Η οικογένειά του ανέβασε συγκινητικά βιντεάκια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τον «διετή αγώνα» που δικαιώθηκε και τις ευχές για «ειρήνη και συμφιλίωση», ενώ ο άνθρωπος εξέτισε συνολικά μόλις 29 μήνες -22 στην Κύπρο και μόλις επτά στο Ισραήλ- δηλαδή κάτι παραπάνω από τη μισή από την πενταετή ποινή που του φόρτωσε το Κακουργιοδικείο. Ακόμα ένας καρπός της χρυσής συνεργασίας της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη με το γειτονικό κράτος, μια συνεργασία που για κάποιο λόγο βρίσκει την Κυπριακή Δημοκρατία πάντα πρόθυμη στα τέσσερα με latex και ball gag.
Και το κερασάκι στην τούρτα; Το περιβάλλον του Ισραηλινού Προέδρου Ισαάκ Χέρτσογκ έσπευσε να ζητήσει μια ευγενική «συγγνώμη» από τη Λευκωσία επειδή... ξέχασαν να ενημερώσουν εγκαίρως την κυπριακή κυβέρνηση για την αποφυλάκιση. Επικαλέστηκαν, φυσικά, «ανθρωπιστικούς λόγους» και «δραματική επιδείνωση της υγείας του» αν και μεταξύ μας, η μόνη που παρουσιάζει «δραματική επιδείνωση» είναι η αντίληψη της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος.
Από την άλλη, η κυβέρνηση Γιαχβεδουλίδη (δούλος ναι, αλλά όχι του Χριστού), μέσα στον πανικό της, έστησε ένα μνημείο επικοινωνιακής απελπισίας: μας είπαν περίπου ότι «δεν τρέχει και τίποτα», αφού ο Αϊκούτ έτσι κι αλλιώς θα αποφυλακιζόταν εντός του 2026 λόγω ηλικίας, και ότι η ουσία είναι το «νομικό προηγούμενο» της καταδίκης που παραμένει ανέπαφο. Με λίγα λόγια: πανηγυρίστε, ιθαγενείς, η καταδίκη υπάρχει στα χαρτιά, έστω κι αν ο κατάδικος κυκλοφορεί ελεύθερος. Τεράστια επιτυχία η καταδίκη, άλλωστε όλοι οι δυνητικοί μεγαλοσφετεριστές ελληνοκυπριακών περιουσιών, και δη οι Ισραηλίτες, τρέμουν από τον φόβο τους ότι μπορεί να συλληφθούν από την ΚΔ, καταδικαστούν και σταλούν πίσω στο Ισραήλ και στο... σπίτι τους. Πω πω, δεν θα ήθελα με τίποτα να βρίσκομαι στη θέση τους.
Για να φρεσκάρουμε, όμως, λίγο τη μνήμη όσων δεν τρέφονται αποκλειστικά με κυβερνητικό σανό, όταν τον περασμένο Απρίλιο η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη φόρτωνε άρον-άρον τον Αϊκούτ στο αεροπλάνο για το Τελ Αβίβ, η στήλη έγραφε για την απόλυτη υποκρισία μιας εξουσίας που κόντεψε να πάθει πριαπισμό από τα πανηγύρια της καταδίκης, για να καταλήξει με την ουρά στα σκέλια να παραδίδει τον σφετεριστή στη γενέτειρά του, ψελλίζοντας κάτι αστείες διαβεβαιώσεις για «διμερείς συμβάσεις» και «διασφάλιση έκτισης της ποινής». Προειδοποιούσαμε ξεκάθαρα πως, με βάση την ισραηλινή νομοθεσία και το βολικό άλλοθι της ηλικίας, ο Αϊκούτ θα ήταν ένας απολύτως ελεύθερος άνθρωπος μέσα σε λίγους μήνες, εκτίοντας το υπόλοιπο της ποινής του σε κανένα χαλαρωτικό θέρετρο.ΟΚ, ομολογώ πως έπεσα έξω στο θέρετρο, το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του το εξέτισε σε νοσοκομείο αν και κάτι μου λέει πως θα απέχει αρκετά από το Γενικό της Λευκωσίας, σωστά;
Κυρίως, όμως, είχαμε ενώσει τις τελείες που η κυβέρνηση προσπαθούσε απεγνωσμένα να σβήσει: Πώς γινόταν, δηλαδή, στις αρχές Απριλίου να σκάει μύτη η περιβόητη ισραηλινή εταιρεία Black Cube ξεβρακώνοντας τις κυβερνητικές παπαριές περί «ρωσικής υβριδικής απειλής»- και να παραδίδει στον ποινικό ανακριτή τις πλήρεις, αμοντάριστες 30 ώρες του Videogate με τα καμώματα των προεδρικών συνεργατών, και λίγες μόλις μέρες μετά, στις 17 Απριλίου, ο Αϊκούτ να μεταφέρεται εσπευσμένα στο Ισραήλ; Λέγαμε τότε: Do the math. Κοίτα να δεις που τελικά βγαίνουν τα νούμερα. Όλων των ειδών.
Σήμερα, η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει τις «θεωρίες συνωμοσίας» όπως χαρακτήριζε το Προεδρικό την ένωση των τελειών. Δεν χρειάζεται πλέον να είναι κανείς «καχύποπτος» ή «εγκάθετος», το λέει πλέον ανοιχτά σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος: Το ΑΚΕΛ μιλάει ευθέως για διαφαινόμενο φιάσκο και προδιαγεγραμμένη, προσυμφωνημένη εξέλιξη, επαναφέροντας τα δημοσιεύματα που συνδέουν το Videogate και τους ντροπιαστικούς διαλόγους με εκβιασμό της κυβέρνησης. Το ΑΛΜΑ ρωτάει ευθέως πού πήγε η ποινική διερεύνηση για τη διαφθορά που υπέδειξε ο ανεξάρτητος ποινικός ανακριτής Ανδρέας Πασχαλίδης και ποιος βρισκόταν πίσω από την ξένη εταιρεία που οργάνωσε το βίντεο. Οι Οικολόγοι υπενθυμίζουν το πρωτοφανές κουκούλωμα, όπου πριν καν φτάσει η υπόθεση στο δικαστήριο αποσύρθηκαν 200 από τις 240 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων για ξέπλυμα χρήματος και διαφθορά. Ακόμα και ο ΔΗΣΥ αναγκάστηκε να αντιδράσει -μέσω του βουλευτή Νίκου Γεωργίου ο οποίος κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν έλαβε καμία ουσιαστική εγγύηση και άφησε εκτεθειμένα τα συμφέροντα της Δημοκρατίας και των προσφύγων. Βέβαια παρέλειψε τεχνηέντως να κάνει οποιαδήποτε σύνδεση με το Videogate, πράγμα απολύτως κατανοητό γιατί όσο να πεις το να σχολιάζει ο ΔΗΣΥ σκάνδαλα του Προεδρικού είναι σαν να ζητάς από τον Russell Brand συμβουλές για μια υγιή ρομαντική σχέση. Αναμένουμε και τις αντιδράσεις των γκράντε πατριωτικών κομμάτων του τόπου ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ - για το τελευταίο να πούμε πως πέτυχε διάνα ο Χαμπουλλάς, απλά αντί για το Άμυνας θα είναι το Δικαιοσύνης που θα λέγεται ΚΑΙ Απελευθέρωσης.
Περαστικά στον Αϊκούτ αλλά και σε μας. Εκείνος παίζει να θεραπευτεί, η ηλιθιότητα δυστυχώς παραμένει αθεράπευτη.