Στην Εζεκία Παπαϊωάννου, ο Στέφανος Στεφάνου επιχειρεί να στήσει το προοδευτικό μέτωπο, στην Πινδάρου ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Γιώργος Παμπορίδης διεκδικούν το χρίσμα, μέσα από μια εσωκομματική αναμέτρηση με ευρύτερες προεκτάσεις, ενώ στο ΔΗΚΟ, οι διαφορετικές προσεγγίσεις για το 2028, δημιουργούν ένα δύσκολο σταυροδρόμι για τον Νικόλα Παπαδόπουλο.
Την ίδια ώρα, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης αναζητεί τον δρόμο, για μια ευρύτερη πολιτική συνεργασία, ο Χαράλαμπος Προύντζος αφήνει ανοιχτό παράθυρο για την Προεδρία, το όνομα του Χρίστου Στυλιανίδη επανέρχεται στη συζήτηση, ενώ ο Χρίστος Χρίστου δηλώνει ότι το ΕΛΑΜ, είναι έτοιμο να συμμετάσχει στην εξουσία.
Στο κέντρο όλων αυτών, βρίσκεται ο Νίκος Χριστοδουλίδης, η στάση του οποίου, θα επηρεάσει αναπόφευκτα τις αποφάσεις κομμάτων και προσώπων.
ΑΚΕΛ: Το προοδευτικό μέτωπο και η αναζήτηση του προσώπου
Ο Στέφανος Στεφάνου, έχει επιλέξει να ξεκινήσει από το πρόγραμμα και όχι από το όνομα του υποψηφίου. Η Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ, αποφάσισε την ανάληψη πρωτοβουλίας, για τη συγκρότηση ενός πλατιού προοδευτικού μετώπου, με τη συμμετοχή πολιτικών δυνάμεων, που συμφωνούν στην ανάγκη αλλαγής της πορείας της χώρας.
Η επιλογή αυτή, έχει σαφή πολιτική στόχευση. Το ΑΚΕΛ θέλει να αποφύγει μια συμφωνία κορυφής, που θα περιορίζεται στην εξεύρεση ενός προσώπου, ικανού να συγκεντρώσει ψήφους, από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Προτάσσει τη συμφωνία σε βασικές πολιτικές, με πρώτο το Κυπριακό και στη συνέχεια το κοινωνικό κράτος, την υγεία, την παιδεία, τη στέγαση και την προστασία των εργαζομένων και των ευάλωτων ομάδων.
Ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, έχει ήδη ανοίξει τον κύκλο των επαφών με κόμματα της αντιπολίτευσης. Στο τραπέζι, βρίσκονται το ΑΛΜΑ του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και το Volt, ενώ η προσπάθεια θα επεκταθεί και σε άλλες πολιτικές δυνάμεις.
Η συνάντηση Στεφάνου- Μιχαηλίδη στην Εζεκία Παπαϊωάννου, δημιούργησε αρχικά την εικόνα ότι υπάρχει σημαντικό πεδίο σύγκλισης. Ωστόσο, η συνέχεια έδειξε ότι η συνεννόηση, δεν είναι αυτονόητη. Ο Οδυσσέας, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν προκρίνει μια υποψηφιότητα του ίδιου του Στεφάνου, ενώ διατηρεί ανοιχτή τη συζήτηση για άλλες επιλογές.
Στο πλαίσιο αυτό, επανέρχεται το όνομα του οικονομολόγου Τάσου Γιασεμίδη, ενώ σε προηγούμενες συζητήσεις έχουν αναφερθεί και η βουλεύτρια Ειρήνη Χαραλαμπίδου και άλλα πρόσωπα που θα μπορούσαν να εξεταστούν.
Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης έχει, πάντως, τη δική του στρατηγική. Θέλει μια ευρύτερη συνεννόηση, αλλά δεν προτίθεται να εγκαταλείψει εύκολα την αυτονομία του κινήματος που δημιούργησε. Το Plan B του ΑΛΜΑ. προβλέπει αυτόνομη κάθοδο, εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία για κοινό υποψήφιο.
Εδώ βρίσκεται και η πρώτη μεγάλη αντίφαση της προσπάθειας: όλοι μιλούν για κοινό υποψήφιο, αλλά κάθε πολιτική δύναμη διατηρεί τις δικές της κόκκινες γραμμές και τις δικές της φιλοδοξίες.
Προύντζος και Στυλιανίδης στο κάδρο
Η ονοματολογία γύρω από το ΑΚΕΛ, έχει πλέον αποκτήσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Ο δήμαρχος Λευκωσίας Χαράλαμπος Προύντζος έβαλε ουσιαστικά τον εαυτό του στην εξίσωση, δηλώνοντας ότι υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να τον απασχολήσει μια διεκδίκηση της Προεδρίας.
