Τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας για το δεύτερο τρίμηνο του 2026 καταδεικνύουν ότι, παρά την ανοδική πορεία των μέσων απολαβών, ένα σημαντικό μέρος των εργαζομένων εξακολουθεί να κινείται σε χαμηλά μισθολογικά επίπεδα.
Συγκεκριμένα, οι μέσες ακαθάριστες μηνιαίες απολαβές των εργαζομένων αυξήθηκαν κατά 3% σε ετήσια βάση, φθάνοντας στα €2.548. Ωστόσο, ο μέσος μισθός δεν αποτυπώνει κατ’ ανάγκη την εικόνα που αντιμετωπίζει η πλειονότητα των εργαζομένων, καθώς επηρεάζεται και από τις υψηλές απολαβές μιας μικρότερης μερίδας του εργατικού δυναμικού.
Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι ένας στους τρεις εργαζομένους λαμβάνει λιγότερα από €1.500 μεικτά τον μήνα. Την ίδια ώρα, το 75% των εργαζομένων αμείβεται με ποσά κάτω από €3.000, ενώ μόλις το 5,6% βρίσκεται στην υψηλότερη μισθολογική κατηγορία, με μηνιαίες απολαβές €6.000 και άνω.
Τα δεδομένα αυτά αναδεικνύουν τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει τις χαμηλότερες από τις υψηλότερες μισθολογικές βαθμίδες, αλλά και το γεγονός ότι η αύξηση του μέσου μισθού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τα οφέλη κατανέμονται ισότιμα μεταξύ των εργαζομένων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ Κυπρίων και αλλοδαπών εργαζομένων. Σχεδόν ένας στους δύο αλλοδαπούς εργαζομένους, ποσοστό 46,3%, λαμβάνει λιγότερα από €1.500 μεικτά μηνιαίως, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό μεταξύ των Κυπρίων ανέρχεται στο 27%.
Η διαφορά αυτή καταδεικνύει ότι οι αλλοδαποί εργαζόμενοι εμφανίζονται σε μεγαλύτερο βαθμό συγκεντρωμένοι στις χαμηλότερες μισθολογικές κατηγορίες. Η εικόνα, ωστόσο, δεν είναι μονοδιάστατη, καθώς τα στοιχεία αποκαλύπτουν σημαντική παρουσία αλλοδαπών και στο ανώτατο μισθολογικό κλιμάκιο.
Συγκεκριμένα, το 8,1% των αλλοδαπών εργαζομένων λαμβάνει €6.000 και άνω τον μήνα, έναντι 4,3% των Κυπρίων. Η συγκεκριμένη διαφοροποίηση αναδεικνύει την ανομοιογένεια των απολαβών μέσα στις δύο ομάδες, με τους αλλοδαπούς να εμφανίζουν μεγαλύτερη συγκέντρωση τόσο στο χαμηλότερο όσο και στο υψηλότερο άκρο της μισθολογικής κλίμακας.
Η ερμηνεία των διαφορών αυτών απαιτεί, πάντως, συνεκτίμηση παραγόντων όπως ο κλάδος απασχόλησης, το επαγγελματικό επίπεδο, η προϋπηρεσία και το είδος της εργασίας, καθώς τα συγκεκριμένα ποσοστά από μόνα τους δεν εξηγούν τις αιτίες των μισθολογικών αποκλίσεων.
Ανοικτό παραμένει και το χάσμα στις απολαβές ανδρών και γυναικών, παρά το γεγονός ότι οι μισθοί των γυναικών αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό.
Οι μέσες ακαθάριστες μηνιαίες απολαβές των ανδρών ανέρχονται στα €2.708, ενώ για τις γυναίκες διαμορφώνονται στα €2.345. Η διαφορά φθάνει τα €363 τον μήνα, γεγονός που αποτυπώνει τη συνεχιζόμενη απόσταση μεταξύ των δύο φύλων σε επίπεδο μέσων απολαβών.
Ωστόσο, η ετήσια αύξηση των γυναικείων απολαβών ανήλθε στο 4,1%, έναντι 2,1% για τους άνδρες. Η ταχύτερη αυτή άνοδος συμβάλλει στον περιορισμό της διαφοράς, χωρίς όμως να αναιρεί το υφιστάμενο μισθολογικό χάσμα.
Η σύγκριση αφορά τους μέσους μισθούς και δεν αρκεί από μόνη της για να αποδώσει τη διαφορά αποκλειστικά σε άνιση αμοιβή για την ίδια εργασία. Για μια πληρέστερη εικόνα απαιτείται να ληφθούν υπόψη, μεταξύ άλλων, η κατανομή των δύο φύλων σε διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους, οι θέσεις ευθύνης και τα χαρακτηριστικά της απασχόλησης.
Την ίδια ώρα, τα στοιχεία καταγράφουν επιβράδυνση της μισθολογικής ανόδου. Η ετήσια αύξηση των μέσων ακαθάριστων μηνιαίων απολαβών περιορίστηκε στο 3% το δεύτερο τρίμηνο του 2026, από 4,2% την αντίστοιχη περίοδο του 2025.
Η εξέλιξη αυτή υποδηλώνει ότι οι μισθοί εξακολουθούν να κινούνται ανοδικά, αλλά με βραδύτερο ρυθμό σε σύγκριση με έναν χρόνο προηγουμένως. Το κατά πόσο η επιβράδυνση αυτή συνδέεται με τις γενικότερες συνθήκες στην αγορά εργασίας ή με διαφοροποιήσεις στη σύνθεση της απασχόλησης δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από τα συγκεκριμένα στοιχεία.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει κατά πόσο οι αυξήσεις στις απολαβές μεταφράζονται σε ουσιαστική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Η άνοδος του ονομαστικού μισθού δεν συνεπάγεται αυτομάτως αντίστοιχη αύξηση της αγοραστικής δύναμης, καθώς καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η πορεία των τιμών.
Εάν το κόστος βασικών αγαθών και υπηρεσιών αυξάνεται με ρυθμό αντίστοιχο ή υψηλότερο από τις απολαβές, το πραγματικό όφελος για τα νοικοκυριά περιορίζεται. Για να διαπιστωθεί, επομένως, εάν οι εργαζόμενοι στην Κύπρο γίνονται πραγματικά πιο ευκατάστατοι, θα πρέπει οι μισθολογικές αυξήσεις να εξεταστούν σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό και την εξέλιξη του κόστους διαβίωσης.
Η συνολική εικόνα που προκύπτει είναι ότι η κυπριακή αγορά εργασίας καταγράφει αυξήσεις στους μέσους μισθούς, αλλά εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από μεγάλες διαφοροποιήσεις στις απολαβές. Με έναν στους τρεις εργαζομένους να λαμβάνει κάτω από €1.500 μεικτά τον μήνα, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αύξηση των μέσων απολαβών, αλλά και το κατά πόσο η μισθολογική άνοδος φθάνει στην πλειονότητα των εργαζομένων και ενισχύει ουσιαστικά την αγοραστική τους δύναμη.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Αλληλοκατηγορίες, παλιές πληγές, οικονομική κρίση, Δρομολαξιά και Μαρί. Τα δύο μεγάλα κόμματα επιστρέφουν στις γνώριμες πολιτικές τους αντιπαραθέσεις, την ώρα που η κοινωνία αναμένει απαντήσεις, για το σήμερα και προτάσεις για το αύριο.
