Λετυμπιώτης: «Κομβικής σημασίας η συνάντηση ΠτΔ με τον ΓΓ των ΗΕ»
Κορυφαία διπλωματική στιγμή αποτελεί η εβδομάδα υψηλού επιπέδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, είπε σήμερα ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ. Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης.
Ο άδοξος θάνατος ενός αγαπημένου καλλιτέχνη στάθηκε μια μακάβρια αφορμή για να ανοίξει επιτέλους η συζήτηση γύρω από τη σκοτεινή βιομηχανία των «εναλλακτικών θεραπειών» και τον ιατρικό τσαρλατανισμό που έχει κανονικοποιηθεί επικίνδυνα στη συνείδηση των πολιτών, επιτρέποντας στον κάθε τυχάρπαστο «γκουρού» να παίζει με τις ζωές των απελπισμένων, αφελών ή απλά ματαιόδοξων πολιτών.
Εννοείται πως μέχρι τη μέρα που ο Γιώργος Μαζωνάκης άφησε την τελευταία του πνοή στην κολωνακιώτικη κλινική στη Νήσο των Μακαρίων, όλοι αυτοί οι «γκουρού» της μακροζωίας, της αντιγήρανσης και της αναγέννησης δρούσαν ανενόχλητοι με μεθόδους, τεχνικές και μηχανήματα που είναι στην καλύτερη περίπτωση ανώδυνα παιδικά παιχνίδια με κουμπάκια και λαμπάκια που δεν έκαναν απολύτως τίποτα (όμως χρεώνουν 1500 ευρώ το session), στη χειρότερη δε, επικίνδυνα και δυνητικά θανάσιμα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Απίθανα μηχανήματα-πατέντες κάνουν «ολόσωμες σαρώσεις», ανακαλύπτουν ξαφνικά στο σώμα σου «τοξίνες», «ενεργειακές ανισορροπίες» και «μπλοκαρίσματα», για να σου πασάρουν στη συνέχεια ένα εξατομικευμένο πρωτόκολλο με «συχνότητες» που υπόσχονται κυτταρική επιδιόρθωση και το οποίο όλως περιέργως δεν κοστίζει σχεδόν ποτέ κάτω από χιλιάρικο. Οι καταγγελίες εν τω μεταξύ έπεφταν βροχή και μετά -κλασικά- στο κενό όπως στην περίπτωση της κλινικής στη Λάρνακα που συνέχιζε να λειτουργεί χωρίς άδεια και μετά από καταγγελίες ανθρώπων που την επισκέφτηκαν και ένας μάλιστα κατέληξε στη ΜΕΘ μετά από «θεραπευτικό» session εκεί. Τώρα, κατά την προσφιλή κυπριακή τακτική μόλις σκάσει viral περιστατικό -συνήθως από Ελλάδα- θυμούνται να το ψάξουν και στην Κύπρο. Πόσο τραγικά προβλέψιμοι.
Την ίδια ώρα, όμως, που (υποτίθεται ότι) εξαπολύουμε κυνήγι μαγισσών κατά των κομπογιαννιτών με τα μηχανήματα και τις ψευδοεπιστημονικές ορολογίες, κάνουμε συλλογικά τα στραβά μάτια στο μεγαλύτερο και παλαιότερο «κέντρο εναλλακτικής θεραπείας» και αφορολόγητο franchise πώλησης ελπίδας της ιστορίας: την Εκκλησία που θησαυρίζει εδώ και αιώνες, εφαρμόζοντας ακριβώς την ίδια τεχνική με τους τσαρλατάνους. Εκμεταλλεύονται την αγωνία, τον φόβο της φθοράς και την απελπισμένη ανάγκη του άλλου για ίαση, ανακούφιση, ακόμα και σωτηρία από τον θάνατο αποσπώντας τεράστια ποσά, ακόμα και ακίνητη περιουσία (με τη μόνιμη δικαιολογία φυσικά ότι όλα τους προσφέρονται οικειοθελώς - αυτό άλλωστε ισχυρίζονται προς υπεράσπισή τους όλοι οι απατεώνες). Τι διαφορά νομίζετε πως έχουν οι τσαρλατάνοι στους οποίους αφέθηκε ο Μαζωνάκης από τα λείψανα και τα ιερά αξεσουάρ (ζώνες, παντόφλες μέχρι άφθαρτα κάστανα) που περιοδεύουν κάθε τρεις και λίγο στο νησί προσφέροντας από θεραπείες και εγκυμοσύνες μέχρι good ol’ σωτηρία της ψυχής - εννοείται με το αζημίωτο (ουπς σόρι ξέχασα, εισφορές λέγονται). Τι διαφορά έχουν οι διάφοροι φυσικοπαθητικοί και γκουρού του βιοσυντονισμού από τα γεράκια της Μονής Αβλακούμ που υπόσχονταν γκαστρώματα με 15.000 το κομμάτι; Το κοινό τους στοιχείο είναι πως αμφότεροι βρίσκουν πάντα πρόθυμα media να τους προβάλλουν χωρίς αντίλογο ή έστω μια στοιχειώδη έρευνα. Πρόσφατα ένας απ’ αυτούς φιλοξενήθηκε σε ένα από τα δημοφιλέστερα και πιο προβεβλημένα podcast του νησιού σε μια εκπομπή που βρωμούσε «πληρωμένη» από χιλιόμετρα ενώ χρειάζεται στ’ αλήθεια να σας θυμίσω σε πόσες legit εκπομπές καταξιωμένων δημοσιογράφων διαφήμιζε τα «θαύματα του παππούλη» ο υπόδικος Νεκτάριος; Η διαφορά τους; Οι πρώτοι ενίοτε τρώνε καμιά καταγγελία ή μπαίνουν στο στόχαστρο των Αρχών καλή ώρα (ή μήπως κάκιστη;) τώρα με τον θάνατο του Μαζώ σε αντίθεση με τους ρασοφόρους που έχουν φτάσει την μπίζνα σε δυσθεώρητα επίπεδα. Η υπόθεση των Αββακούμ που έφτασε μέχρι τη δικαιοσύνη είναι η φωτεινή εξαίρεση που στέλνει το ηχηρό μήνυμα «μοιραστείτε τα λάφυρα γιατί αυτός που μένει απ’ έξω μπορεί να σας κάνει ζημιά» (όπως ας πούμε να στείλει ακροδεξιούς μπράβους στο μοναστήρι να σας απαγάγουν μέσα στη νύχτα). Η εταιρεία θαυμάτων «Εκκλησία Limited» (όπως λέμε «περιορισμένης αντίληψης») βέβαια, έχει συγκριτικό πλεονέκτημα. Δεν υπόκειται σε έλεγχο, δεν χωράει αμφισβήτηση και δεν κινδυνεύει ποτέ με λουκέτο από το Υπουργείο Υγείας. Έχει έτοιμο, νομιμοποιημένο και αφορολόγητο το αφήγημα του θαύματος και μάλιστα χωρίς να προμηθεύεται fancy εξοπλισμό, παρά θησαυρίζει με ταπεινές εικόνες και κομμένα χέρια.
Μιλώντας για χέρια, τη Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου διαβάζω πως ο Ιερός Ναός Αποστόλου Ανδρέα στο Πλατύ Αγλαντζιάς θα υποδεχθεί «με ιδιαίτερη χαρά» την Τιμία Χείρα της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής με την ευγενική παραχώρηση της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας του Αγίου Όρους.
Όχι ακριβώς το χέρι που περιμέναμε να τους βάλουν...