Ο Προύντζος, δεν εμφανίστηκε να προαναγγέλλει υποψηφιότητα. Έθεσε, όμως, συγκεκριμένες προϋποθέσεις: πολιτική ευθυγράμμιση, μια πρόταση που να μπορεί να υιοθετηθεί από πλειοψηφικό ρεύμα και μια οργανωμένη ομάδα που θα στηρίξει την προσπάθεια.
Η τοποθέτηση, αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία το ΑΚΕΛ αναζητεί πρόσωπο που θα μπορεί να εκφράσει μια ευρύτερη συνεργασία και όχι αποκλειστικά την κομματική του βάση.
Στο παρασκήνιο, επανήλθε και το όνομα του Χρίστου Στυλιανίδη, πρώην Ευρωπαίου Επιτρόπου και νυν βουλευτή Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Ορισμένοι κύκλοι, αλλά και πρόσωπα από τον χώρο του Volt, βλέπουν στο πρόσωπό του έναν πιθανό υποψήφιο με ισχυρή αναφορά στο Κυπριακό και στην προοπτική λύσης.
Ωστόσο, από την πλευρά του ΑΚΕΛ τα μηνύματα για αυτό το σενάριο ήταν αρνητικά.
Το ενδιαφέρον είναι, ότι η συζήτηση για τον υποψήφιο έχει ανοίξει πολύ πριν το κόμμα φτάσει σε επίσημη διαδικασία επιλογής. Στην εξίσωση βρίσκονται πλέον πρόσωπα με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, διαφορετικές σχέσεις με τα κόμματα και διαφορετική αντίληψη για το Κυπριακό.
ΔΗΣΥ: Η μάχη Νεοφύτου- Παμπορίδη και οι εσωτερικές γραμμές
Στον ΔΗΣΥ, το πρώτο μεγάλο στοίχημα είναι η εσωκομματική διαδικασία για την ανάδειξη του υποψηφίου του 2028. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Γιώργος Παμπορίδης διεκδικούν το χρίσμα, σε μια αναμέτρηση που αποτυπώνει διαφορετικές επιδιώξεις και συσχετισμούς μέσα στην παράταξη.
Η απόφαση της Αννίτας Δημητρίου, να αποσυρθεί από τη διεκδίκηση, άλλαξε τα δεδομένα, χωρίς να εξαφανίσει τις εσωτερικές διαφορές. Η πρόεδρος του κόμματος, καλείται πλέον να διαχειριστεί μια διαδικασία, με δύο ισχυρούς διεκδικητές και να διαφυλάξει την ενότητα μετά την ψηφοφορία.
Στο πλευρό του Γιώργου Παμπορίδη, έχουν τοποθετηθεί στελέχη όπως ο Χάρης Γεωργιάδης, ενώ στο στρατόπεδο του Αβέρωφ Νεοφύτου, καταγράφονται δυνάμεις με ισχυρή παρουσία, στον κομματικό μηχανισμό. Οι δημόσιες τοποθετήσεις και οι κινήσεις στελεχών, δείχνουν ότι η αναμέτρηση, δεν είναι απλώς προσωπική. Αφορά και τον προσανατολισμό που θα επιλέξει ο ΔΗΣΥ, ενόψει της επόμενης προεδρικής μάχης.
Το κρίσιμο ερώτημα, είναι τι θα συμβεί μετά την εσωκομματική κάλπη. Θα υπάρξει πραγματική συσπείρωση γύρω από τον νικητή, ή οι διαφορές θα συνεχίσουν να επηρεάζουν την προετοιμασία του κόμματος; Για τον ΔΗΣΥ, η απάντηση έχει ιδιαίτερη σημασία: χωρίς εσωτερική συνοχή, ακόμη και ένας ισχυρός υποψήφιος θα ξεκινήσει με μειονέκτημα.
ΔΗΚΟ: Τρεις γραμμές και δύσκολες ισορροπίες
Στο ΔΗΚΟ, οι δημόσιες παρεμβάσεις στελεχών, έχουν αναδείξει διαφορετικές προσεγγίσεις για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Ο γενικός γραμματέας Γιώργος Σολωμού, έχει υποστηρίξει την αυτόνομη κάθοδο, ενώ ο Ζαχαρίας Κουλίας έχει αναφερθεί στη δυνατότητα συνεργασίας με το ΑΚΕΛ.
Η αναπληρώτρια πρόεδρος Χριστιάνα Ερωτοκρίτου, επιχείρησε να επαναφέρει τη συζήτηση στις συλλογικές διαδικασίες του κόμματος, υπογραμμίζοντας ότι οι προσωπικές θέσεις των στελεχών δεν μπορούν να υποκαθιστούν τις αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων.
