Η κοινωνία απαιτεί ασφάλεια

Δεν πρόκειται πια για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά για μια πραγματικότητα που έχει αρχίσει να τρομάζει και να εξοργίζει.

Απέναντι σε αυτή την εικόνα, οι δηλώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης περί «πάταξης του οργανωμένου εγκλήματος» ακούγονται γνώριμες. Ίδιες λέξεις, ίδιες διαβεβαιώσεις, ίδιες υποσχέσεις. Από τα λόγια, όμως, οι πολίτες χόρτασαν. Αυτό που ζητούν πλέον είναι έργα, πράξεις και απτά αποτελέσματα. Γιατί η ασφάλεια δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα· είναι βασική υποχρέωση του κράτους.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στο εσωτερικό της Αστυνομίας επικρατεί αναβρασμός. Η δημόσια κόντρα μεταξύ των αστυνομικών συντεχνιών και του Αρχηγού της Αστυνομίας φέρνει στην επιφάνεια σοβαρά ζητήματα λειτουργίας, διοίκησης και ηθικού του Σώματος. Αντί για ενότητα και συντονισμό, εκπέμπεται εικόνα εσωστρέφειας και διάλυσης, σε μια περίοδο που η κοινωνία απαιτεί ισχυρή και αποτελεσματική αστυνόμευση.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, εύλογα τίθεται το ερώτημα: γιατί δεν συγκαλείται μια ευρεία σύσκεψη στο Προεδρικό; Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλία να καλέσει όλους τους εμπλεκόμενους -πολιτική ηγεσία, ηγεσία της Αστυνομίας, συντεχνίες- ώστε να τεθούν τα προβλήματα επί τάπητος και να χαραχθεί μια ξεκάθαρη γραμμή δράσης;

Την ίδια στιγμή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μεταβαίνει στη Γαλλία για να τελέσει τα εγκαίνια δύο εκθέσεων στο πλαίσιο της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σίγουρα, η πολιτιστική διπλωματία έχει τη σημασία της. Όμως, για τον πολίτη που φοβάται να κυκλοφορήσει, που βλέπει το έγκλημα να αποθρασύνεται και την Πολιτεία να δείχνει αμήχανη, η εικόνα αυτή μοιάζει με «άρτον και θεάματα».

Η κοινωνία δεν ζητά πολλά. Ζητά ασφάλεια, σοβαρότητα και ευθύνη. Και πάνω απ’ όλα, ζητά να νιώθει ότι κάποιος κρατάει το τιμόνι και δεν περιορίζεται στα εγκαίνια.

ΕΓ