Κάποτε στον ΔΗΣΥ: Ο καλός, ο κακός και η άμοιρη 

Το να χαρακτηρίσεις τα τεκταινόμενα στον ΔΗΣΥ ως ένα clusterfuck επικών διαστάσεων είναι understatement of the year. Το μεγαλύτερο κόμμα της χώρας πήγε από την «πιο νούσιμη και υπεύθυνη πολιτική δύναμη του τόπου» σε πεδίο ψυχρών εκβιασμών, ανήθικων απειλών, πισώπλατων μαχαιρωμάτων και ανταλλαγής σφοδρών πυρών πριν προλάβει κάποιος να πει «Βίσση - Καρβέλας»! Κι όλα αυτά εις το όνομα μιας αυτοαποκαλούμενης ενότητας που κατάντησε σαν τον Μεγαλοπόδαρο: κόσμος ορκίζεται ότι την έχει δει ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει. 

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν πήγε στη μοιραία συνάντηση της Πέμπτης για να «διαβουλευτεί» με την Αννίτα αλλά αν γίνεται να την πετάξει από τον πέμπτο - κάτι που δεν χρειάστηκε γιατί πρακτικά πήδηξε μόνη της από κει. Βλέπετε ο Φούλης της καρδιάς μας της διαμήνυσε πως όχι μόνο δεν κάνει πίσω αλλά ο ΔΗΣΥ να θεωρήσει το κτήριο της Πινδάρου World Trade Center και τον ίδιο τον πιλότο της πτήσης 11 της American Airlines, τύπου θα σκοτωθώ μεν όχι όμως πριν σας πάρω όλους μαζί μου. Κι αυτός ο ωμός εκβιασμός, που μπροστά του ο Vito Corleone μοιάζει με νονό πασχαλινής διαφήμισης των Jumbo, βαφτίστηκε από την Αννίτα Δημητρίου «υποχώρηση για το καλό της ενότητας του κόμματος», που πρακτικά είναι σαν να λες ότι διαπράττω τη γενοκτονία ενός λαού για το... καλό εκείνων που επιβιώνουν. Και σαν να μην έφτανε αυτό, την επομένη ο Γιώργος Παμπορίδης έδωσε στεγνά τον συνοδό του Αβέρωφ στο φιάσκο της Κόκκινης Πέμπτης (διττό το νόημα της ονομασίας που παραπέμπει τόσο στην... ύπαρξη της ενότητας όσο και στο κομματικό αίμα που χύθηκε), τον επιχειρηματία, εκδότη και καναλάρχη Φρίξο Κουλέρμο ο οποίος του είπε επί λέξει «παραιτήσου από υποψήφιος αν θέλεις να έχεις πολιτικό μέλλον». Yep, εκείνη τη μέρα στην Πηδάρου (όπως πρέπει να μετονομαστεί η οδός) έγιναν τόσοι εκβιασμοί, που κάλλιστα οι λευκωσιάτικες φατρίες θα μπορούσαν να μηνύσουν τον ΔΗΣΥ για αθέμιτο ανταγωνισμό και -μαντέψτε- δεν πετάρισε βλέφαρο. Αντίθετα, τα ηγετικά στελέχη επαναλαμβάνουν ότι το κόμμα «οδεύει ενωμένο και δυνατό προς τις Προεδρικές» με όλη τη ζωντάνια και πειθώ brainwashed μέλους αίρεσης λίγο πριν κατεβάσει μονορούφι το Flavor Aid με το κυάνιο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχουμε και τον Τέως που άρχισε από προχθές να φυτεύει νέους υποψήφιους λες και είναι ραδίκια, προφανώς για να τα βλέπει ο ΔΗΣΥ... ανάποδα όταν το πνευματικό του τέκνο επεκτείνει τη διαμονή του στο Προεδρικό για άλλη μια πενταετία. 

Δεν είναι να λατρεύεις την... υψηλή πολιτική που παράγεται σ’ αυτόν τον τόπο; 

Λεπτομέρεια: Ο Αβέρωφ εμφανίστηκε στη συνάντηση συνοδευόμενος από τον επιχειρηματία μιντιάρχη της «Αλήθειας» (ο οποίος μάλιστα εχμ.. νουθέτησε τον Παμπορίδη να αποσυρθεί) τη στιγμή που το όλο σύστριγγλο στον ΔΗΣΥ ξεκίνησε όταν ο ίδιος άφηνε βρώμικα υπονοούμενα για τη διασύνδεση της Αννίτας με τον επιχειρηματία μιντιάρχη του «Πολίτη». Το αφήνω αυτό εδώ να βρίσκεται. 

Φυσικά και τεράστιο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτό το ανεκδιήγητο φιάσκο έχει η Πρόεδρος του κόμματος που, ας είμεθα ειλικρινείς, υπήρξε η πιο απρόθυμη υποψήφια ΠτΔ στην ιστορία της Δημοκρατίας (μη σας πω και της πολιτικής γενικότερα) αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο στον Φούλη aggressive να μετατρέψει το κόμμα σε κάτι μεταξύ Borgen και The Sopranos. Όμως και πάλι, πού ακούστηκε πρόεδρος κόμματος να υποχωρεί τόσο εύκολα μπροστά στις απαιτήσεις ενός αντάρτη και μάλιστα για ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως η επιλογή του δυνητικού επόμενου Προέδρου της Δημοκρατίας; Only in Cyprus, όπως θα έπρεπε να είναι η νέα καμπάνια του Κουμή. 

Κατά τ’ άλλα έχουμε τη Σάβια Ορφανίδου να μυξοκλαίει και να διαρρηγνύει τα ιμάτια της στα κανάλια ώστε «να μην πάρουν την εξουσία οι αριστεροί». Ενώ να την πάρουν οι άξιοι διάδοχοι του Gotti και του Genovese, είναι ό,τι κυπριακότερο μετά τον παλουζέ, σωστά;