Κράτος Μαφία. Χώρα για τον Πούτζο*

 

Δεν ξέρω εάν εκείνο το βράδυ που ο τέως Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης και ο Γενικός Εισαγγελέας Γιώργος Σαββίδης τα έπιναν στη Νατάσα Θεοδωρίδου, η τελευταία τραγούδησε και το “Καταζητείται καταζητείται / Δεν είναι σπίτι που να τον βρω” – αν το είπε, σίγουρα, δύο χρόνια και ένα πόρισμα μετά από εκείνη τη θρυλική έξοδο, το γνωστό άσμα αποκτά μια ολοκαίνουργια σημειολογική έννοια. Ή και όχι.

Όταν ο Μακάριος Δρουσιώτης εξέδιδε τον Αύγουστο του 2022 το “Κράτος Μαφία”, γνώριζε πολύ καλά ότι το σύστημα εξουσίας στην Κύπρο, αυτός ο στενός κύκλος πολιτικών, δικηγόρων, δικαστών και αστυνομικών που νέμονται το κράτος, θα αντιδρούσε με τον μοναδικό τρόπο που γνωρίζει: με χλευασμό, απαξίωση και προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα. Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, έφτασε μάλιστα στο σημείο να εκδώσει ολόκληρο βιβλίο εναντίον του, τον διαβόητο πια “Συκοφάντη”, ενώ έπαιρνε σβάρνα εκπομπές και podcasts διατυμπανίζοντας το πόσο “άμωμος και αμόλυντος” είναι. Η υπόθεση της Σάντυ και οι κωμικοτραγικοί χειρισμοί της Αστυνομίας έδωσαν στον τέως τα απαιτούμενα εφόδια για υπονόμευση και απαξίωση του συγγραφέα.

Τελικά, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Αρχής Κατά της Διαφθοράς, το “Κράτος Μαφία” δεν είναι αποκύημα της φαντασίας του Δρουσιώτη, ούτε θεωρία συνωμοσίας ή "λαϊκό ανάγνωσμα", αλλά η τεκμηριωμένη, ζοφερή πραγματικότητα της Νήσου των Αγίων όπου το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι και στο υπόλοιπο σώμα στριμώχνονται πολιτικοί, αξιωματούχοι, δικαστές, αστυνομικοί, δικηγόροι και δημοσιογράφοι. Η λέξη “συνωμοσία” επαναλαμβάνεται πολλές φορές στο πόρισμα, καθώς για να γίνουν τέτοιες δουλειές χρειάζεσαι –ακόμα κι αν είσαι ένας πανίσχυρος επικεφαλής του κράτους με συγκεντρωμένες υπερεξουσίες– τους κατάλληλους ανθρώπους στις σωστές θέσεις. “Μα είναι δυνατόν όλοι αυτοί να συνωμότησαν; Είναι όλοι τους διεφθαρμένοι;” θα ρωτήσουν πάλι τα κρεμοσάπουνα του συστήματος που πιάνονται από τη “σταθερότητα” λες και είναι σωσίβιο. Δεν έπεσαν και εντελώς έξω. Η μοναδική “σταθερότητα” που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια είναι στη διαφθορά.

Σε μια επική βερσιόν του “σήκωσα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου”, η διορισμένη από τον Νίκαρο Αρχή, υπό την καθοδήγηση μιας ανεξάρτητης ξένης εμπειρογνώμονος (της Gabrielle McIntyre) που το εγχώριο σύστημα δεν μπορούσε να ελέγξει ή να εκφοβίσει, επιβεβαιώνει τον πυρήνα της έρευνας του Δρουσιώτη. Τι μας λέει το πόρισμα; Ότι ο άνθρωπος που κρατούσε το τιμόνι της χώρας, ο Νίκος Αναστασιάδης, ελέγχεται για επτά (7) υποθέσεις που αφορούν το κακούργημα της εμπορίας επηρεασμού και το πλημμέλημα της κατάχρησης εξουσίας. Επιβεβαιώνεται ότι δεχόταν ρωσικούς ολιγαρχικούς πόρους για ιδιωτικές πτήσεις (βλ. Ριμπολόβλεφ) με αντάλλαγμα την επιρροή του, ότι προωθούσε με αδιαφανείς διαδικασίες τα “χρυσά διαβατήρια” πελατών του δικηγορικού του γραφείου, και ότι λάμβανε μαύρο χρήμα (250.000 ευρώ) από τη Λαϊκή Τράπεζα για την προεκλογική του εκστρατεία, βαφτίζοντάς το παραπλανητικά στα βιβλία ως “introducer fees”.

