Πνιγμένοι στη γραφειοκρατία

Έγραφα λοιπόν ότι για να λειτουργήσει κάτι σωστά σ’ αυτόν τον τόπο, πρέπει πρώτα να χαθούν άνθρωποι. Ότι είμαστε ένα κράτος που -όσο κι αν ακούγεται μακάβριο- χρειάζεται πτώματα για να ζωντανέψει - είτε μιλάμε για δολοφονημένες γυναίκες, για φονικούς ελαττωματικούς αερόσακους ή για έφηβους που το κράτος οδήγησε στην κρεμάλα και ΔΕΝ λέγονται Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Το φετινό καλοκαίρι εξελίχθηκε σε εκατόμβη στις κυπριακές παραλίες, και το κράτος έπραξε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: Συσκέψεις πάνω από φέρετρα. Ή ορθότερα πάνω από υγρούς τάφους όπως προστάζει το διαχρονικό δημοσιογραφικό κλισέ. 

Δεν έφταναν βλέπετε οι δύο νεκρές του Ιουνίου. Από τότε πνίγηκαν επίσης, ένας 27χρονος στον Πρωταρά στα τέλη Ιουλίου, ένας ακόμα 27χρονος νέος στο Lady’s Mile στα μέσα Αυγούστου και μόλις χθες, μέσα σε 24 ώρες, ένας 21χρονος στο παλιό λιμάνι της Λεμεσού και ένας 22χρονος τουρίστας σε πισίνα στο Παραλίμνι. Όμως, η σταγόνα που φαίνεται να ξεχείλισε το κρατικό ποτήρι, ήταν η ασύλληπτη τραγωδία πριν μια βδομάδα στην παραλία του ΚΟΤ στην Πύλα, όχι πολύ μακριά από την παραλία της Ορόκλινης όπου πνίγηκαν οι δύο κοπέλες. Εκεί μια 35χρονη μητέρα από τη Ρουμανία πνίγηκε μπροστά σε εκατοντάδες λουόμενους (ενώ η 12χρονη κόρη της κατέληξε διασωληνωμένη). Η τραγική ειρωνεία; Η ώρα ήταν 18:20 και ο πύργος του ναυαγοσώστη είχε κλείσει είκοσι λεπτά νωρίτερα, στις 18:00. Γνωστό και ως το ωράριο του θανάτου. 

Και κλασικά, το Υπ. Εσωτερικών, αντιγράφοντας μια σελίδα από το εγχειρίδιο του Υπ. Μεταφορών για τους Takata, αποφάσισε να επεκτείνει το ωράριο των ναυαγοσωστών τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο μέχρι τις 19:00, γιατί, λέει, «διαφάνηκε ότι οι λουόμενοι παραμένουν στις παραλίες και μετά τις 6:00 μ.μ.». No shit Sherlock! Έπρεπε να πνιγεί μια μητέρα στις 18:20 (και δύο κοπέλες στις 19.30 αλλά εκείνες ήταν Σομαλές συνεπώς αόρατες) για να ανακαλύψουν οι φωστήρες της διοίκησης ότι οι κυπριακές παραλίες τον Αύγουστο δεν αδειάζουν στις 6 το απόγευμα! Διαπίστωσαν ακόμα ότι οι τρίμηνες και τετράμηνες θέσεις ναυαγοσωστών μένουν διαχρονικά κενές λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος (αυτή τη στιγμή παραμένουν κενές 28 από τις 35 τρίμηνες θέσεις - ο μοιραίος πύργος της Ορόκλινης όπου πνίγηκαν τα κορίτσια δεν στελεχώθηκε καν φέτος) και αποφάσισαν να εξετάσουν την κατάργησή τους, δίνοντας συμβόλαια μεγαλύτερης διάρκειας. Χρειαζόταν πτυχίο οικονομικών για να κατανοήσουν ότι κανένας σοβαρός επαγγελματίας (που ρισκάρει τη ζωή του για να σώσει άλλους) δεν πρόκειται να έρθει για ένα ξεροκόμματο τριών μηνών, όσο κουλ κι αν ήταν το Baywatch στα 90s; Αποφάσισαν επίσης να πάρουν την πιστοποίηση των ναυαγοσωστών από την Ομοσπονδία Ναυαγοσωστικής και να την περάσουν στο Πρότυπο Επαγγελματικών Προσόντων της ΑνΑΔ, ανοίγοντας τον δρόμο σε ιδιώτες και μειώνοντας το κόστος. Εξαιρετικό. Πόσα χρόνια (και πόσους πνιγμούς μετά) το συζητούσαμε αυτό;

Ποιο Minds in Cyprus και μαλακίες, τα λαμπρότερα μυαλά δεν έφυγαν ποτέ από το νησί, βρίσκονται εδώ και μας κυβερνούν μέχρι θανάτου. 

Αν νομίζετε ότι αυτές οι αποφάσεις θα σώσουν ζωές από αύριο, γελιέστε. Όπως σημειώνεται στα ρεπορτάζ, όλες αυτές οι οδηγίες θα ισχύσουν... από το 2027, «δεδομένου ότι η φετινή καλοκαιρινή περίοδος βρίσκεται προς το τέλος της». Με απλά λόγια: «Συγγνώμη που πνιγήκατε φέτος αλλά κι εμείς πνιγήκαμε στη γραφειοκρατία, του χρόνου όμως θα είμαστε πιο οργανωμένοι».

Μια ζωή κατόπιν εορτής. Μια ζωή καταστολή αντί για πρόληψη. Μια ζωή να τρέχουμε να προλάβουμε αντί να προλαμβάνουμε. Μια ζωή... θάνατος για να ζωντανέψει το κρατικό αντίστοιχο του βραδύποδα. Και έχουν το θράσος να ανακοινώνουν σε βάθος χρόνου μέτρα που έπρεπε να πάρουν εδώ και χρόνια απαιτώντας μάλιστα να τους πούμε και μπράβο. Μέχρι του χρόνου λοιπόν που (ελπίζουμε να) εφαρμοστούν οι αλλαγές, να θυμάστε: Κολυμπάτε μετά τις 6 το απόγευμα με δική σας ευθύνη. Το κράτος έχει ήδη σχολάσει.