Πιστεύω όμως πως την “ηθική” ως έννοια ο καθένας μας την αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Αυτό που για κάποιον είναι “ανήθικο” για μένα μπορεί να είναι μια (ένοχη) απόλαυση και το αντίστροφο φυσικά. Επίσης έχω συνδέσει το ηθικό με το δίκαιο και το καλό και όχι με το κοινωνικά αποδεκτό, το σεμνότυφο ή το θρήσκο. Και στα σίγουρα όχι με το νόμιμο. Γιατί πολλοί νόμοι θεσπίζονται και επιβάλλονται από μερικούς πολύ ανήθικους ανθρώπους.
Η κουβέντα για το ηθικό και το νόμιμο ήρθε πάλι στο προσκήνιο με την περίπτωση της (πρώην πια) υποψήφιας βουλεύτριας της Άμεσης Δημοκρατίας Βάλερι Ταραπάι η οποία το 2017 συνελήφθη στα κατεχόμενα για τη διακίνηση ποσότητας 236 γρ. κάνναβης και στη συνέχεια καταδικάστηκε από “δικαστήριο” σε τρία χρόνια φυλάκιση, από τα οποία εξέτισε και δύο και βγήκε λόγω καλής διαγωγής. Η ίδια δεν διέψευσε το γεγονός αλλά προέβαλε ως επιχείρημα ότι “δεν υπάρχουν νόμοι στο ψευδοκράτος” και ότι φυσικά “οποιαδήποτε καταδίκη εκεί δεν ισχύει στην Κυπριακή Δημοκρατία”. Κάτι που είναι σωστό καθώς ούτε οι αντίστοιχες καταδίκες του Ανδρέα Σουτζιή όπως και οι περσινές των “πέντε” ισχύουν. Αυτό που φυσικά έκανε γαργάρα η κ. Ταραπάι είναι ότι η σύλληψή της δεν ήταν για πολιτικούς λόγους ή αντίποινα όπως ήταν οι προαναφερθείσες αλλά για σοβαρότατα αδίκημα του κοινού ποινικού κώδικα. Δεν υπάρχει τίποτα το ηρωικό ή ρομαντικό στην περίπτωσή της, παρά μόνο έγκλημα και τιμωρία. Έστω κι αν η τελευταία δεν αναγνωρίζεται στη ΚΔ.
Η Βάλερι Ταραπάι απέσυρε σήμερα την υποψηφιότητά της για να μην δημιουργήσει, όπως είπε, προβλήματα στην Άμεση Δημοκρατία. Ήταν καθαρά δική της απόφαση πρόσθεσε και το κόμμα δεν είχε καμία ανάμειξη στη λήψη της.
Τεχνικά η μη λύση του Κυπριακού και η διαφύλαξη του στάτους κβο ως κόρη οφθαλμού ένθεν κι ένθεν της Πράσινης Γραμμής λειτούργησαν ως πλυντήριο στην προκειμένη περίπτωση. Νομικά η νεαρή υποψήφια είναι πεντακάθαρη και είχε κάθε δικαίωμα να είναι υποψήφια. Ηθικά όμως;
Νομίζω πως οποιοσδήποτε με στοιχειώδη νοημοσύνη (και ηθική πυξίδα) γνωρίζει την απάντηση. Η Βάλερι δεν είχε θέση σε κανένα ψηφοδέλτιο, εκτός ίσως του ΕΛΑΜ που δεν έχει κανένα πρόβλημα με τις ποινικές υποθέσεις των μελών του, άλλωστε το ψηφοδέλτιο της Λάρνακας περιέχει υποψήφιο που καταδικάστηκε επειδή έβαζε μπόμπες για λογαριασμό “γνωστού επιχειρηματία” της πόλης (πάει κάπου το μυαλό σας;) ενώ μην ξεχνάτε πως σύσσωμη η ηγεσία της μητρικής Χρυσής Αυγής παραμένει πίσω από τα κάγκελα (μετά και την πόρτα που έφαγαν από το Εφετείο). Πολύ περισσότερο όμως η Βάλερι δεν είχε καμία θέση στη Βουλή. Και μην ακούσω πάλι άκυρες συγκρίσεις με τον Θεμιστοκλέους. Ναι έχει καταδικαστεί για υπερβολική ταχύτητα όμως το αδίκημα πόρρω απέχει από τη διακίνηση ναρκωτικών (όχι χρήση, διακίνηση, με σκοπό το κέρδος). Άλλωστε ο νόμος είναι ξεκάθαρος. Ο καταδικασθείς βουλευτής εκπίπτει του αξιώματος μόνο για ατιμωτικά αδικήματα. Πολλοί θα θέλαμε τον Θεμιστοκλέους εκτός Βουλής αλλά προτιμούμε με τον παραδοσιακό τρόπο (μη εκλογή) παρά να κάνουμε λάστιχο τους νόμους ανάλογα με τα γούστα μας.
