«Μάστρε μου πεθαίνω, ζήτω η Ελ…» - Η πρόταση του Γεωργάλλα που πνίγηκε στο αίμα
Ήταν 30 Δεκεμβρίου 1956, γύρω στις 9 το βράδυ, όταν ο Γρηγόρης Αυξεντίου έφτανε στο χωριό Ζωοπηγή, καταδιωκόμενος από τους Βρετανούς αστυνόμους.
Σχεδόν μία δεκαετία μετά την τουρκική εισβολή και ενώ η μισή Κύπρος βρισκόταν υπό κατοχή, ο Ραούφ Ντενκτάς προχώρησε σε μία μονομερή και εντελώς προκλητική πράξη.
Ήταν 30 Δεκεμβρίου 1956, γύρω στις 9 το βράδυ, όταν ο Γρηγόρης Αυξεντίου έφτανε στο χωριό Ζωοπηγή, καταδιωκόμενος από τους Βρετανούς αστυνόμους.
Λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω από τη δαντελωτή ακρογιαλιά της Κερύνειας και κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του Αγίου Ιλαρίωνα βρίσκεται ριζωμένος ένας μικρός επίγειος παράδεισος, το Κάρμι.
«Δεν μου αρέσει η δημοσιότητα. Θα σας μιλήσω για τον Στρατηγό –τον άντρα μου – αλλά για μένα να μη γράψετε ούτε λέξη!».
Είναι η πιο γνωστή τοποθεσία που συνδέει την ονομασία της με τη θυσία των αγωνιστών της ΕΟΚΑ και αποτελεί σήμερα μνήμα προσκύνησης και απότισης φόρου τιμής.
Η συγκλονιστική εξομολόγηση του γιου του δολοφονηθέντος από την ΕΟΚΑ Β’, Ηλία Πελαβά, στον Κυπριακό Χρονογράφο.
Την 22α Σεπτεμβρίου 1940 οι κάτοικοι της Κύπρου βγήκαν από το συνηθισμένο τους πρόγραμμα, όταν άκουσαν υπόκωφους κρότους.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 1924, μία ομάδα μορφωμένων νέων της Λευκωσίας, αποφάσισε να ιδρύσει μία νέα ποδοσφαιρική ομάδα, μετά από τη διάλυση της ΠΟΠ (Ποδοσφαιρτική Ομοσπονδία Παγκύπρια).
Αν περιπλανηθείς σε διάφορα χωριά της επαρχίας Λεμεσού ή Πάφου, ίσως σε κάποια χωράφια να συναντήσεις υπερυψωμένους, τρύπιους μονόλιθους.
29 Αυγούστου 1976. Λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία, τα παιδιά του Παρισσινού στον Στρόβολο έπαιζαν αμέριμνα, όπως κάθε μέρα άλλωστε, στις αυλές των σπιτιών τους.
Ήταν γύρω στις 06:00 το πρωί της 10ης Σεπτεμβρίου 1953, όταν «η γαλήνη της επαρχίας Πάφου διεταράχθη από τους ισχυροτέρους σεισμούς που εγνώρισε ποτέ η Κύπρος».
«…Μια λαϊκή γιορτή. Ένα καλλιτεχνικό γεγονός που στα πλαίσιά του θα συγκεντρωθεί ό,τι καλύτερο υπάρχει στον τομέα της λαϊκής μας καλλιτεχνίας ως και των κυπριακών ηθών και εθίμων. Και θα γίνει αυτή η γιορτή του κρασιού ένας ζωτικός παράγων στην ανάπτυξη του τόσο προσδοκόμενου τουρισμού στον τόπο μας. Με παγκύπρια, αλλά ιδιαίτερα λεμεσιανά οφέλη».