Από τη διακίνηση δειγμάτων αίματος που σε ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται να μην φτάνουν στον προορισμό τους, μέχρι προβλήματα με ανελκυστήρες και εξοπλισμό σε θαλάμους, εργαζόμενοι και ασθενείς βρίσκονται αντιμέτωποι με καταστάσεις που προκαλούν ταλαιπωρία και, εύλογα, ερωτήματα.
Την ίδια ώρα, στο παρασκήνιο παραμένει ένα πρόβλημα που επανέρχεται διαρκώς στις συζητήσεις με εργαζομένους, η έλλειψη προσωπικού.
Δείγματα αίματος που δεν φτάνουν στον προορισμό τους
Ένα από τα ζητήματα που προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση αφορά τη μεταφορά δειγμάτων αίματος εντός του νοσοκομείου.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ThemaOnline, για τη διακίνησή τους χρησιμοποιείται ειδικό εσωτερικό σύστημα μεταφοράς. Τα δείγματα τοποθετούνται σε ειδικό μηχανισμό και αποστέλλονται στο σημείο του νοσοκομείου όπου πρέπει να παραληφθούν και να εξεταστούν.
Ωστόσο, φαίνεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις δείγματα δεν φτάνουν στον προβλεπόμενο προορισμό τους ή δεν εντοπίζονται εγκαίρως, με αποτέλεσμα να χρειάζεται να γίνει εκ νέου αιμοληψία από τον ασθενή.
Πέρα από την πρακτική ταλαιπωρία, η επανάληψη μιας αιμοληψίας μόνο και μόνο επειδή ένα δείγμα δεν εντοπίστηκε δημιουργεί αναπόφευκτα ερωτήματα ως προς το πού παρουσιάζεται το πρόβλημα στη διαδικασία μεταφοράς και κατά πόσο μπορεί να αντιμετωπιστεί οριστικά.
Έμπαιναν στο ασανσέρ για το ισόγειο και η πόρτα… δεν άνοιγε
Μπήκαν στο ασανσέρ για το ισόγειο και η πόρτα… δεν άνοιγε
Ένα δεύτερο ζήτημα αφορούσε έναν από τους τέσσερις ανελκυστήρες του νοσοκομείου.
Όπως πληροφορήθηκε το ThemaOnline, ο συγκεκριμένος ανελκυστήρας διέθετε πόρτες σε δύο διαφορετικές πλευρές. Στο ισόγειο, όμως, η πλευρά στην οποία λειτουργούσε το άνοιγμα οδηγούσε σε χώρο που είχε κλείσει με ξύλινα πλακάζ λόγω εργασιών ανακαίνισης.
Αντίθετα, η πόρτα από την πλευρά που εξυπηρετούσε την κανονική είσοδο και έξοδο προς το νοσοκομείο δεν άνοιγε στο ισόγειο.
Το αποτέλεσμα ήταν άνθρωποι που κατέβαιναν από ψηλότερους ορόφους, χωρίς να γνωρίζουν το πρόβλημα, να φτάνουν στο ισόγειο και να διαπιστώνουν ότι δεν μπορούσαν να εξέλθουν από τον ανελκυστήρα από την κανονική πλευρά.
Η κατάσταση, σύμφωνα με όσα μας μεταφέρθηκαν, προκάλεσε πανικό σε άτομα που δεν γνώριζαν τι συνέβαινε.
Όσοι ήταν ήδη ενήμεροι για το πρόβλημα απέφευγαν την ταλαιπωρία με έναν παράδοξο τρόπο, κατέβαιναν στον πρώτο όροφο και από εκεί συνέχιζαν με τις σκάλες προς το ισόγειο ή περίμεναν άλλο ανελκυστήρα.
Χωρίς κουδουνάκια ασθενών σε θάλαμο
Τα προβλήματα δεν σταματούν εκεί.
Κατά το προηγούμενο διάστημα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, παρουσιάστηκε πρόβλημα και με τα κουδουνάκια κλήσης στα κρεβάτια ασθενών σε συγκεκριμένο όροφο.
Πρόκειται για ένα μέσο ιδιαίτερα σημαντικό για νοσηλευόμενους που δεν μπορούν εύκολα να σηκωθούν από το κρεβάτι τους και χρειάζονται να ειδοποιήσουν το νοσηλευτικό προσωπικό.
Η κακοκαιρία έφερε ακόμη μεγαλύτερη αναστάτωση
Στα πιο πάνω ήρθε να προστεθεί και η πρόσφατη κακοκαιρία.
Νερά εισήλθαν στο νοσοκομείο, με τις σκάλες να πλημμυρίζουν μέχρι και τον πρώτο όροφο. Για λόγους ασφαλείας δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ανελκυστήρες, δημιουργώντας επιπρόσθετες δυσκολίες στη διακίνηση εντός του κτηρίου.
Το περιστατικό ανέδειξε για ακόμη μία φορά πόσο σημαντική είναι η απρόσκοπτη λειτουργία των βασικών υποδομών ενός νοσηλευτηρίου, ιδιαίτερα όταν σε αυτό βρίσκονται άνθρωποι με προβλήματα υγείας ή περιορισμένη κινητικότητα.
«Δεν υπάρχει προσωπικό»
Πίσω, όμως, από τα τεχνικά προβλήματα υπάρχει και η ανθρώπινη πλευρά.
Πληροφορίες του ThemaOnline αναφέρουν ότι εργαζόμενοι κρούουν τον κώδωνα για τις ελλείψεις προσωπικού, περιγράφοντας μια καθημερινότητα κατά την οποία οι ανάγκες είναι πολλές και το διαθέσιμο προσωπικό δεν επαρκεί πάντοτε για να τις καλύψει.
Ανάλογη εικόνα μεταφέρεται και σε ό,τι αφορά ορισμένες ιατρικές ειδικότητες. Σε κάποιες περιπτώσεις, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μπορεί να υπάρχει μόνο ένας διαθέσιμος γιατρός συγκεκριμένης ειδικότητας, γεγονός που δημιουργεί δυσκολίες όταν αυτός απουσιάζει με άδεια.
Δεν πρόκειται για προβλήματα που μπορούν να αντιμετωπιστούν όλα με τον ίδιο τρόπο. Άλλο μια τεχνική βλάβη, άλλο η λειτουργία ενός συστήματος μεταφοράς δειγμάτων και άλλο η στελέχωση ενός ολόκληρου νοσηλευτηρίου.
Όταν, όμως, διαφορετικά προβλήματα συσσωρεύονται στον ίδιο χώρο, εκείνοι που καλούνται να τα διαχειριστούν καθημερινά είναι οι εργαζόμενοι και, τελικά, οι ίδιοι οι ασθενείς.