Η διαφωνία δεν αφορά μόνο την επιλογή υποψηφίου. Αφορά και τη σχέση του ΔΗΚΟ με την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, αλλά και τα όρια των πιθανών συνεργασιών του. Ο πρόεδρος του κόμματος Νικόλας Παπαδόπουλος καλείται να διαχειριστεί αυτές τις διαφορετικές προσεγγίσεις, χωρίς να διαρραγεί η εσωτερική συνοχή.
Οι σχέσεις με το ΑΚΕΛ έχουν, στο μεταξύ, επιβαρυνθεί. Οι δημόσιες αντιπαραθέσεις των τελευταίων ημερών, δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο το ενδεχόμενο συνεννόησης. Ο Στέφανος Στεφάνου, αμφισβήτησε την πολιτική βάση μιας συνεργασίας, επικαλούμενος τη στάση της ηγεσίας του ΔΗΚΟ απέναντι στον ΔΗΣΥ και το ΕΛΑΜ. Η απάντηση του ΔΗΚΟ ήταν έντονη, με το κόμμα να κατηγορεί το ΑΚΕΛ, για απαξιωτική αντιμετώπιση.
Έτσι, μια πιθανή συνεργασία των δύο κομμάτων, εμφανίζεται σήμερα ιδιαίτερα δύσκολη. Και όσο η αντιπαράθεση μεταφέρεται στη δημόσια σφαίρα, τόσο περιορίζεται ο χώρος για πολιτικούς ελιγμούς.
ΕΛΑΜ: Από την αντιπολίτευση στη διεκδίκηση συμμετοχής
Το ΕΛΑΜ, επιχειρεί να αναβαθμίσει τον ρόλο του, στο πολιτικό σκηνικό. Ο Χρίστος Χρίστου, δηλώνει ότι το κόμμα είναι πλέον έτοιμο να συμμετάσχει στην εξουσία και να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες.
Οι θέσεις του στο Κυπριακό, παραμένουν διακριτές από εκείνες των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων. Το ΕΛΑΜ επιμένει στη λύση ενιαίου κράτους, διαφωνεί με το άνοιγμα νέων οδοφραγμάτων και αντιτίθεται σε πρωτοβουλίες, που θεωρεί ότι ενισχύουν την προσέγγιση μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Ωστόσο, ο Χρίστου έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι διαφορές στο Κυπριακό, δεν θα απέκλειαν κατ’ ανάγκην τη στήριξη άλλου υποψηφίου, ακόμη και του Νίκου Χριστοδουλίδη.
Αυτή η προσέγγιση, έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Εάν το ΕΛΑΜ επιδιώξει να διαδραματίσει ρόλο στην επόμενη κυβέρνηση, θα βρεθούν στο επίκεντρο τόσο οι δικές του απαιτήσεις, όσο και η στάση των κομμάτων που ενδεχομένως θα χρειαστούν τη στήριξή του.
Χριστοδουλίδης: Ο παράγοντας που επηρεάζει όλους τους υπολογισμούς
Παρά την κινητικότητα στα κομματικά επιτελεία, η προεδρία του Νίκου Χριστοδουλίδη παραμένει ο σημαντικότερος παράγοντας της εξίσωσης. Το ενδεχόμενο δεύτερης υποψηφιότητάς του, επηρεάζει τις επιλογές του ΔΗΚΟ, τις κινήσεις του ΕΛΑΜ και τους σχεδιασμούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Για όσους επιδιώκουν αλλαγή στην εξουσία, το ζητούμενο είναι να συγκροτήσουν ένα σχήμα, με επαρκή πολιτική και εκλογική δυναμική. Για όσους θα μπορούσαν να στηρίξουν τον νυν Πρόεδρο, το κρίσιμο ερώτημα είναι με ποιους όρους και με ποιες δεσμεύσεις.
Το 2028 δεν θα κριθεί μόνο από τα πρόσωπα που θα διεκδικήσουν το Προεδρικό. Θα κριθεί και από τις συμφωνίες που θα προηγηθούν, τις αντιθέσεις που θα ξεπεραστούν και τις εσωτερικές συγκρούσεις που θα αφήσουν πίσω τους τα κόμματα.
Προς το παρόν, όλοι κρατούν ανοιχτές τις επιλογές τους. Όμως όσο πλησιάζει η ώρα των αποφάσεων, τόσο δυσκολότερο θα γίνεται να συνυπάρχουν διαφορετικές στρατηγικές, κάτω από την ίδια πολιτική ομπρέλα. Και αυτό ίσως αποδειχθεί η μεγαλύτερη δοκιμασία της διαδρομής προς το Προεδρικό.


