Στη διατροφή τους - όπως τονίζει το ΒΒC- περιλαμβάνονται μαλάκια, σαλάχια, θαλάσσια φίδια, φώκιες, καλαμάρια και φάλαινες. Τρέφονται επίσης με θαλασσοπούλια αλλά και χερσαία ζώα. Στα στομάχια τους έχουν βρεθεί τυφλοπόντικες, αντιλόπες, σκύλοι, κατσίκες και γάτες αλλά ακόμη και ανθρώπινα απορρίμματα: σακουλάκια από πατατάκια, προφυλακτικά, αποτσίγαρα, πινακίδες κυκλοφορίας, λάστιχα, ακόμα και...τηλεοράσεις.
«Οδοκαθαριστές» μετά τον τυφώνα
Μάλιστα, οι καρχαρίες τίγρεις μπορούν και κολυμπούν ακόμη και στο «μάτι» ενός τυφώνα, αν αυτό σημαίνει ότι θα εξασφαλίσουν ένα καλό γεύμα. Ωστόσο, αυτή η εντυπωσιακή τους συνήθεια αποδεικνύεται ιδιαίτερα ωφέλιμη και για το περιβάλλον.
Τρεφόμενοι με νεκρά ή ετοιμοθάνατα ζώα, απομακρύνουν οργανισμούς που διαφορετικά θα επιβάρυναν την τροφική αλυσίδα, συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση της υγείας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Όταν πλησιάζει μια καταιγίδα, πολλά είδη καρχαριών «αντιλαμβάνονται τη μεταβολή της ατμοσφαιρικής πίεσης και μετακινούνται σε βαθύτερα νερά, όπου επηρεάζονται λιγότερο», εξηγεί ο Φιλ Ντόχερτι, λέκτορας θαλάσσιας διατήρησης στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Οι καρχαρίες τίγρεις, αντίθετα, φαίνεται πως πλησιάζουν τις περιοχές όπου αναμένεται να χτυπήσει η κακοκαιρία, παραμένοντας εκεί για να τραφούν με τα ζώα που σκοτώνονται από το πέρασμα της καταιγίδας.
Η μεγάλη έκπληξη των επιστημόνων
Πριν από τον τυφώνα, οι ερευνητές είχαν τοποθετήσει ακουστικούς πομπούς στους καρχαρίες της περιοχής, με στόχο να μελετήσουν την επίδραση του τουρισμού. Οι πομποί αυτοί λειτουργούν έως και δέκα χρόνια, επιτρέποντας στον Χάμερσλαγκ να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά των ζώων κατά τη διάρκεια του τυφώνα.
«Πίστευα ότι όλοι θα έφευγαν προς τα βαθιά νερά», θυμάται. Ωστόσο, τα δεδομένα τον διέψευσαν. «Έμεινα πραγματικά έκπληκτος. Όχι μόνο δεν έφυγαν, αλλά την ίδια ημέρα εμφανίστηκαν ακόμη περισσότεροι καρχαρίες.»
Σύμφωνα με τον ίδιο, η καταιγίδα σκότωσε χελώνες, ψάρια, αστακούς, καβούρια και πουλιά. «Πιστεύουμε ότι οι καρχαρίες τίγρεις είδαν τον επερχόμενο τυφώνα ως μια ευκαιρία για να τραφούν με νεκρά και ετοιμοθάνατα ζώα.»
Κατά τον Χάμερσλαγκ, οι καρχαρίες αυτοί καταφέρνουν να αντέχουν τις ακραίες συνθήκες επειδή είναι κυριολεκτικά «φτιαγμένοι σαν τανκς».
Οι «συντηρητές» των θαλασσών
Οι καρχαρίες τίγρεις έχουν μάθει επίσης να εκμεταλλεύονται εποχικά φαινόμενα που τους εξασφαλίζουν άφθονη τροφή.
Ένα παράδειγμα είναι η περίοδος αναπαραγωγής των πράσινων θαλάσσιων χελωνών στο νησί Raine της Αυστραλίας ή η εποχή κατά την οποία οι νεοσσοί των άλμπατρος εγκαταλείπουν τις φωλιές τους στη Χαβάη.
Οι καρχαρίες συγχρονίζουν τις μετακινήσεις τους ώστε να φτάνουν ακριβώς όταν υπάρχει αφθονία εύκολης λείας, επιστρέφοντας συχνά στο ίδιο σημείο την ίδια ημέρα κάθε χρόνο.
Για να το πετύχουν αυτό διανύουν τεράστιες αποστάσεις. Κάθε χρόνο ταξιδεύουν περισσότερα από 7.500 χιλιόμετρα από τους τροπικούς κοραλλιογενείς υφάλους έως τον κεντρικό Βόρειο Ατλαντικό και πίσω. Ένας καρχαρίας τίγρης κατέγραψε μάλιστα μια εντυπωσιακή διαδρομή 44.000 χιλιομέτρων μέσα σε τρία χρόνια, ολοκληρώνοντας έναν πλήρη κύκλο γύρω από τον Ατλαντικό.
Στο νησί Raine, προτιμούν να τρέφονται με νεκρές ή ετοιμοθάνατες χελώνες αντί να κυνηγούν υγιή άτομα.
Αν και αυτό ακούγεται εφιαλτικό για τις εξασθενημένες χελώνες, στην πραγματικότητα συμβάλλει στον περιορισμό της εξάπλωσης ασθενειών. Παράλληλα, ελέγχοντας τον πληθυσμό των χελωνών, προστατεύουν τα θαλάσσια λιβάδια από την υπερβόσκηση, διατηρώντας έναν ζωτικό βιότοπο για δεκάδες άλλα θαλάσσια είδη.
Παρότι τρώνε σχεδόν τα πάντα, οι καρχαρίες τίγρεις δεν είναι απλώς αδηφάγες μηχανές κατανάλωσης.
«Ως κορυφαίοι θηρευτές επηρεάζουν την κατανομή, τη συμπεριφορά και την αφθονία πολλών άλλων ειδών στο θαλάσσιο οικοσύστημα», εξηγεί η Μαρόζι.
Όπως επισημαίνει, η ακραία διατροφή τους αποτελεί τελικά βασικό παράγοντα για τη διατήρηση της ισορροπίας της ζωής στους ωκεανούς.
ΠΗΓΗ: Έθνος