Επιβεβαιώνεται επίσης με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο η εργαλειοποίηση των ανεξάρτητων θεσμών για την προστασία του Προέδρου και των συνεργατών του. Βλέπουμε την επικεφαλής της ΜΟ.Κ.Α.Σ. να ελέγχεται για παραμέληση καθήκοντος, επειδή αντί να ερευνήσει το δικηγορικό γραφείο του Προέδρου για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, το “ξέπλυνε” η ίδια με μια διάτρητη διαδικασία (ακόμα μια παγκόσμια πρωτοτυπία, όμως το να ελέγχεται η επικεφαλής μιας διωκτικής αρχής για ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ το οποίο υποτίθεται πως διώκει, για κάποιο λόγο φαντάζει τόσο ακραιφνώς κυπριακό όσο το χαλούμι και το λευκαρίτικο).

Είδαμε επίσης τον (ήδη καταδικασμένο) τέως Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα Ρίκκο Ερωτοκρίτου να ελέγχεται για παρέμβαση σε αστυνομικές έρευνες, προσθέτοντας ακόμα μία λαμπρή σελίδα στο παλμαρέ του, ακόμα ένα στέλεχος της ΕΔΕΚ να φιγουράρει σε σκάνδαλο (δεν μπήκαν στη Βουλή αλλά ίσως καταφέρουν να μπουν σε άλλου είδους ίδρυμα) και φυσικά ακόμα έναν επίορκο αστυνομικό που δούλευε για τους εντολοδόχους του Ριμπολόβλεφ. Ο τελευταίος παίζει να είναι ο επόμενος αρχηγός της Αστυνομίας, καθώς έχει αποδειχθεί σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις (Κατσουνωτός, Αρναούτης) πως, έτσι και το όνομα αστυνομικού φιγουράρει σε πόρισμα να ελέγχεται για ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα, η ανέλιξή του θεωρείται δεδομένη και μετεωρική.

Και φυσικά, επιβεβαιώθηκε το σκοτεινό δίκτυο ποδηγέτησης της Δικαιοσύνης που έκανε ένα guest και από την “υπόθεση Σάντυ”. Ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου ελέγχεται πλέον για δεκασμό, αφού εξέδιδε διατάγματα υπέρ του Ρώσου ολιγάρχη, ενώ την ίδια ώρα η σύζυγός του έβρισκε ακριβοπληρωμένη δουλειά στο δικηγορικό γραφείο που τον εκπροσωπούσε. Αυτός είναι ο ορισμός του “Κράτους Μαφία”: Ένα δίκτυο εξουσίας όπου οι θεσμοί λειτουργούν ως προστατευτική ασπίδα για τη διαφθορά των ημετέρων και ως όπλο καταστολής για όσους τολμούν να μιλήσουν.

