Όπως εξήγησε ο κ. Αγγελίδης, η χθεσινή απόφαση του Εφετείου δεν συνιστά αθώωση του κατηγορούμενου, αλλά αποτελεί διαπίστωση σοβαρής δικονομικής πλημμέλειας που οδήγησε σε ακυρότητα της διαδικασίας και διαταγή για επανεκδίκαση της υπόθεσης από νέα σύνθεση Κακουργιοδικείου.
Ο Γεώργιος Χριστοδούλου, γνωστός ως «Ζαβράντωνας» είχε καταδικαστεί στις 12 Δεκεμβρίου 2022 για τα αδικήματα της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α’, που αφορούσαν 15 κιλά και 16,4 γραμμάρια κοκαΐνης. Παράλληλα, είχε αθωωθεί στις κατηγορίες της συνομωσίας και της προμήθειας ναρκωτικών σε τρίτο πρόσωπο, ενώ του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 22 ετών.
Η έφεση αφορούσε συνολικά 21 λόγους σε σχέση με την καταδίκη και δύο σε σχέση με την ποινή. Ωστόσο, το Εφετείο εξέτασε αποκλειστικά τον δεύτερο λόγο έφεσης, κρίνοντας ότι εφόσον αυτός επιτύγχανε, δεν υπήρχε λόγος να εξεταστεί οποιοδήποτε άλλο ζήτημα.
Σύμφωνα με τον κ. Αγγελίδη, ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης αφορούσε το κατά πόσο το Κακουργιοδικείο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση αποτελούσε τον «φυσικό δικαστή» του εφεσείοντος.
Όπως ανέφερε, αρχικά η υπόθεση εξεταζόταν από συγκεκριμένη σύνθεση Κακουργιοδικείου, η οποία στις 23 Δεκεμβρίου 2020 εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση σε αίτημα της υπεράσπισης για διακοπή της διαδικασίας, λόγω κατάχρησης.
Το αίτημα σχετιζόταν με τις συνθήκες σύλληψης και κράτησης του κατηγορούμενου στα κατεχόμενα και τον τρόπο με τον οποίο παραδόθηκε στις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
«Το Κακουργιοδικείο με εκείνη τη σύνθεση είπε ότι στο στάδιο εκείνο της διαδικασίας δεν θα μπορούσε να εξεταστεί το ζήτημα, αφού τα γεγονότα δεν ήταν κοινώς αποδεκτά και θα έπρεπε να εξεταστούν στο πλαίσιο της δίκης», σημείωσε.
Όπως εξήγησε, ακολούθησαν διαδοχικές αναβολές και τελικά, στις 16 Σεπτεμβρίου 2021, άλλαξε ουσιωδώς η σύνθεση του Κακουργιοδικείου. Η νέα σύνθεση ήταν εκείνη που προχώρησε στην ακροαματική διαδικασία και τελικά εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση.
Το Εφετείο έκρινε ότι η αλλαγή της σύνθεσης μετά την έκδοση ενδιάμεσης απόφασης που επηρέαζε την πορεία της υπόθεσης, παραβίαζε την αρχή του «φυσικού δικαστή».
«Η κακή συγκρότηση του δικαστηρίου παραβιάζει την αρχή του φυσικού δικαστή και συνεπώς επιφέρει ακυρότητα στη διαδικασία, η οποία δεν μπορεί να θεραπευτεί από οποιαδήποτε συμπεριφορά ή παράλειψη των διαδίκων», ανέφερε ο κ. Αγγελίδης.
Σημειώνεται ότι το Εφετείο τελικά ακύρωσε τις επιβληθείσες ποινές αναφορικά με τις κατηγορίες 2 και 3 και διέταξε νέα δίκη ενώπιον νέου Κακουργιοδικείου με νέα σύνθεση, ζητώντας παράλληλα η υπόθεση να οριστεί εντός 15 ημερών, ενώ ο εφεσείων παραμένει υπό κράτηση.
