του και πέταξε. Μεταφέρθηκε στη Μόρφου όπου εκεί τον παρέλαβαν συγγενείς του και με στρατιωτικές τιμές τάφηκε στην Τριμίκλινη.

Σε έναν τόπο ιερό που έχει κι αυτός μεγάλο μερίδιο στον αγώνα μας για λευτεριά, εφόσον από εδώ κατάγεται και ο αγνοούμενος Μιχαλάκης Κονναρής όπου υπηρετούσε στο 251 τάγμα πεζικού κατά την τούρκικη εισβολή.

Κυρίες και κύριοι,

Η χαροκαμένη μάνα δεν πρόλαβε να δει τον γιο της στεφανωμένο. Μα το μεγαλείο της ψυχής του Δημήτρη Αρμινιώτη είναι γραμμένο και αποτυπωμένο με μεγάλα γράμματα. Χαραγμένη στην καρδιά του η ελευθερία, στέλνει και σήμερα αλλά και πάντοτε με τη θυσία του ένα μήνυμα που διαπερνά το εφήμερο και γίνεται αιώνιο.  Όπως αιώνια είναι η κραυγή του ανθρώπου για ελευθερία.

Και είναι σε εμάς τους μεταγενέστερους που πέφτει το φορτίο. Να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να μην αρεσκόμαστε στα λόγια αλλά στις πράξεις. Όπως με πράξεις και ο Δημήτρης Αρμινιώτης μα και όλοι μας οι ήρωες έπεσαν όχι απλά στο καθήκον αλλά έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά. Για την υπεράσπιση των δικαίων μας. Είναι αυτό που έγραψε για τον Δημήτρη Αρμινιώτη ο πρώτος δάσκαλος της Τριμίκληνης, Χαράλαμπος Παπαχριστοδούλου σε ποίημά του.

  • Εμείς θα πεθάνουμε, θα ξεχαστούμε μα εσύ αιώνια θα ζεις

Γιατί πρόσφερες τα νιάτα και τη ζωή σου στο όνομα της πατρίδας

Και έγινες ίνδαλμα της Κύπρου μας της χρυσής

Κυρίες και κύριοι,

Οι επιμνημόσυνοι λόγοι χρειάζονται να ανασκοπούμε το παρελθόν, να αξιολογούμε το παρόν και προσμετρώντας τις δυνάμεις μας να χαράζουμε την πορεία για το μέλλον της πατρίδας μας. Ανασκοπώντας το παρελθόν αβίαστα εξάγουμε το συμπέρασμα ότι οσάκις μπήκε ανάμεσα μας το σαράκι της εθνικής διχόνοιας κλάψαμε επί εθνικών ερειπίων.

Ακόμη βιώνουμε την τραγωδία του 1974 και στο πέρασμα του ο Αττίλας δεν ξεχώρισε αριστερούς και δεξιούς, κεντρώους και σοσιαλιστές. Μαυροφορεμένες μάνες είναι όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων, αγνοούμενοι το ίδιο, πρόσφυγες, αιχμάλωτοι.

Την ίδια ώρα ο πόθος για να απελευθερώσουμε τον τόπο μας παραμένει η πρωταρχική προτεραιότητα μας, όμως για να το πετύχουμε δεν μπορούμε παρά να παραμερίσουμε τις οποιεσδήποτε διαφορές μας. Μπορούμε να συζητούμε για τις διαφορετικές ιδεολογίες μας, για τις διαφορετικές σκέψεις και τακτικές μας. Μα να μην ξεχνάμε. Μία είναι η πατρίδα μας και για το σύνολο του κυπριακού λαού πρέπει τα παθήματα του παρελθόντος και η διχόνοια να μην επαναληφθούν.

Για μια πατρίδα ελεύθερη, ειρηνική και ασφαλή χωρίς καμιά διαίρεση και με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα και τις ελευθερίες του κάθε πολίτη της. Μια πατρίδα σύγχρονη, ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αναπτυγμένη την οικονομία της και το βιοτικό επίπεδο του λαού της.

Σε αυτή την ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για το παρόν και το μέλλον της Κύπρου, εμείς θα συνεχίσουμε να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες και να καταθέτουμε εποικοδομητικές προτάσεις. Αυτή είναι η μόνη οδός διεκδίκησης μιας λύσης που θα αποκαθιστά την ενότητα της πατρίδας και του λαού μας και η οποία θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε απαλλαγμένοι από τα δεσμά της τουρκικής στρατιωτικής κηδεμονίας, να προοδεύσουμε μέσα σε μια ενωμένη Κύπρο. Μέσα σε μια μεγάλη Ευρώπη.

Για να οικοδομήσουμε το μέλλον που αξίζει στον τόπο μας, ένα μέλλον ειρήνης και ασφάλειας, αυτή είναι η  ελάχιστη οφειλή αλλά και δικαίωση στους ήρωές μας.

Αιωνία θα είναι η μνήμη σου, αθάνατε Έλληνα, Δημήτρη Αρμινιώτη.

 

 

 

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Back to top