Το πόρισμα αυτό αποτελεί μια ιστορική ρωγμή στο τείχος της ατιμωρησίας που έχει χτιστεί στην Κύπρο, μαζί με εκείνο της διχοτόμησης, με το οποίο είναι αλληλένδετα. Όμως, ας μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις για το πού ζούμε, ούτε να υποτιμούμε τους μηχανισμούς αυτοσυντήρησης του συστήματος που έχει επιβιώσει από πολύ χειρότερα. Ναι μεν η Αρχή έκανε τη δουλειά της, όμως η έρευνα βασίζεται στο "ισοζύγιο των πιθανοτήτων" (είναι πιθανό να έγινε), όχι στο ποινικό "πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας". Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ακύρωσε ουσιαστικά τη χρήση των SMS από το κινητό της δικηγόρου του Ριμπολόβλεφ, αφήνοντας νομικά ξεκρέμαστους πολλούς ισχυρισμούς του Δρουσιώτη, αφού η Αρχή δεν τους δίνει πια αποδεικτική αξία χωρίς άλλη μαρτυρία.

Και το πιο ωραίο; Ο ογκωδέστατος αυτός φάκελος των 3.000 σελίδων, με όλα αυτά τα κακουργήματα και τα πλημμελήματα, πηγαίνει πού; Μα φυσικά, στο γραφείο του ανθρώπου που τα έπινε με τον κολλητό του τέως Πρόεδρο στη Θεοδωρίδου. Ο γνωστός ποινικολόγος Ηλίας Στεφάνου ανέφερε ότι, στη βάση όσων έχουν δημοσιοποιηθεί, θεωρεί πως η αυτοεξαίρεση του Γενικού Εισαγγελέα και του Βοηθού του (αμφότεροι υπουργοί του Αναστασιάδη) θα ήταν η ορθότερη θεσμικά επιλογή. Όπως εξήγησε, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το πόρισμα θα μπορούσε να μελετηθεί από έμπειρους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας, οι οποίοι θα κληθούν να αξιολογήσουν κατά πόσο προκύπτουν ζητήματα που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης ή ενδεχόμενης ποινικής μεταχείρισης. Ποιος όμως στ’ αλήθεια στη Νομική Υπηρεσία θα μπορεί να είναι πραγματικά ανεξάρτητος, ανεπηρέαστος και άφοβος ώστε να βγάλει το φίδι από την τρύπα; Το σημερινό σύστημα Δικαιοσύνης έχει την ανεξαρτησία, το σθένος και την εντιμότητα να οδηγήσει τους πρωταγωνιστές αυτής της θεσμικής παρακμής ενώπιον του δικαστηρίου;

Άφησα για το τέλος μια αναφορά στο πόρισμα που έχω την αίσθηση ότι πέρασε στα ψιλά. Συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο που αφορά το ακίνητο στη Δρομολαξιά, καταγράφεται ότι η Σουζάν Ντικράζ, υπήκοος Τουρκίας που διεκδικούσε την ιδιοκτησία ενός τουρκοκυπριακού ακινήτου (βακουφίου), στις 4 Αυγούστου 2014 εισήλθε με τη συνοδεία της παράνομα από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, παραβιάζοντας τον Κανονισμό της Πράσινης Γραμμής, για να επιστρέψουν την επομένη με τον ίδιο τρόπο στα κατεχόμενα. Οι Λειτουργοί Επιθεώρησης κατέληξαν στο εύρημα ότι αυτή η παράνομη διέλευση πραγματοποιήθηκε κατόπιν παρέμβασης και οδηγιών του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη, χωρίς να υπάρχει νομική βάση που να παρέχει στον Πρόεδρο τη διακριτική ευχέρεια να διατάσσει την παράκαμψη του νόμου.

Αυτά, από τον άνθρωπο που έβαλε τη φουστανέλα για να θάψει μια και καλή το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά, μετάνιωσε για το “ναι” στο Σχέδιο Ανάν και άνοιξε την πόρτα για τα δύο κράτη πίσω από τις πλάτες μας. Νίκαρος είναι αυτός. Πήγε μέχρι και τη ρήση “ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο του κάθε απατεώνα” του Samuel Johnson σε άλλο επίπεδο.

* Τον Μάριο Πούτζο, τον συγγραφέα του “Νονού” εννοώ, μα πού πήγε το μυαλό σας;