Σύμφωνα με τον κ. Αγγελίδη, «είναι εκπληκτικό και αξίζει να λεχθεί ότι το δικαστήριο διαπίστωσε ότι τόσο ο δικηγόρος του Εφεσείοντα, όσο και ο δικηγόρος της Εφεσίβλητης τελούσαν υπό άγνοια περί της ύπαρξης της προηγούμενης ενδιάμεσης απόφασης. Άρα, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος γνώριζε, διότι ούτε ο ένας ήταν ο αρχικός δικηγόρος, ούτε και ο άλλος από την Νομική Υπηρεσία είχε χειριστεί το θέμα εξυπαρχής. Τούτο προέκυψε στη συνέχεια».
Ευθύνες της Νομικής Υπηρεσίας
Σε ερώτηση εάν προκύπτουν ευθύνες της Νομικής Υπηρεσίας, ο κ. Αγγελίδης ανέφερε ότι «Κατ’ αρχήν η κακή σύνθεση του Κακουργιοδικείου δεν είναι ευθύνη κάποιου. Όφειλαν εκείνοι οι οποίοι χειρίζονταν την διαδικασία ως Κατηγορούσα Αρχή να γνωρίζουν ότι υπήρξε μια ενδιάμεση απόφαση, η οποία επηρέαζε την ουσία της υπόθεσης και από την ώρα που για τον οποιοδήποτε λόγο χρειάστηκε να αλλάξει η σύνθεση του Κακουργιοδικείου, όφειλαν να ζητήσουν να σταματήσει εκείνη η διαδικασία και να επανακαταχωρήσουν νέα διαδικασία ενώπιον του νέου Κακουργιοδικείου με την νέα σύνθεση. Αμέλησαν να το πράξουν αυτό και ως αποτέλεσμα καταλήξαμε σε αυτήν την κακοδικία, η οποία ήταν μονόδρομος ενόψει το ότι πράγματι ήταν ζήτημα δικαιοδοτικής φύσης, ήταν ζήτημα το οποίο επηρέαζε την φυσική δικαιοσύνη και το δικαίωμα εκάστου, η υπόθεση του να εξετάζεται από τον φυσικό δικαστή».
«Το πρόβλημα έγκειται στο γιατί δεν υπήρχε μέσα στον φάκελο της Νομικής Υπηρεσίας αυτή η ενδιάμεση απόφαση, ώστε ο επόμενος δικηγόρος που ανέλαβε την υπόθεση να μπορεί να γνωρίζει την ύπαρξή της και να λάβει τα διορθωτικά μέτρα και είναι αυτά τα ζητήματα τα οποία η ίδια η Νομική Υπηρεσία οφείλει να αξιολογήσει, ειδικά σε σχέση με το αρχείο ή το πώς παραδίδει ένας συνάδελφος προς άλλο συνάδελφο συγκεκριμένο φάκελο και τι οφείλει ο φάκελος να περιέχει. Είναι αδιανοήτο, τουλάχιστον με βάση εκείνα που έχουν διαρρεύσει, να υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η ενδιάμεση απόφαση, η οποία επηρεάζει τη μελλοντική εξέλιξη μιας πολύ σοβαρής υπόθεσης να μην βρισκόταν μέσα στο φάκελο», συμπλήρωσε.
Ο κ. Αγγελίδης ξεκαθάρισε ότι το ζήτημα δεν αφορά ευθύνες της Αστυνομίας, αλλά αποκλειστικά χειρισμούς της Νομικής Υπηρεσίας.
«Νέο πρόβλημα» στη διαδικασία
Ο κ. Αγγελίδης αναφέρθηκε επίσης στις δυσκολίες που ενδέχεται να προκύψουν κατά την επανεκδίκαση, ιδιαίτερα σε σχέση με ουσιώδη μάρτυρα κατηγορίας, ο οποίος αρχικά ήταν κατηγορούμενος και πλέον έχει απαλλαγεί από τη διαδικασία.
«Το ζήτημα είναι αν υπάρχει πλέον αυτός ο μοχλός πίεσης από τη Δημοκρατία, ούτως ώστε να προσέλθει ο μάρτυρας και να δώσει την νέα του κατάθεση ενώπιον δικαστηρίου. Επαφίεται στην Κατηγορούσα Αρχή να αναλάβει τις δέουσες διαδικασίες ούτως ώστε τουλάχιστον να παρουσιαστεί ο μάρτυρας ενώπιον του δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα η μαρτυρία του είναι κάτι το οποίο θα αξιολογηθεί όταν και αυτή δοθεί στο δικαστήριο», ανέφερε.