Ίδια κουβέντα είχαμε πριν λίγο καιρό με τον Νίκο Σύκα. Κι εκεί νομικά ο βουλευτής του ΔΗΣΥ είναι “καθαρός”, δεν έχει καταδικαστεί για οτιδήποτε. Θα ήταν όμως ανήθικο εκ μέρους του κόμματος να έχει στο ψηφοδέλτιο και να ζητάει από τον κόσμο να ψηφίσει κάποιον που ερευνάται αυτεπάγγελτα από την αστυνομία για τον φερόμενο ξυλοδαρμό της συντρόφου του (η οποία απέσυρε μεν το παράπονο αλλά δεν διέψευσε ποτέ την πράξη όπως πχ η γυναίκα του Φαίδωνα). Το ηθικό, με την έννοια του σωστού, σ’ αυτή την περίπτωση ήταν να τον απομακρύνει από το ψηφοδέλτιο όπως και ορθά έπραξε. Και πάλι, για να προλάβω κάτι ναιμεναλλάκηδες, δεν έχουμε κάποια παραβίαση ορίου ταχύτητας, χρέη στο δημόσιο, εξύβριση ή κάποια πράξη εξ αμελείας αλλά για ξυλοδαρμό γυναίκας. Δεν ρισκάρεις μ’ αυτά.
Η Βάλερι Ταραπάι θα μπορούσε να ήταν υποψήφια γιατί πάνω κάτω αυτή είναι η κατάντια μας. Ένα κράτος μισό, σε μόνιμη σύγχυση, με σοβαρά προβλήματα διαφθοράς, διχασμένη ταυτότητα και αβέβαιο μέλλον, πρόθυμο να βάλει στη Βουλή μια καταδικασθείσα για διακίνηση ναρκωτικών ή να αφήσει τον αφθώδη να αφανίσει την εγχώρια κτηνοτροφία, αρκεί να μην διαταραχθεί ούτε χιλιοστό το στάτους κβο, αρκεί να μην υπάρξει οποιαδήποτε συνεργασία με την άλλη πλευρά, πέρα από τις επιβαλλόμενες από την ΕΕ. Και η ειρωνεία είναι πως έσπευσε η ίδια η καταδικασθείσα να σώσει “την τιμή και την υπόληψη” αυτού του κουτσουρεμένου κράτους αφού δεν σκόπευε να το κάνει κανένας, ούτε το ίδιο αλλά ούτε και το cult-like κόμμα της. Αυτό τουλάχιστον πρέπει
Όσο για τον... ξαφνικό έρωτα του Νικόλα Παπαδόπουλου με τη νομιμότητα και την καθαρότητα των άλλων υποψηφίων (φόρεσε πάλι τον μανδύα του Αρχιερέα της Κάθαρσης που είχε στη ναφθαλίνη την τελευταία τριετία) ίσως και να μην είναι και τόσο ξαφνικός. Ίσως -λέμε ίσως- να έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν μάχη στήθος με στήθος ΔΗΚΟ και Άμεσης Δημοκρατίας για την 5η θέση. Κατανοούμε λοιπόν την εμμονή με το κόμμα του Φειδία, αυτό που δεν κατανοούμε είναι γιατί δεν επεκτείνεται αυτό το... πρωτόγνωρο πάθος για ηθική και νομιμότητα και προς άλλους -ίσως όχι και τόσο ανταγωνιστικούς- πολιτικούς χώρους. Ή και στο ίδιο του το κόμμα.
