Ο παράς κι ο φουκαράς

Εξοργιστικό όντως. Μόνο που αυτό ακριβώς εφαρμόζει η ίδια η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, όχι μόνο στις γκρίζες πελατειακές σχέσεις του Προεδρικού με “γνωστούς επιχειρηματίες” αλλά και στην άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής. Μόνο που ο παράς με τον οποίο η κυβέρνηση εχμ... ασκεί τα συζυγικά της καθήκοντα δεν προέρχεται φυσικά από την τσέπη των μελών της αλλά από εκείνη του παροιμιακού “μαλάκα της υπόθεσης”, όπως είναι περισσότερο γνωστός ο Κύπριος φορολογούμενος πολίτης. 

Στο νέο clusterfuck (προσέξατε την όλο και συχνότερη χρήση του όρου τα τελευταία τρία χρόνια;) με τον αφθώδη, η κυβέρνηση επιστρατεύει το ίδιο, πανομοιότυπο modus operandi που χρησιμοποιεί σε κάθε κρίση που ξεσπάει στη βάρδια της (και είναι πολλές οι ευλογημένες). Όπως έλεγε και μια παμπάλαια (ελληνική) διαφήμιση της χλωρίνης Klinex “αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε”.

Έχουμε λοιπόν μια κρίση που ξεσπάει είτε από κρατική ανευθυνότητα, παράλειψη ή καθαρόαιμη ανικανότητα, μια φυσική καταστροφή (πχ πυρκαγιές), μια τεχνητή (Takata, πόλεμος στη γειτονιά μας) ή μια... σκέτη καταστροφή (οτιδήποτε υπό την ευθύνη της Μαρίας Παναγιώτου). Είτε την προκαλεί η ίδια λοιπόν (βλ. show με φρεγάτες και F16 που κοντεύει να γονατίσει τον τουρισμό), είτε τα σκατώνει στη διαχείριση. Πρώτη δουλειά της κυβέρνησης, η αποποίηση κάθε ευθύνης ή στην καλύτερη περίπτωση μια half-ass αποδοχή και επίρριψη της κύριας ευθύνης σε κάποια χαμηλόβαθμη υπάλληλο που απλά θα μετατεθεί για να γίνει ο πονοκέφαλος κάποιας άλλης υπηρεσίας. Ταυτόχρονα ξεκινάει το επικοινωνιακό παιχνίδι με την επιστράτευση φίλων προσκείμενων ΜΜΕ (που είναι αρκετά και υπολογίσιμα) και της στρατιάς των αξιοθρήνητων τρολ που συντηρεί το Προεδρικό, για την υποβάθμιση της κρίσης, τη μετατόπιση της συζήτησης, την επινόηση φανταστικών εχθρών (αλλοδαποί εμπρηστές, υβριδική απειλή και λοιπές μαλακίες) ή ανάλογα με το μέγεθος και τη σοβαρότητα της κρίσης όλα τα παραπάνω μαζί. Και όταν τα πράγματα σκουρύνουν, η κρίση ξεφύγει από τον έλεγχο (πυρκαγιές, αφθώδης) και οι παπαριές, επίσημες και μη, δεν πείθουν ούτε το payroll του Λόφου, η κυβέρνηση goes nuclear (ουπς, κακή επιλογή λέξεων). Σπάει ο κρατικός κουμπαράς (εδώ για κάποιο περίεργο λόγο ο Κεραυνός γίνεται... πυγολαμπίδα), γράφονται παχυλά τσεκ στους πληγέντες με μοναδική προϋπόθεση μια εμψυχωτική φωτο με τον Πρόεδρο μπροστά από συντρίμμια και αποκαΐδια ώστε να δείχνουν ευγνώμονες απέναντι στον Σωτήρα τους (παραβλέποντας φυσικά τη μικρή κι ασήμαντη λεπτομέρεια ότι είναι, ας πούμε, αυτός που τους έφερε στην τραγική κατάσταση in the first place!). Μιλήστε μου για Σύνδρομο της Στοκχόλμης!

Βέβαια, σε αντίθεση με τους κοινοτάρχες της ορεινής Λεμεσού όπου πόζαραν με τον Πρόεδρο μπροστά από τα καμένα, δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι θα δουλέψει το ίδιο και με τους πληγέντες από τον αφθώδη κτηνοτρόφους. Τελευταία φορά που κάποιοι πόζαραν με σφαχτάρια ήταν οι υποψήφιες των ριαλιτοκαλλιστείων Star Κύπρος του Mega σε μια φωτογράφιση-δοκιμασία που ξεπατίκωσαν από το διαβόητο America’s Next Top Model. Αφήστε που η πόζα μπροστά από σφαγμένα σανοφάγα εκτός από γκροτέσκα, προκαλεί και αρνητικούς συνειρμούς με τους υποστηρικτές της κυβέρνησης. Έρχονται και βουλευτικές βλέπετε...

Κι αφού πληρώσουν με τα λεφτά των άλλων, βγαίνουν με υφάκι και ζητούν να τους δώσουμε συγχαρητήρια για την... άμεση ανταπόκριση. Γιατί μπορεί να κάηκε το σπίτι σου, να θανατώθηκαν όλα τα ζώα σου, να πληρώνουμε πανάκριβο ρεύμα με 300 μέρες ηλιοφάνειας τον χρόνο ή να αδειάζουν τα ξενοδοχεία επειδή το Νικούι έπαιζε Battleship με δανεικές φρεγάτες, αλλά κοίτα φίλε, πληρώνω, οπότε απαιτώ από σένα ένα, αν όχι “είσαι Θεός”, ένα “είσαι από μηχανής Θεός”. Το λιγότερο. Ποιο μέρος του “με τον παρά μου γαμώ και την κυρά μου” δεν κατάλαβες;

Ή ποια είναι η κυρά σ’ αυτή την περίπτωση.