Σε δήλωσή του ο Ουστέλ αναφέρθηκε στις προσπάθειες του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, για την εφαρμογή του άρθρου 42.7 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποστηρίζοντας πως σκοπός της «ελληνοκυπριακής διοίκησης", όπως αποκαλεί την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι «να εμπλέξει την Ευρώπη στις μαξιμαλιστικές πολιτικές της στην Ανατολική Μεσόγειο, να θεσμοθετήσει την αναζήτηση στρατιωτικής προστασίας και να δημιουργήσει ένα πολιτικό μπλοκ κατά της Τουρκίας και της “τδβκ"».
Είπε ότι «δεν είναι η Τουρκία ή ο τουρκοκυπριακός λαός που κλιμακώνουν τις εντάσεις στην περιοχή», εκφράζοντας τη θέση πως «είναι η ίδια η ελληνοκυπριακή διοίκηση που επανεξοπλίζεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, συνάπτοντας στρατιωτικές συμφωνίες με διάφορες χώρες, μετατρέποντας το νησί σε κόμβο ξένης στρατιωτικής παρουσίας, βυθίζοντας το νησί στο επίκεντρο της σύγκρουσης και χρησιμοποιώντας απειλητική ρητορική τόσο προς την Τουρκία όσο και προς την “τδβκ”». Η ΕΕ πρέπει να κατανοήσει αυτές τις πραγματικότητες», υποστήριξε.
Είπε πως μια διαρκής, δίκαιη και βιώσιμη λύση στο νησί εξαρτάται «από την αποδοχή των σημερινών πραγματικοτήτων», προσθέτοντας πως οι ίδιοι παραμένουν «σταθεροί στην υπεράσπιση του οράματος μιας λύσης δύο κρατών βασισμένης στην κυριαρχική ισότητα και το ισότιμο διεθνές καθεστώς, όπως αυτό διαμορφώθηκε με την ισχυρή υποστήριξη της Τουρκίας».
«Θα συνεχίσουμε να διατυπώνουμε αυτή την πολιτική σε κάθε βήμα και να την ενισχύουμε με συγκεκριμένα μέτρα. Κανείς δεν πρέπει να πιστεύει ότι ο τουρκοκυπριακός λαός θα υποχωρήσει μπροστά στις πιέσεις. Αυτός ο αγώνας είναι ένας αγώνας για την κυριαρχία, την ασφάλεια και ένα αξιοπρεπές μέλλον», πρόσθεσε.
ΠΗΓΗ: ΚΥΠΕ
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Η ανακοίνωση για το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς για το «Κράτος Μαφία» δεν άνοιξε απλώς μια νέα συζήτηση γύρω από τη διαφθορά και τη διαπλοκή στην Κύπρο. Άνοιξε ένα μέτωπο πολιτικής σύγκρουσης με βαθιές θεσμικές προεκτάσεις, φέρνοντας αντιμέτωπα τα δύο μεγαλύτερα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, επαναφέροντας στο προσκήνιο ερωτήματα για τη λειτουργία των θεσμών, τη λογοδοσία και την εμπιστοσύνη των πολιτών, προς το κράτος δικαίου.
